نامه
سرگشاده برای
(یورکی آرولینا)
رئیس کمیسون
پارلمان
فنلاند
به سلام
روز 3/11/2003 در
شهر تورکوی
فنلاند شما
آولین جایزه حقوق
بشر را به
هیرو ابراهیم
احمد اعطا
نمودید. به
قولی " سازمان
دفاع از
کودکان در
کردستان عراق
را بمثابه یکی
از بهترین و شایسته
ترین
سازمانهای
انساندوست
عراق و و
خاورمیانه
کاندید نمودی
که هیرو
ابراهیم احمد
مسئول این
سازمان می
باشد و بهمین
جهت جایزه به
ایشان تعلق
گرفته " .
خانمی
یورکی
ارولینا...
شما پیش
از شهر
سلیمانیه دیدن
کردید، أماٌ
متآسفانه
تنها در محل
زندگی هیرو و
درمیان
رهبران حزبش(
اتحادیه
میهنی
کردستان)
بودید و به
میان جامعهء
عراق نرفتید،
تا زخمها،
ستمکشیها و بی
حقوقی زنان و
کودکان را
احساس کنید.
بهمین خاطر از
طریق این
نامهء کوتاه
به عنوان یکی
آز مؤسسین
سازمان مستقل
زنان در
کردستان می
خواهم ابتداء
چند مسآلهء
واقعی را
برایتان روشن
کنم.
کارنامه
هیرو وحزبش
مدتها آست
برای مردم کردستان
وعراق آشکار شده
آست، أگر خیلی
کوتاه هم شده
نگاهی به
وضعیت کودکان
و زنان
کردستان
بیاندازیم که
درمدت 13 سال
گذشته تا چه
اندازه اسف
بار بوده آست.
هزارها زن زیر
حاکمیت سیاه
آنها و به
بهانهء دفاع
أز ناموس ،
ترور شده آند.
اینها بودند
که در تأریخ
21/7/2000
خانهء أمن زنان
را که
تحت پوشش
سازمان مستقل
زنان بود
بازور أسلحه
بستند، چونکه
لائحه تعویض قوانین
پوسیدهء
أحوال مدنی در
کردستان عراق
را به تصویب
رسانده بودیم
وبرای مردم
عراق آزادی و
برابری می
خواستیم. به
دنبال بسته
شدن خانهء أمن
زنان وضعیت
زنان هرچه
بیشتر اسف
بارتر شد و در
همان أوضاع ،
آنها در تأریخ
18/7/2000 مرکز دفاع
أز کودکان در
کردستان را
نیز با زور و
باتوسل به
نیروی نظامی
بستند.
هم اکنون
هزاران کودک
در کردستان
مسکن ندارند، کفش
لباس ندارند،
ناچارند از
صبح تا شب،
نیروی نحیف
خود را به
مسئولین
وثروتمندانی
همچون هیرو
امثالش
بفروشند، با
این جسته کوچک
و ضریفشان،
کفش بزرگترها
را واکس می
زنند و أکثریت
آنها مجبورند
بار سنگین
سرپرستی یک
خانوادهء هفت
نفری رابه دوش
بکشند. أکثریت
کودکان به
دلیل کار
اجباری
ناچاراً
مدرسه نمی روند
و از هیچ گونه
امکان تفریحی
و آموزشی
بهرمند نیستند،
با توجه با
اینکه صدها
کودک
ربوده شده
اند.....
در کدام
یک از قوانین
حقوق بشر آمده
آست که أگر
کودکان
اینگونه در
معرض جنایت
قرار بگیرند،
پاداشتش
جایزه حقوق
بشر آست ؟!! این
وضعیت سخت
وطاقت فرسای
کودکان کرده
که آشکارا
بیان کنم،
مقایسه کردن
کودکان کردستان
از لحاظ
توانائی وسطح
کارائی با
کودکان
اوروپا، به
حدٌی کم رنگ
وغیر واقعیست
که حتی تصورش
هم محال آست.
شما نیز
مانند آمثال
هیرو نه تنها
هیچگونه مسئولیتی
در قبال وضعیت
کودکان انجام
نداده اید،
بلکه جایزهء
حقوق بشر را
به کسانی اعطا
کردید که
خودشان باعث و
بانی به وجود
آمدن چنین
وضعیتی برای
کودکان هستند
و ارزشی برای
حقوق کودکان
قائل نستند. به
هیمن خاطر
اعطای این
جایزه به هیرو
ابراهیم، فقط
پیش هیرو حزبش
اهمیت دارد و
هیچگونه حقیانتی
ندارد. ا گر
فعالیت هیرو و
سازمان دفاع
از کودکانش،
پیش شما به
عنوان الگوی
بهترین
سازمان عراق و
خاورمیانه
باشد، باید
نتیجه گرفت که
حق داشتن
زندگی انسانی
و همچنین تعین سرنوشت
مردم عراق و
خاورمیانه
بدست خدشان را
به رسمیت نمی
شناسید. واین
بمعنی نخواستن
یک زندگی
سکولار و مدرن
برای مردم عراق
و خاورمیانه
می باشد،
بمعنی
نخواستن
حقوقهای فردی و
اجتماعی مردم
آست، چونکه
کارنامه هیرو
بوسیله ملکیت
شان بر شبکهآی
میدیای وسیع
در کردستان،
همچنین کارش و
خدماتشان برای
تقویت نفوذ
اتحادیه میهنی
کردستان می
باشد، که هیچ
چیزی در چنته
ندارند، غیر توسل
به سرکوت و قهر
و سلاح،
نمونهای از
این کارنامه شان در
دوسیه های
امنستی
انترناشیونال
مدون آست. برابر
این می توانم
که به شما
بگویم، بویژه
بعد أز اعطا
کردن جایزه به
هیرو ابراهیم
احمد، که کار
شما یک دیفاع
بود أز
سرکوبگران به
شیوه مباشر یا
غیر مباشر.
آلا فرج
یکی أز
بنیانگزاران
سازمان مستقل
زنان در
کردستان عراق
و دبیر
تشکل زنان
عراق در فنلند
alafaraj@hotmail.com
9/11/2003