نامه سرگشاده مريم نمازى دبير فدراسيون سراسرى پناهندگان ايرانى به رود لوبرز رئيس کميسارياى پناهندگان سازمان ملل در مورد وضعيت سازمان مجاهدين در عراق

آقاى لوبرز

فدراسيون سراسرى پناهندگان ايرانى عميقا نگران وضعيت خطرناک اعضا و نيروهاى سازمان مجاهدين خلق ايران در عراق ميباشد. بدنبال بمباران مقرهاى سازمان مجاهدين در عراق توسط نيروهاى آمريکايى و با اطلاع کامل جمهورى اسلامى تعدادى از اعضاى اين سازمان براى در امان ماندن از خطراتى که تهديدشان ميکند بسمت اردن فرار کرده اما مقامات آن کشور مانع ورود آنها به خاک اردن شدند، براساس گزارشات خبرى بيش از ٧٠ تن از اعضاى مجاهدين در دو کيلومترى "الکرم" واقع در جوار مرزى اردن متوقف شده اند. همچنين گزارش شده است که بسيارى از آنان در کشورهاى مختلفى بعنوان پناهنده شناخته شده اند. اردن پيش از آنکه به اعضاى مجاهدين خلق اجازه ورود دهد منتظر اقداماتى از سوى جمهورى اسلامى يا کشورهايى که به برخى از آنها پناهنده داده اند ميباشد. براساس توافقات دولت اردن کليه پناهندگانى که از کشور سوم به اردن مييايند بايد به کشورى از آن آمده اند برگردند. فدراسيون سراسرى پناهندگان ايرانى از کميسارياى پناهندگان سازمان ملل ميخواهد که نسبت به ورود و تضمين حمايت از اين پناهندگان و پناهجويان اقدام فورى بعمل آمده و اطمينان دهد که هيچکدام به ايران ديپورت نشوند. فدراسيون همچنين از اين سازمان ميخواهد اجازه ندهد رهبران اين سازمان را که جمهورى اسلامى خواهان استردادشان شده است به ايران تحويل دهند. پرواضح است که هرگونه استرداد يا ديپورت اين افراد به ايران تهديدى جدى عليه زندگى و امنيت آنان ميباشد. کميسارياى پناهندگان سازمان ملل مسئول مستقيم تضمين امنيت و حمايت از آنها ميباشد. سازمان مجاهدين خلق يک سازمان سياسى اپوزيسيون ميباشد که اعضا و رهبرانش چنانچه به ايران بازگردانده شوند با خطر اعدام، شکنجه و رفتارهاى ضدانسانى مواجه ميشوند.فدراسيون سراسرى پناهندگان ايرانى همچنين نگران وضعيت صد و چهارده پناهنده ايرانى است که از کمپ الطاش عراق بدليل ناامنى بسمت مرزهاى اردن فرار کرده اند ميباشد. کمپ الطاش واقع در صد و بيست کيلومترى غرب بغداد تعداد چهارده هزار پناهنده ايرانى را در خود جاى داده است. ما از سازمان شما ميخواهيم که ضمن حمايت از اين پناهندگان و ساير کسانيکه مجبور به فرار بسمت اردن ميشوند اطمينان دهيد که مقامات اردنى اجازه ورودشان به اردن را صادر کرده و آنها را ديپورت نميکنند. ما همچنين بارديگر خواهان رسيدگى به مطالبات ذکر شده در نامه قبلى (٣١ مارس) ميباشيم. اين مطالبات بشرح زير ميباشند،

١- توقف فوى جنگ و کشتار مردم٢- باز شدن کليه مرزها به روى پناهندگان. بستن مرزها به روى پناهجويان توسط هر دولتى بايد جرم محسوب شود. هيچ نهاد و دولتى نبايد مانع حرکت و نقل و انتقال آزادانه پناهجويان شود.

٣- برسميت شناختن حق پناهندگى براى کليه پناهجويان و پناهندگان عراقى

٤- متوقف نمودن کليه ديپورتها به عراق و منطقه ٥- تهيه غذا، مسکن، مراقبتهاى پزشکى و درمانى لازم براى آوارگان و پناهندگان عراقى از طريق سازمانهاى غيردولتى

٦- انتقال فورى صد هزار هزار پناهنده از جمله پناهندگان ايرانى از عراق به محلهاى امن

با احترام

مريم نمازى

دبير فدراسيون سراسرى پناهندگان ايرانى

١٨ آوريل ٢٠٠٣