جوانان کمونيست شماره ١١١

نوبل و انقلاب در ايران

مصطفى صابر

انتخاب غافلگيرانه خانم شيرين عبادى بعنوان برنده جايزه صلح نوبل گرچه مساله اى محدود به ايران نيست، اما سرانجام و نتايج آن در ايران تعيين خواهد شد. با اين جايزه اروپا و غرب دارد ميکوشد رابطه اش را با «مسلمانان جهان» يا در واقع اسلام سياسى تنظيم کند و الگوهاى و تعابير قابل قبول از اسلام و مسلمانى را معرفى کند. قبلا ميخواستند با انتخاب خاتمى اين پيام را بفرستند، اما مبارزه مردم ايران و حزب کمونيست کارگرى در به شکست کشاندن پروژه خاتمى آنان را هم وادار کرد که به «چپ» بچرخند و سراغ فردى غير ملا، خارج از حکومت، و مهمتر يک «زن مسلمان» بروند.

مردم لااقل در ايران با کل اين صورت مساله ارتجاعى مشکل دارند. آنها نمى خواهند بين اين مسلمان و آن مسلمان، اين اسلام و آن اسلام، زن يا مرد مسلمان انتخاب کنند. آنها ميخواهند بطور تمام و کمال از شر اسلام سياسى و مشخصا جمهورى اسلامى رها شوند. انتخاب يک زن دوم خردادى خارج از حکومت که به کارهايى در دفاع از حقوق کودک و زن در همان چهارچوب جمهورى اسلامى پرداخته، مردم را خوشحال کرد. چون ديدند که اين انتخاب به آنها فرصتى ميدهد که عليه کل جمهورى اسلامى به ميدان بيايند. که حقوق زن و کودک و آزادى و ساير مطالباتشان را هرچه وسيع تر اعلام دارند و منافات آن با اسلام را بهتر نشان بدهند. اما هر چه خانم شيرين عبادى بيشتر دهن باز کرد و صريح تر از اسلام دفاع کرد، آنها را منزجر کرد.

از همان اولين روز معلوم شد که مردم در آنجايى که جايزه دهندگان تصور کردند متوقف نخواهند شد. خانم عبادى شانسى بيش از خاتمى در قالب کردن «پروژه اصلاحات» نخواهد داشت. جنبش ايشان، يعنى جنبش ملى اسلامى (که زمانى تحت پرچم دوم خرداد و لبخندهاى خاتمى متحد شد) اسلامى تر و ملى تر و مرتجع تر از آن است که مردم آنها را بپذيرند. مثل حکومت موجودشان يعنى خود جمهورى اسلامى ورشکسته است. شانس خانم عبادى را قبلا خاتمى سوزانده است!

نتيجه جايزه صلح نوبل قطبى شدن شديدتر جامعه ايران و بالا گرفتن جنگ بى امانى عليه هرگونه تلاش براى نجات جمهورى اسلامى و اسلام و ارتجاع خواهد شد. دور جديدى از مبارزات حاد اجتماعى و توده اى در پيش است. جايزه دهندگان و جايزه بگيران با کمال وحشت خواهند ديد آنچه که آنها را وادار کرد از خاتمى به عبادى «عبور» کنند، يعنى همان مبارزه و انقلاب مردم عليه جمهورى اسلامى و کمونيسم کارگرى، پرقدرت تر و تنيده تر از هرقت سربلند خواهد کرد. تفاوت عمده اين خواهد بود که اين عروج کمونيسم و انقلاب و آزاديخواهى و برابرى طلبى در ايران، بازتابى به مراتب بين المللى تر خواهد داشت. جايزه صلح نوبل تحولات اجتماعى در ايران را بيش از پيش به مرکز سياست بين المللى برد و به اين اعتبار دوره دخالتگرى وسيع و فعال کمونيسم کارگرى در سطح جهان را آغاز کرده است.