|
ضرورى تر از هميشه!
اول مه (١١ ارديبهشت) روز اتحاد جهانى کارگران، روزى است که والاترين آرزوهاى بشرى را نمايندگى ميکند. کارگران نمى توانند رها شوند مگر بشريت را رها کنند. و بشريت بيش از هر زمان به اين رهايى نياز دارد.
به چهره دنيا نگاه کنيد. به جنگ و کشت و کشتار و ترورى که در طى يکى دو دهه گذشته شاهد آن بوده ايم؛ به فقر و بيکارى و زدن سر و ته کمترين تامين اجتماعى؛ به گران شدن تحصيل و بى تامينى و بى آيندگى؛ به رشد ارتجاع مذهبى و قومى و زن ستيزى و به ابعاد عظيم نابرابرى و بى حقوقى و بيگانگى انسانها نگاه کنيد. اول مه روز اتحاد همه انسانهايى است که به وضع موجود اعتراض دارند و مصمم اند آن را تغيير دهند.
اوضاع ايران روشن تر از هرجايى اول مه و آرمانهايش را مى طلبد. يک جمهورى اسلامى تا خرخره در بحران که فقط به زور سرنيزه برپاست و زندگى را بر همه سياه کرده است، و يک اپوزيسيون بورژوايى که جز يوگسلاويزه کردن و عراقيزه کردن و ديگر تحفه هاى نظم نوين جهانى آلترناتيو واقعى اى ندارد. رهايى همه جانبه مردم ايران از بحران جمهورى اسلامى تنها به دست کارگران و مردمى که به صف آزادى و برابرى بى قيد شرط انسانها پيوسته اند ممکن است. اول مه روز اتحاد اين صف است.
جوانان، به صف اول مه بپونديد! در محله، مدرسه، دانشگاه در خيابان، در جشنها و تظاهرات ها و انواع گردهمايى ها و با شرکت در اجتماعات و مراسم کارگران در روز اول مه، روز جهانى کارگر را گرامى داريد. عزمتان براى رهايى از شر جمهورى اسلامى و سرمايه دارى و برقرارى جمهورى سوسياليستى را اعلام کنيد. از خواست ٤٥٠ هزار تومان حداقل دستمزد و بيمه بيکارى به دفاع برخيزيد. صف اول مه را تا ميتوانيد وسيعتر، پرشورتر و پرقدرت تر نماييد!
زنده باد اول مه!
سازمان جوانان کمونيست (٢١ آپريل ٢٠٠٥)
|