به حزب کمونيست کارگرى ايران مى پيوندم

وضعيت ايران يکبار ديگر در آستانه ى تحولى بزرگ قرار گرفته است. آمريکا عراق را اشغال کرد و در همسايگى ايران خود را قرار داد. سلطنت طلب و "جمهورى خواه" داخل و خارج همه از بوى دلار و قدرت سرمست شده اند. جنبش مردم براى سرنگونى رژيم جانى و تبهکار جمهورى اسلامى ادامه دارد به آخرين مراحل خود رسيده است و همه اين را ميدانند.

باز هم چه بر سر مردم و مبارزه و خواست هايشان خواهد آمد؟ اين نسل چه سرنوشتى پيدا خواهد کرد؟ اين ها سوالاتى است که همه در برابر خود قرار داده اند و به آن پاسخ ميدهند. من فکر ميکنم که اينبار و در اين تحولات و اتفاقاتى که در پى خواهد آمد حزب کمونيست کارگرى ايران بعنوان پرچمدار آزاديخواهى و عدالت طلبى مردم ايران و بعنوان پرچم و رهبر قطب چپ جامعه بايد تقويت شود.

بعنوان يک کمونيست چند سال اخير در پى يافتن جريانى بوده ام که بتواند به نيازهاى من پاسخ بدهد. در اين سالها اساسا با حزب کمونيست کارگرى ايران خود را همراه ديده ام. و در چنين شرايطى فکر ميکنم بايد به آن پيوست.

انسان بودن و مبارز بودن، سياسى بودن و چپ بودن، و جنگيدن براى آزادى و برابرى و جمهورى سوسياليستى از نظر من نميتواند معناى درست و واقعى بيابد اگر قدرتى براى تحقق آنها در ميدان جدال کنونى پيدا نکند. حزب کمونيست کارگرى پرچمدار قدرتمند اين هدف و آرزوهاست. در شرايط بسيار حساس کنونى در ايران و در حالى که جمهورى جنايتکار اسلامى آخرين نفسهايش را ميزند، براى تقويت حزب کمونيست کارگرى ايران، براى تقويت حزب منصور حکمت به آن ميپيوندم.

يدى گلچينى ١ خرداد ١٣٨٢ - ٢٢ ماى ٢٠٠٣