اول مه را تعطيل کنيم و به خيابان بيائيم

اول ماه مه، (امسال ١٢ ارديبهشت)، روز جهانى کارگر است. اين روز ما است. اين روز بايد همه جا تعطيل شود. نه فقط کارخانه ها که همه جا بايد تعطيل شود. کار را تعطيل کنيم و صدايمان را بلند کنيم. اجتماعات بزرگ برپا کنيم و خواست هايمان را همه جا اعلام کنيم. اول مه بايد شعارها مال ما باشد و بلندگوها دست ما باشد. اعلام کنيم که اين شرايط غير انسانى را ديگر تحمل نميکنيم. اعلام کنيم که کشتار رفقايمان در خاتون آباد و شهربابک را محکوم ميکنيم، که از سرکوب رفقايمان در نساجى هاى اصفهان اعلام انزجار ميکنيم و خواهان معرفى و مجازات عاملان کشتار و سرکوب هستيم. نفرت مان را از اخراج هزاران رفيقمان در سدکارون و در سراسر کشور اعلام کنيم. اعلام کنيم که نپرداختن مزد کارگر جنايت است، که دستمزدهاى زير خط فقر بس است.

اين زندگى نيست که به ما و بچه هايمان تحميل کرده اند. نه مزد کافى ميدهند، نه همان مزد را تمام و کمال ميپردازند، نه بيمه بيکارى داريم، نه ايمنى داريم، نه آزادى بيان داريم، نه حق تشکل و اعتصاب. همه جا را تعطيل کنيم، به خيابان بيائيم و با صداى بلند اعلام کنيم کارگران جهان متحد شويد، بگوئيم مرگ بر سرمايه دارى، مرگ بر تبعيض و نابرابرى، نابود باد فقر و بيکارى. اجتماع کنيم و در سخنرانى ها و در قطعنامه هايمان از مبارزات رفقايمان در چهارگوشه کشور و در سراسر جهان پشتيبانى کنيم، با صداى بلند از مبارزات معلمان و پرستاران و ساير زحمتکشان براى يک زندگى بهتر حمايت کنيم، صفوفمان را متحد کنيم و آمادگى مان را، اراده مان را، عزم جزممان را براى تغيير اين وضع اعلام کنيم.

کارگران، معلمان، زنان، جوانان، مردم آزاديخواه!

روز کارگر روز اعتراض به تمام نابرابريها و تبعيضات و بيحقوقى هاست. روز اعلام انزجار از نظام سرمايه دارى، روز اعتراض به فقر و بيکارى، روز اعتراض به عاملان سيه روزى ما و روز اعلام آمادگى براى تغيير اين اوضاع است. اول مه روز همه ما است. يکصدا و متحد همه جا را تعطيل کنيم و به خيابان بيائيم.

زنده باد اول مه

زنده باد اتحاد جهانى کارگران

حزب کمونيست کارگرى ايران

٨ فروردين ٨٣