پيام کورش مدرسى ليدر حزب کمونيست کارگرى ايران به مناسبت اعتراضات ٢٠و ٢١ خرداد

پايان جمهورى اسلامى

با نداى

"مرگ بر جمهورى اسلامى - زنده باد آزادى و برابرى"

مردم آزاديخواه، دانشجويان آزاده!

اعتراضات ٢٠ و ٢١ خرداد مستقل از اينکه از کجا شروع شد، به شعار مرگ بر جمهورى اسلامى انجاميد. اين قانون امروز هر تحرک سياسى در ايران است. اين اعتراضات بار ديگر نشان داد که جمهورى اسلامى سد همه چيز است. مانع آزادى، مانع شادى، بانى فقر و استيصال است. اعتراض به خصوصى کردن دانشگاه، اعتراض به نبود آب و برق، اعتراض به گرانى، اعتراض به فقر، مبارزه براى گرفتن دستمزدهاى معوقه، تلاش براى بهبود زندگى، و اصلا تلاش براى زندگى کردن و حتى لحظه اى شاد بودن مستقيما با جمهورى اسلامى روبرو ميشود و به مرگ بر جمهورى اسلامى ميرسد. راه ديگرى نيست. امروز ديگر نه دو خردادى هاى مضمحل شده و نه حتى ژورناليست هاى نا محترم بخش فارسى بى بى سى ميتوانند مردم ايران را طرفدار اصلاح طلبى اسلامى و اسلام "خوش رو" معرفى کنند. همه ديگر قبول کرده اند که اصلاح جمهورى اسلامى مسئله هرکس باشد مسئله مردم ايران نيست. مردم جمهورى اسلامى را نميخواهند. جمهورى اسلامى بايد برود. "مرگ بر جمهورى اسلامى" حکم ما مردم آزاديخواه ايران است. حکم همه کارگرانى است که جمهورى اسلامى آنها و خانواده شان را به تباهى و استيصال کشانده است. مرگ بر جمهورى اسلامى جرقه اميد در چشم زن و دختر نوجوانى است که هنوز اميد به رهائى از بردگى اسلامى را از دست نداده است. مرگ بر جمهورى اسلامى نداى آزادى و فرياد براى شادى و رهائى است. اين جنبش را بايد مستحکم کرد و به پيش برد. سرنگونى جمهورى اسلامى نزديک است. اين هم حکمى است که اعتراضات اخير نشان داد.

اما سوالى که امروز در مقابل ما قرار دارد اين است که چگونه ميتوان کم دردتر و سريعتر از دست جمهورى اسلامى رها شد؟ چگونه بايد پيش رفت؟ چه بايد کرد؟ و چگونه ميتوان به آزادى و برابرى رسيد؟ پاسخ اوليه به اين سوال شايد براى بسيارى روشن است. بايد متحد شد، بايد متحد و متشکل به ميدان آمد. جمهورى اسلامى آنقدر پوسيده و بى افق و بهم ريخته است که يک تعرض نسبتا وسيع مردم شيرازه آنرا از هم ميپاشد. ماندن جمهورى اسلامى ناشى از قدرت آن نيست از پراکندگى ماست. بايد متحد شد. مردم جمهورى اسلامى را نميخواهند. براى رهائى از چنگ جمهورى اسلامى اما اين کافى نيست. جمهورى اسلامى خودش نميرود بايد آنرا انداخت. براى انداختن جمهورى اسلامى بايد دور يک پرچم متحد شد. سوال اين است که اين پرچم کدام است و اتحاد حول چه چيز؟ و براى چه خواستى؟ اين درست جائى است که بايد انتخاب کرد. ديروز دو خردادى ها وعده ميدادند جمهورى اسلامى را از طريق اصلاح آن بايد تغيير داد و پرچم "اصلاح طلبى اسلامى" را جلو مردم گذاشتند. آن پرچم و پرچم دار از ميان رفتند. امروز اما پرچم هاى ديگرى را در مقابل مردم قرار ميدهند که به همان اندازه گمراه کننده و براى رهائى از چنگال جمهورى اسلامى مخرب است. ميگويند آمريکا قرار است بيايد و ما را نجات دهد. اولا جز خود ما نجات دهنده ديگرى نيست. اينها مردم، يعنى نيروى سرنگون کردن جمهورى اسلامى، را منتطر "مهدى" ديگرى بنام جرج بوش ميکنند، مبارزه مردم را کند ميکنند و در عمل به عمر جمهورى اسلامى اضافه ميکنند. در ثانى براى ما "مهدى" آمريکا از مهدى اسلام چيز بهترى ببار نخواهد آورد. به عراق نگاه کنيد. اين آينده اى نيست که ما خواهان آن هستيم. تغيير رژيم آمريکائى تباهى و محنت بيشترى از جمهورى اسلامى را به مردم تحميل خواهد کرد. ما تغيير رژيم را خودمان سالهاست شروع کرده ايم. ميگويند بايد رفراندم خواست. تصور اينکه جمهورى اسلامى قبول کند که در مورد ماندن و نماندنش رفراندم کند تنها ميتواند معلول ذهنى باشد که قبول نکرده است که مردم جمهورى اسلامى را نميخواهند و قبول نکرده است که جمهورى اسلامى خودش نميرود. اينها هم به عمر جمهورى اسلامى اضافه ميکنند و به آن فرصت ميدهند. اينها ممکن است راه اتحاد کسانى باشد که بعد از شکست دو خرداد ميخواهند بشيوه ديگرى مردم را از صحنه خارج کنند، جمهورى اسلامى را نجات دهند و يا از بالا حکومت خود را بر مردم تحميل کنند. اين راه اتحاد مردم براى نجات از دست جمهورى اسلامى نيست.

بايد متحد شد اما اين اتحاد بايد حول نجات از دست جمهورى اسلامى و تضمين آزادى و برابرى باشد. مردم بايد حول يک پرچم روشن متحد شوند. اين پرچم فى الحال در اهتزاز است: پرچم مرگ بر جمهورى اسلامى و پرچم آزادى - برابرى.

مردم!جمهورى اسلامى را بايد انداخت. براى انداختن جمهورى اسلامى بايد متحد شد. براى اتحاد بايد پرچم روشن داشت. اين پرچم مرگ بر جمهورى اسلامى و زنده باد آزادى و برابرى است.

اما اتحاد بايد بعلاوه نيروى متحد را هم به ميدان بياورد. دانشجويان و مردم در تهران نبايد تنها بمانند. بايد در همه جا و همه شهرها موج اعتراض را براه انداخت. اعتراض را بايد هرچه گسترده تر کرد. بايد تلاش کرد همه شهرها به اين اعتراضات بپيوندند. دوره اى که با اعتراضات ٢٠ و ٢١ خرداد شروع شده دور جديدى است. جنبش ما براى سرنگون کردن جمهورى اسلامى وارد روند آخر اين کشمکش شده است. اين دوره را بايد با تحکيم صف اعتراض، با تضمين تداوم منظم تر آن و با اتحاد حول يک پرچم روشن شروع کرد. پرچم آزادى و برابرى.

مرگ بر جمهورى اسلامى

زنده باد آزادى، برابرى، حکومت کارگرى

زنده باد سوسياليسم

کورش مدرسى

٢٢ خرداد ١٣٨٢ - ١٢ ژوئن ٢٠٠٣