منصور حکمت رهبر پايدار بشريت متمدن

گزارشى از مراسم سالروز مرگ منصور حکمت در لندن

٦ ژوئيه ٢٠٠٣

يکسال بدون منصور حکمت تجربه اى تلخ و آزمونى دردناک براى بازماندگان او و احزاب کمونيست کارگرى بوده است. اينرا همه سخنرانان مراسم يادبود منصور حکمت در لندن بنوعى در سخنانشان بيان کردند. کسانى که سالها عادت کرده بودند به ستون عظيمى مثل او تکيه بزنند و با اعتماد کامل به رهبرى او، بهمراه و پشت سرش قدم بردارند، کسانى که درايت و جسارت سياسى او را ديده بودند و در تندپيچهاى سخت مبارزه او را در صف اول و استوار ديده بودند و او را همراهى کرده بودند، در يکسال گذشته مجبور شدند بدون او و بهمراه درد جانکاه از دست دادن او پيش بروند، ميراث بزرگ او را گرامى بدارند، درسهاى او را مرور کنند، تصميم بگيرند، با دنياى راست و ارتجاع در بيافتند و آنطور که او شايسته مى دانست راهش را ادامه دهند. آنهم در شرايطى که اوضاع سياسى ايران و عراق و دنيا با سرعتى شگفت آور در حال متحول شدن بوده است.

در مراسم امروز رهبران حزب و خانواده منصور حکمت اين تجارب را با صدها شرکت کننده حاضر در سالن کان وى هال و هزاران نفر ديگرى هم که در نقاط مختلف دنيا همزمان از روى صفحه اينترنت اين مراسم را دنبال مى کردند، در ميان گذاشتند و ارزيابى و نتيجه خود را از اين يکسال پر آزمون ارائه دادند. کورش مدرسى ليدر حزب کمونيست کارگرى ايران، از اينکه در يکسال گذشته در هر تصميم گيرى سياسى هر حرکت و هر موضع و هر اطلاعيه اى جاى منصور حکمت خالى بوده و ياد و درسهاى بزرگ او راهنماى عمل حزب کمونيست کارگرى و رهبرى آن بوده است، سخن گفت. آذر ماجدى، عضو دفتر سياسى حزب کمونيست کارگرى ايران و همسر منصور حکمت از ٣٦٦ روز دوباره زيستن کابوس هولناک از دست دادن او و اتکا به آموزشهايش براى تحمل اين کابوس حرف زد. او ضمن اشاره به ٢٥ سال زندگى و مبارزه مشترک با منصور حکمت، بر لحظات و تندپيچ هاى مهم در حيات مبارزه سياسى و حزبى و نقش تعيين کننده منصور حکمت در تبيين شرايط و نشان دادن راه پيشروى تاکيد کرد. ناديه محمود عضو دفتر سياسى حزب کمونيست کارگرى عراق، از نقشى که منصور حکمت در اين يکسال پر ماجرا در عراق داشته است و دارد گفت و خسرو داور مسئول سايت بنياد منصور حکمت و برادر او از تجارب يکسال کار پر افتخار بر روى سايت بنياد منصور حکمت حرف زد. همه اين سخنرانان از دشوارى راه بدون منصور حکمت گفتند، از اينکه جلسات و تصميم گيريها و مقابله با حوادث آنطور که در زمان منصور حکمت آسان مينمود، نبوده است. اينکه در هر قدم و در هر لحظه حساس جايش خالى بوده و نبودش بسيار سنگين. ولى در عين حال از اينکه حرفهاى او و درسهاى گرانبهاى او و تئوريهاى او آنها را مجهز به سلاحى قوى کرده است که در اين يکسال فقدان او نيز توانسته است آنها را و حزبشان را درکمال افتخار و همچنان رزمنده به پيش ببرد. گفتند و تاکيد کردند که او چنان گنجينه پر ارزشى بجا گذاشته است که حتى در نبود خودش نيز جنبشى که او رهبرش بود به پيش ميرود و به تنها اميد ميليونها مردم در منطقه تبديل ميشود. توانسته اند در برابر ارتجاعى ترين نيروهاى راست در منطقه و در سراسر دنيا بايستند و احساس قدرت کنند. توانسته اند به نيروئى مطرح و غير قابل انکار در صحنه سياست کشورشان تبديل شوند.

کورش مدرسى به فضاى متحول و انقلابى جامعه ايران اشاره کرده و گفت "ما هميشه منصور حکمت را خواسته ايم براى اينکه براى ما کارى انجام دهد، کمکمان کند، نظرى بدهد و جائى را سازمان دهد، اما امروز دوست داشتم او زنده بود نه بخاطر ما، بلکه بخاطر خودش، بخاطر اينکه بود و مى ديد که با چه سرعتى فضاى سياسى جامعه ايران دارد آنطور که او مى خواست عوض ميشود. که چطور نسيم انقلاب دارد ميوزد و چگونه پيش بينى هاى او دارد يکى بعد از ديگرى به تحقق مى پيوندد."

حميد تقوائى رئيس دفتر سياسى حزب کمونيست کارگرى ايران گفت منصور حکمت را در صف اول تمام مبارزات راديکال و آزاديخواهانه بشريت متمدن در يکسال گذشته مى توان يافت حتى اگر ميليونها مردمى که در اعتراض به نظم نوين جهانى در خيابانهاى دنيا راهپيمائى کردند، اسم او را نشنيده باشند. او رهبر و سخنگوى اين جنبش است. او را و تاثيراتش را همه جا مى توان ديد. شعار آزادى برابرى که بر پيشانى دختران دانشجو در تظاهراتهاى تهران و ديگر شهرهاى ايران ديده ميشود، از جائى غير از منصور حکمت نشات نگرفته است.

ناديه محمود از اينکه بسيارى به حزب کمونيست کارگرى مراجعه مى کنند و از آنها در مورد ناسيوناليسم، مذهب، سوسياليسم، انسان، حزب، قدرت سياسى و غيره و غيره سوال مى کنند، گفت ".. و من هر بار آنها را به نوشته هاى منصور حکمت، مقاله هايش و سخنرانيهايش مراجعه ميدهم و خودم در اين شگفت ميمانم که اين چه انسان بزرگى بود که جواب تمام سوالات مردم را با چنين روشنى داده است و کار ما را اينچنين آسان کرده است."

ثريا شهابى از نقش منصور حکمت و کمونيسم کارگرى او در پيشرفت جنبش برابرى طلبانه زنان گفت و به زنانه بودن انقلاب ايران آنطور که منصور حکمت پيش بينى کرده بود، اشاره کرد. رحمان حسين زاده از نقش دگرگون کننده او در کردستان سخن گفت و حميد تقوائى تئوريهاى منصور حکمت را کلاسيکهاى مارکسيسم نه تنها در ايران بلکه در سطح دنيا بعد از لنين خواند. و بر ضرورت در دسترس جهانيان قرار دادن اين آثار تاکيد کرد. "تا اين گلوله انرژى آزاد شود و بشريت متمدن را در مبارزه اش براى رهائى رهبرى کند."

آنچه بيش از همه در مراسم يابود منصور حکمت شور انگيز و قابل توجه بود، اعتماد بنفس، اميد به آينده، اتحاد و همدلى شرکت کنندگان و سخنرانان بود. تعهد و اعتقاد راسخ به اينکه نامش را زنده نگه خواهند داشت و کارهايش را چراغ راهنماى خود خواهندکرد در فضا موج ميزد و در همه سخنرانيها نمايان بود.

نيم پيکره منصور حکمت که در محل سالن حضور داشت در ميان شور و احساس و اشک شرکت کنندگان، بطور رسمى توسط آذر ماجدى پرده بردارى شد. حاضرين در حالى که به احترام او به پا خواسته بودند بيش از ده دقيقه با احساس دست زده و شعار زنده باد منصور حکمت سالن را بلرزه در آورده بود. اين شعار بارها و بارها در لابلاى سخنرانيها تکرار شد که احترام و عشق عميق به او و عزم استوار جمعيت در ادامه راه منصور حکمت را نشان ميداد.

خانواده منصور حکمت که در سالن حضور داشتند، مورد محبت و همدردى همه حاضرين قرار داشتند و مرتبا دورشان را دوستان و دوستداران منصور حکمت گرفته بود که مى خواستند با تقسيم کردن دردشان بار سنگين از دست دادن او را از دوش خانواده اش کم کنند. از شهرهاى مختلف ايران گروههائى از کسانى که در کافه نتها و در خانه ها همزمان مشغول ديدن برنامه از روى اينترنت بودند، زنگ مى زدند و پيام همدردى مى فرستادند.

بخشهائى از فيلمهاى سخنرانيهاى منصور حکمت که در لابلاى برنامه ها پخش ميشد، جمعيت شرکت کننده را دوباره با اين رهبر دوست داشتنى و بى نظير پيوند ميداد. چهره هاى مشتاق حاضرين را ميديدى که کلمات او را مى بلعند و در حالى که اشک در چشمانشان حلقه زده بآرامى با تکان دادن سر حرفهاى او را تائيد مى کنند. شليک خنده هائى که با جوکها و طنزهاى زيباى او طنين مى انداخت، سياهى مرگ و نيستى را بکلى از ياد مى برد. او همانجا بود تا بار ديگر آن دريچه روشنائى را برروى شنوندگانش باز کند، سوسياليسم خفته در درونشان را به آنها بشناساند، تاريخ را برايشان مرور کند و به آنها بگويد "حاصل سالها تلاش ما اين است که برخلاف انقلاب ٥٧ در انقلاب آينده ايران حزبى قوى، مستحکم، با اعتقادات روشن و انسانى وجود دارد که مى تواند جامعه را از بربريتى که برايش تدارک ديده اند نجات دهد. اين حزب را بايد به خانه هاى مردم برد. بايد به آن پيوست و آنرا تقويت کرد."

در خلال مراسم مجرى برنامه سياوش دانشور خبر داد که در ايران هم در بسيارى از شهرها در تطاهراتهاى بزرگ پوسترها و نوشته هاى منصور حکمت پخش شده و ياد عزيز او توسط بسيارى از مشتاقان آزادى و برابرى در شهرهاى ايران گرامى داشته شده است. اين خبر با کف زدنهاى پرهيجان و اشک شوق حاضرين پذيرفته شد. بقول کورش مدرسى "دور نيست زمانى که ياد منصور حکمت عزيزمان را در شهرهاى ايران و در ابعاد ميليونى گرامى بداريم."

کارل مارکس و منصور حکمت در هاى گيت

سهيلا شريفى

٤ ژوئيه ٢٠٠٣

وقتى بيست و چند سال پيش جمع کوچکى از دانشجويان ايرانى مقيم لندن، اتاقى در مرکز شهر کرايه کرده و شروع به تشکيل جلساتى براى بررسى سوالات پيش روى انقلاب در حال جريان آنزمان ايران کردند، يکى از شوخيهائى که موجب خنده و شادى جمعشان ميشد اين بودکه زمانى مشهور خواهند شد و مردم اتاق جلسات وکارشان را موزه خواهند کرد وبه همديگر خواهند گفت که کمونيستها اينجا زندگى و کار کرده اند. آن زمان اين بيش از يک شوخى بامزه و رويائى دور و دراز چيزى نبود و هيچکدام از آنها فکر نمى کرد که زمانى نه چندان دور آنها رهبران يک حزب قوى و روشن و محکم خواهند بود، که در صحنه سياست ايران و منطقه تاثير خواهند گذاشت، که ژوبين جوان سرزنده و تيز گروهشان، منصور حکمت ليدر جنبش کمونيسم کارگرى خواهد شد، که بعد از مرگش مجسمه اش را روبروى بناى يادبود مارکس علم خواهند کرد.

امروز ٤ ژوئيه ٢٠٠٣، از مجسمه نيم تنه منصور حکمت که بعنوان بناى يادبود اين انسان بزرگ در گورستان هاى گيت، روبروى مجسمه مارکس نصب شده است، پرده بردارى شد و صدها نفر از او ديدن کردند و به پايش گل تقديم کردند. از ساعت دو نيم بعد از ظهر تا هنگام بسته شدن اين گورستان در ساعت پنج، دسته دسته گروههاى بيست نفره از دوستداران منصور حکمت با حمل شاخه هاى گل رز به ديدن اين پيکره رفتند و لبخند فراموش نشدنى او را که معمولا بر کنج لبانش جا داشت و اکنون به آن تکه سنگ جان بخشيده بود، باز شناختند.

اين بناى يادبود بقول آذر ماجدى همسر منصور حکمت، "تنها کارى کوچک براى گرامى داشت ياد اين انسان بزرگ است" ميعادگاهى براى کسانى که او را دوست داشتند و کسانى که افکار او را دوست دارند و يا در آينده با آنها آشنا خواهند شد. جائى سمبليک براى تجمع و تجديد پيمان کسانى که براى آزادى و انسانيت مبارزه مى کنند.

گورستان هاى گيت و ملاقات کنندگان هرروزه از پيکره مارکس، نشانه اى سمبليک از حضور انکار ناپذير مارکس در جامعه انسانى و نفوذ تئوريهاى اين متفکر عظيم بر افکار آزاديخواهانه و انسانى مردم دنياست. اکنون حکمت پر افتخار و با سرى بلند روبروى مارکس ايستاده است و ادامه مبارزه براى دنياى بهترش را به کمونيستها و ديگر دوستدارانش سپرده است.