اعتراض کارگران اخراجى شهردارى تهران

روز ٢٦ بهمن بيش از ٤٠٠ تن از کارگران شهردارى تهران که پيش از اين بازخريد شده بودند در مقابل ساختمان مرکزى شهردارى تجمع کردند و خواهان بازگشت به کار و گرفتن دريافت کامل حقوق هاى خود شدند.

سياست بازخريد اجبارى کارگران شهردارى تهران به سالهاى ١٣٧١ به بعد برمى گردد. طى سالهاى ١٣٧١ تا ١٣٧٦ هزاران کارگران شهردارى اجبارا بازخريد و از کارهاى خود بيکار شدند. طى سالهاى گذشته کارگران اخراجى شهردارى تهران بدفعات دست به اعتراض زده و خواستار بازگشت بکار و يا بيمه بيکارى بوده اند.

در اعتراض روز ٢٦ بهمن ماه کارگران ابتدا در مقابل درب ورودى ساختمان شهردارى اجتماع کردند ولى ماموران محافظت و مسئولين شهردارى براى جلوگيرى از بازتاب عمومى اعتراض کارگران آنها را به داخل ساختمان آوردند تا با نمايندگان آنان به گفتگو بنشينند. جو اعتراضى در ميان کارگران بالا بود. يکى از کارگران مى گفت که پس از ٢٤ سال کار او را از کار اخراج کردند و از اين واقعه ٩ سال مى گذرد بدون اينکه حقوق او را بطور کامل پرداخت کرده باشند. اين کارگر اضافه کرد که تا کنون حدود ١٧ هزار کارگر بازخريد اجبارى و از کار بيکار شده اند. همه شواهد حاکى از اين است که شهردارى تهران چگونه با حيله و دغلکارى کارگران را به پذيرش بازخريد واداشته استه است. يکى از کارگران معترض مى گفت که چطور از بيسوادى آنها سوء استفاده کردند و امضاى آنها را پاى ورقه هايى گذاشتند که در واقع حکم اخراج آنها از کار بود. از نتيجه اين اعتراض کارگران و مذاکرات ميان نمايندگان کارگران و مسئولين شهردارى خبرى در دست نيست؛ ولى تجربه مبارزات کارگران شهردارى نشان مى دهد که اگر آنها به اعتراض و مبارزه خود پيگيرانه ادامه ندهند، چگونه شکايت و دادخواهى آنها در دواير مختلف دولتى به سادگى به باد فراموشى سپرده خواهد شد.

سرنوشتى که که کارگران شهردارى تهران به آن دچار شده اند، سرنوشتى است که بخشهاى زيادى از طبقه کارگر ايران طى سالهاى اخير با آن دست و پنجه نرم کرده است. بخاطر منفعت طلبى سرمايه داران که در بسيارى از موارد خود دولت را نيز شامل مى شود، کارگران پس از مکيدن شيره جانشان از کار بيکار مى شوند و به آنها مبلغى بعنوان بازخريد پرداخت مى گردد. در نبود يک بيمه بيکارى مکفى که شامل همه بيکاران کشور شود، زندگى اين کارگران در معرض نابودى قرار مى گيرد. کارگران شهردارى براى خلاصى فورى از اين تنگنا بدرست خواهان بازگشت به کارهايشان هستند. اما در همانحال ضرورى است که همه کارگران ايران دوشادوش هم براى برقراى يک بيمه بيکارى که متضمن تامين معيشت و رفاه کارگران باشد، مبارزه کنند. بيمه بيکارى بايد بلااستثناء به همه افراد بيکار کشور- صرفنظر از مليت و تابعيت، جنسيت، سابقه کار، نوع قرارداد کار و نوع اشتغال قبلى پرداخت گردد. پرداخت بيمه بيکارى بايد براى هر مدت که کارگر موفق به يافتن کار نشده است، بدون قيد و شرط ادامه يابد.

حزب کمونيست کارگرى ايران

٢٦ بهمن ١٣٨٢- ١٥ فوريه ٢٠٠٤