تظاهرات ده هزار نفره کارگرى در بهشهر

شهلا دانشفر

روز چهارشنبه ٢٨ فروردين ١٠ هزار کارگر در بهشهر دست به تظاهرات زدند. اين حرکت بدنبال ١٠ روز حرکت و مبارزه کارگران چيت بهشهر در اعتراض به دستمزدهاى معوقه صورت گرفت. اهميت اين حرکت اعتراضى کارگران در بهشهر حرکت مشترک کارگران نساجى در اين شهر و حمايت مردم از اعتراض کارگران است. بطوريکه جنب و جوش تمام شهر را فراگرفته است. با وجود حمله نيروهاى انتظامى به صف تظاهرات کارگران و شليک گاز اشک آور و درگيرى ميان کارگران و نيروهاى انتظامى فضاى اعتراضى در شهر هنوز ادامه دارد. کارگران اعلام داشته اند که تا وقتى به خواستهايشان پاسخ داده نشود دست از اعتراض برنميدارند. نورالله طبرسى نماينده ولى فقيه در اين شهر تحت عنوان بحران در بهشهر اظهار نگرانى کرده و خواهان چاره اى براى آرام کردن دوباره شهر شده است. حرکت اعتراضى کارگران بهشهر در شرايطى روى ميدهد که در همين يکماهه اخير بدنبال اعلام ميزان حداقل دستمزدها در سال ٨٢ و ارائه ارقام متفاوت ٢٢ درصد و ١٧ درصد افزايش دستمزدها زمزمه هاى اعتراض در کارخانجات بلند شده و شوراهاى اسلامى و خانه کارگر تحت عنوان اينکه اعتراضات کارگرى در پيش است رژيم را نسبت به وخامت اوضاع هشدار دادند. در همين دو هفته اخير نيز شاهد فضاى اعتراض و حرکت و مبارزه هر روزه کارگران بوده ايم. مجموعه اين فاکتور ها حاکى از وجود حال و هواى ديگرى در جنبش کارگرى در ايران است. گسترش بيشتر مبارزات کارگرى براى گرفتن دستمزدهاى معوقه و افزايش دستمزدها يک احتمال قوى است که ميتواند بر فضاى سياسى کل جامعه تاثيرات فورى بگذارد.

يک خصلت مهم اعتراضات کارگرى در يکساله اخير حرکات وسيع فراکارخانه اى و حرکات همزمان چندين کارخانه بوده است. نظير آنچه که در اصفهان و کرمانشاه و کاشان اتفاق افتاد. بعلاوه اينکه در اوضاع سياسى امروز هر حرکت و اعتراضى با پشتيبانى مردم روبرو ميشود و اين مولفه ايست که بطور مثال ديديم در اواخر سال گذشته حرکت ٣٠٠ کارگر لوله سازى اهواز را به اعتراض هزاران نفره مردم در اعتراض به جمهورى اسلامى تبديل کرد. تظاهرات و مبارزه کارگران بهشهر که به اعتراف رسانه هاى حکومت ده هزار نفر را به تظاهرات عليه رژيم به خيابانها آورد، نمونه بارزى از ادامه اين روند است. تجربه نشان داده است که وقتى اين رسانه ها تعداد تظاهرات کنندگان را ده هزار نفر اعلام ميکنند، چندين برابر اين تعداد به خيابانها آمده اند. و بالاخره اينکه اول مه نزديک است و کارگران پيشرو بايد و ميتوانند اين روز را نيز به روز حرکت بزرگ کارگرى در ايران عليه جمهورى اسلامى تبديل کنند.

١٨ آپريل ٢٠٠٣