نامه سرگشاده به سازمانهای غیر دولتی بین المللی

 

 

مردم بم  به کمک شما نیاز دارند!

 

همکاران عزیز،

  اين نامه را از طرف «کميته اقدامات اضطراری در حمايت از زلزله زدگان بم» مي نويسم تا توجه شما را به نگرانيهای جدی ای که ما در رابطه با نحوه مصرف  کمکهای  ارسالي برای زلزله زدگان داريم جلب کنم 

  کمیته ما از همان روز تاسیس مردم شريف ايران و ساير کشورهای جهان  را فراخوانده است تا همه کمک های جنسی و نقدی خود را به سازمانهای شناخته شده و معتبر تحویل دهند. ما همواره بر این واقعیت تاکید کرده ایم که هیچیک از کمک ها نباید بدست جمهوری اسلامی ایران یا سازمانهای «مستقللِ» دولتیش سپرده شود. ما این فراخوان را از طریق رسانه ها، و منجمله از طریق مصاحبه زنده ای که «بی بی سی نیوز۲۴ » در روز ۲ ژانویه ۲۰۰۴ با هماهنگ کننده کمیته اضطراری انجام داد، در ایران، اروپا و آمریکای شمالی پیوسته انعکاس داده ایم. دلیل ما برای این فراخوان روشن است. سازمانهای انساندوست مستقل  و معتبر بین المللی بهتر می توانند، و بیشتر مشتاقند، به مردم بم کمک کنند. جمهوری اسلامی ایران برعکس مورد بی اعتمادی اکثریت مردم است که به همین دلیل نمی خواهند این دولت در راس فعالیت های امداد رسانی و بازسازی قرار داشته باشد. این حکومت در چشم مردم بحق مسئول این فاجعه عظیم انسانی است. به بسیاری دلایل؛ و بویژه این که در امر ایجاد مسکن مناسب در طول بیست و پنج سال حاکمیتش قصور کرده است؛ مردم را به فقر و فاقه کشانده است؛ به جان و امنیت جانی انسان بی اعتناست؛  روشهای نازل ساختمان سازی را رواج داده است؛  ضوابط صحیحی در زمینه ساختمان سازی ندارد؛ و نیز به پژوهشهای متعدد زلزله نگاری که متعاقب زلزله شمال غربی ایران در سال ۱۹۹۰ به انجام رسیده، و توصیه های بعمل آمده در این پژوهش ها، بی اعتنائی کرده است. روشن است که از دست رفتن جان پنجاه هزار نفر در یک کشور غنی نفت خیز معلول علل طبیعی نیست. دولت ایران علاوه بر قصورِ قابل مجازات در قبل از وقوع زلزله در بم، در زمان وقوع این واقعه نیز با اقدامات ناکافی، دیرهنگام و آشفته و از هم گسیخته خود بر وخامت اوضاع افزوده است. مقامات این دولت اگر بموقع و مسئولانه دست به اقدام زده بودند، چنانکه از هر دولتی در چنین اوضاعی انتظار می رود، اکنون جان بسیاری انسانها حفظ شده بود. بم لکه دیگری بر کارنامه ضعف های این حکومت و عدم تمایل آن به اقدام از جانب مردم است. بعنوان مثال، مقامات دولتی اخبار زلزله را نه ساعت پس از وقوع علنی کردند و ده ساعت پس از وقوع برای رسیدگی به این فاجعه تشکیل جلسه دادند. و این در حالی بود  که مردم فی الحال بطور خودجوش اقدام به سازماندهی برای حداکثر امداد رسانی کرده بودند. آقایان خاتمی و خامنه ای چهار روز بعد از منطقه زلزله زده بازدید کردند، آنهم تنها برای توجیه اهمال هایشان. علاوه بر این ها، اعلام عجولانه و پیش از وقت خاتمه عملیات جستجو و نجات، برخورد غیرمسئولانه با تیم های بین المللی نجات (شامل به تاخیر انداختن دسترسی آنها به منطقه، تاخیر در تدارک مترجم برای پرسنل این تیم ها، و در برخی موارد بدرفتاری با این افراد)، تاخیرهای چندین ساعته و حتی چندین روزه در تخلیه کامیونهای حامل کمک، ممانعت از امداد رسانی مستقل توسط مردمی که می خواستند دولت را دور بزنند، به فروش رساندن کمک های اهدائی در بازار سیاه، و غیره و غیره، همه باعث شد تا بر وخاومت اوضاع افزوده شود و وقت و جانهای بسیاری از دست برود. اگر ماهیت برخورد بی اعتنا و غیرمسئولانه رژیم پیش از وقوع زلزله در بم بر امدادگران ناشناخته بود، امروز، پس از کسب یک تجربه مستقیم، روشن و شفاف است. فاجعه آمیز تر اینکه کمیته ما گزارشات متعددی درباره مردم و بویژه کودکانی دریافت کرده است که بر اثر سرما و بدلیل نرسیدن بموقع کمک جان خود را از دست دادند؛ و بسیاری همچنان، ده روز پس از واقعه، در انتظار دریافت چادر، غذا و امثال آن بسر می برند. و باز آنچه وضع را بدتر کرده اینکه به خانواده های تحت سرپرستی زنان در بسیاری موارد کمک نشده است، مراجع دولتی امدادگران و پزشکان بین المللی بسیاری را از منطقه اخراج کرده اند، و حتی به بازرسی هویت کسانی می پردازند که قصد ورود به بم را دارند، تا به این وسیله موانع بیشتری در راه  کمک رسانی فراهم کنند و از نشت اطلاعات در زمینه اهمال دولت جلوگیری نمایند.

  «کمیته اقدامات اضطراری در حمایت از زلزله زدگان بم» تکرار و تاکید می کند که امر امداد رسانی باید تحت نظر و کنترل «دفتر هماهنگی امور انسانی سازمان ملل» و در ارتباط  و هماهنگی با سارمانهای معتبر بین المللی و نهادهائی مانند یونیسف، «سازمان بهداشت جهانی»، «پزشکان بدون مرز» ، سازمانهای غیردولتی محلی، و عموم مردمی که دل نگران این اوضاع هستند به پیش برده شود. «کمیته اضطراری» علاوه بر فراهم آوردن اسباب حصول اطمینان از رسیدن کمک بدست بازماندگان زلزله بم، تهیه و عرضه آخرین اطلاعات درباره چگونگی پیشرفت امور امداد و بازسازی به عموم، و نیز حسابرسی از کلیه وجوه اهدائی از جانب دولت ها، سازمان ها و مردم را از دیگر وظایف خطیر خود می داند. علاوه بر اینها، «کمیته اضطراری» خواستار انجام تحقیق در صحت و سقم گزارشات زیر (واصله از منابع مختلف در بم و روزنامه های ایران) و همچنین در زمینه اقدامات انجام شده یا نشده برای جلوگیری از اینگونه سوء رفتارهاست:

 

٭ خودداری پاسداران و بسیجیان برای بیرون کشیدن یا کمک به زنانی که حجاب نداشتند.

٭ گزارشات مبنی بر اینکه از بازماندگان در برخی موارد برای کمک های پزشکی، و از خانواده قربانیان برای کفن و دفن، پول گرفته شده است.

٭ زنان و کودکان دزدیده و فروخته می شوند.

٭ ساکنین برخی از روستاهای اطراف بم که مستقیما در معرض زلزله قرار نداشته اند اما مایحتاج خود را از شهر بم تهیه میکردند اکنون به کمک فوری نیاز دارند اما هیچ کمکی دریافت نمیکنند

 

«کمیته اقدامات اضطراری در حمایت از زلزله زدگان بم» وضعیت را بدقت تعقیب و بررسی می کند، و در این باره آخرین اطلاعات را در اختیار شما خواهد گذارد.

 

در انتظار پاسخ بلافاصله شما هستیم.

 

ارادتمند،

  مریم نمازی

هماهنگ کننده – کمیته اقدامات اضطراری در حمایت از زلزله زدگان بم

۶ ژانویه ۲۰۰۴

  ----------------------------------------------------------------

«کمیته اقدامات اضطراری در حمایت از زلزله زدگان بم» توسط  شخصیت های شناخته شده  مدافق حقوق انساني در ايران  و بمنظور ممانعت از فراموش شدن مردم بم تشکیل شده است. اعضای کمیته عبارتند از: مریم نمازی (هماهنگ کننده)؛ مینا احدی؛ اسد گلچینی؛ بهرام مدرسی؛ اسماعیل مولودی؛ مهرنوش موسوی؛ کاظم نیکخواه؛ فریبرز پویا؛ ناهید ریاضی؛ هلاله طاهری.

 

از طرق زیر می توانید با کمیته تماس بگیرید: 

 

BM BOX 8927

London WC1N 3XX

England

 

Tel: + 44 (0) 771- 9166-731

Fax: +44 (0) 870-1351-338

E-mail: m.namazie@ukonline.co.uk  ; bameecc@ukonline.co.uk

Internet: www.bamquake.org