عزيزان هميشه زنده اند!

ايرج بسيار عزيز،

امروز کارم را با خبر ناگوار درگذشت طهمورث عزيز شروع کردم و پايان آن را ميخواهم با عزيز طهمورث تمام کنم. صميمانه به تو، کيهان، منصور، خانواده و دوستان بيشمار طهمورث تسليت ميگويم و در غمى که بر قلب همه ما سنگينى ميکند شريک هستم.

مطلبت بسيار صميمانه و دلچسپ بود. هر کسى را به سياحت در تجارب شخصى و عمدتا مشابه اش ميبرد. اما، در اين احساس همراه با اندوه و زيبائى، اين زندگى است که تجديد حيات ميکند. اگر مرگى اميد حيات را به پيکره زندگى تزريق ميکند، ديگر مرگ نيست، تداوم زندگى به طرق ديگر است. همانطور که خودت با عبارتهاى گوناگون توصيف کرده اى، عزيزان هميشه زنده اند.

طهمورث عزيز از ميان ما رفت، اما خاطره شيرين و دوست داشتنى اش، هميشه در ميان ماست. صميمانه در آغوشتان ميگيرم.

سياوش دانشور

٢٢ دسامبر ٢٠٠٣