|
ب =
7;
رفيق آذر
ماجدي
" قلب
فروزان او"<=
/b> =
در او=
0;
آن سياهی و
تاريکی=
span>
با يأ=
7;
و نوميدی
مفرط
احساس
نفرين شده =
بر با=
3;
رفتگی
همچون
شکست
خوردگان
در پي§=
0;
و تاب آن همه
بحران
مأيوس
و ناميد<=
/span>
آنسوی
تر
ره تا=
5;يک =
هوا ش=
6;
گونه و سرد =
(سرمای بی
مانند)
طوفان
پشت هم<=
b>
نوميد
از رفتن شب =
حتی
اين ش=
6;
نفرين شده =
!
در مي=
5;ن
اين همه
اوهام
او =
نمايا=
;ن
شد
او =
درخشي=
;د =
قلب خ =
8;يش
، در دست داش=
8; =
تا
بتابد
پرتوهايش =
بر ره
تاريک ما
وين ر =
7;
تاريک را
روشن
کند بر ما =
وامان=
;دگان =
!
با قل=
6;
او
زان ت¡=
0;رگی =
در آم=
3;يم =
قلب
بزرگ و روشن
او
ره را
به ما نشان
داد
روشن
تر از هميشه =
!
افسوس
، بی نهايت =
افسوس
،
در او=
0;
احتياج=
span>
راهش =
5;يان
ما نهاد<=
/span>
و رفت =
.
قلب
بزرگ او، ليک=
; =
تابند=
;ه
و درخشان
با
ماست
" فرداي
بهتر " او
فردای
بهتر ماست =
.
٭٭٭٭٭٭٭٭=
1645;٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭=
٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭¤=
5;٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭=
645;٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭&=
#1645;٭
سعيد
رفيعی =

|