زندگان
گفتند : « نمی
خواهیم
نمی خواهیم
که بمیریم! »
گفتند
«
دشمنید!
دشمنید!
خلقان
را دشمنید! »
چه
ساده
چه به سادگی گفتند و
ا یشان ر ا 
یادمان قتل عام زندانیان
سیاسی شهریور67
چه ساده
چه به
سادگی کشتند!
و مرگ ا یشان
چندان موهن بود و ارزان بود
که تلاش ا زپی
زیستن سخنرانی و شعر: مینا ا سدی
به رنجبار گونه ئی موسیقی
و آواز : گیسو شاکری
ا بلهانه می نمود: و
سفری دشخوار وتلخ
از دهلیزهای خم
اندر خم شیرین مهربد
و
پیچ اندرپیچ نمایشنامه : حسین افصحی
از پی هیچ!
نخواستند که بمیرند،
یا ازآن پیش تر
که مرده باشند
بار خفتی بر دوش برده باشند.
لاجرم گفتند:
که « نمی خواهیم
نمی خواهیم
که
بمیریم! »
و
این خود ورد گونه ئی بود زمان : شنبه27سپتامبرساعت18:30
پنداری
که
اسبانی ناگاهان به تک
مکان
: شماره
5359 خیابان پارک
از گردنه های گردناک صعب
با جلگه فرود آمدند.
وبر گرده ایشان
مردانی
با تیغ ها برگزار کنندگان:
بر آهیخته و
ایشان را
بلوک چپ مونترال
تا در خود باز نگریستند
فعالین چریکهای
فدائی خلق ( کانادا)
کتابخانه نیما
جز باد هیچ به کف اندر نبود.
کانون
هنر و اندیشه
( تورنتو )
جز باد
و به جز خون خویشتن،
چرا که نمی خواستند
نمی خواستند که بمیرند
« احمد شاملو »