التزام به علنیت، التزام به گریز از مدنیت با تقلای نظامی، التزام به ممنوعیت دیپلماسی سری!

پاسخ به اطلاعیه رهبری حزب حکمتیست، مصاحبه رحمان حسین زاده

مهرنوش موسوی

در تلاش برای تهیه قسمت دوم مطلب خود برای جواب به اطلاعیه رهبری حزب حکمتیست بودم که مصاحبه رحمان حسین زاده را شنیدم. ایشان هم ادعا نموده است که دلیل اخراج من سیاسی نبوده است. اینها با توسل جستن به این دلایل میخواهند از برملا کردن تاریج جدال فکری و سیاسی درون این حزب سر باز بزنند. ایرادی ندارد. آنها روایت خود را بگویند، خطشان را در این وارونه گویی حمل کنند، من هم روایت کمونیسم کارگری و داستان مقاومت کمونیستی علیه خط شکست و سازش را با استناد به خود تاریخ بیان خواهم نمود. اما اینجا میخواهم نظر و پاسخی به تقلاهای اخیر این تیم رهبری بدهم.

رهبری حزب حکمتیست برای نجات خود متوسل به گردآوری نیروی در حال تلاشی وسط  بر مبنای بیانیه علیه جنگ و سناریوی سیاه شده است. ایرادی ندارد. ما هم در همین زمین با آنها سخن میگوییم.

سناریوی سیاه تلاش مشخص سیاسی علیه مردم ایران، طبقه کارگر و جنبش کمونیستی و کارگری است. سناریوی سیاه یعنی ممانعت از اعمال اراده مستقیم مردم در اوضاع سیاسی حاضر و بر علیه جنگ و نظام اسلامی. یکی از مجادلات مهم ما در حزب حکمتیست همین رویکرد این رهبری حزب به مسئله عوامل و شرایطی است که خود متضمن کمک کردن به امر سناریوی سیاه و نیروها و عناصر تشکیل دهنده آن است. اگررهبری حزب حکمتیست راست میگوید که هدف اینها مقابله با خطر جنگ، مقابله با سناریوی سیاه، کمک به مردم ایران برای سرنگونی نظام است، بیاید و زیر این خواستها را امضاء گذاشته، رسما و علنا آن را اعلام کند!

1. رهبری حزب حکمتیست باید اعلام کند که از نظر این حزب تقلاهای بخشهای از اپوزیسیون ناسیونالیست پرو غرب برای "نوشیدن جام زهر" و مذاکره و حمایت از دولت ایران را به هر شکل و روشی محکوم میکند. آن را طرد میکند. با آن به مقابله بر میخیزد. رهبری حزب حکمتیست زیر این مقاوله نامه کمونیستی کارگری امضاء بگذارد که نه در شرایط آماده سازی پیشا جنگی و نه بویژه در شرایط جنگ به هیچ بهانه و دلیلی سازش و زد و بند با نظام اسلامی را توجیه نکرده و بر عکس محکوم میکند. دلایلی از قبیل یک طرفه بودن جنگ، نبودن مهد کودک و بیمارستان و غیره و یا بهانه تحرک قومی نیروهایی که میخواهند شیرازه جامعه را از هم بپاشند. هم اکنون یک دریچه این معامله " تمامیت ارضی" است. دریچه دیگرش "مقابله با قلدری آمریکا و ضد امپریالیسم" است. هم اکنون حتی کسانی که ادعای مقابله با "جنگ امپریالیستی" دارند، چون دولت ایران را امپریالیست نمی دانند، دم از حمایت از دولت صد هزار اعدام در صورت بروز جنگ میزنند. دارند به جامعه می قبولانند که حتی رهبر "چپهای جهان" جناب هوگو چاوز هم در کنار احمدی نژاد خواهد ایستاد. رهبری حزب حکمتیست چه میگوید؟ آیا امضاء میکند که در کنار هوگو چاوزها و داریوش همایونها و... نخواهد ایستاد؟

2. رهبری حزب حکمتیست میخواست سر مرزهای عراق به بحرانسازان بپیوندد. میخواست برود به اسم مجازات عوامل رژیم تحرک مسلحانه بکند. آخرین سخن رحمان حسین زاده این است که در شرایط امروز این جریان از سخنی که زده، طرحی که داشته عقب نشسته است. آیا رهبری این حزب زیر این امضاء میگذارد که تحرک نظامی امروز را رد میکند؟ آیا حاضر است لباس نظامی را از تن این حزب بیرون آورده آن را به لباس عادی سیاسی ملبس کند؟

جریانات بحرانساز در سر مرزها جریاناتی گانگستری، مخفی و تروریستی هستند. ما خواهان انحلال کامل این باندهای سیاه قومی، تروریستی و گانگستری هستیم. در برنامه یک دنیای بهتر آمده است که: کلیه سازمانهای نظامی مسلح مخفی باید منحل شوند. ( در بند انحلال ارتش)  آیا رهبری این حزب زیر این خواست مشروع امضاء میگذارد؟ در بند برنامه یک دنیای بهتر تحت عنوان مذهب، ملیت و قومیت آمده است: " ممنوعیت ایجاد احزاب و گروههای سیاسی که برتری ملی، قومی، نژادی، مذهبی و جنسی گروهی از مردم بر دیگران، جزو اصول رسما اعلام شده آنها باشد"  آیا رهبری این حزب معتقد هست که این جزو "هویت برنامه ایی" این جریان است؟ آیا حاضر است خواستار انحلال این احزاب و معرفی آنها به مردم شود؟ طردشان کند؟ ضمانت کند با آنها رابطه نمی گیرد؟

3. ضامن مقابله با پروژه سیاه، حفظ مدنیت و التزام به شیوه مدنی مبارزه سیاسی است. این یعنی یکم تشکیل احزاب سیاسی علنی و باز با پلاتفرمهای روشن سیاسی. احزابی که مردم ایران امکان قضاوت سوخت و ساز سیاسی آنها را داشته باشند. احزابی با درهای باز، با حساب و کتابهای مالی، سیاسی . مراوده ایی باز. احزابی که مخفی و سری عمل نمی کنند. دوم احزبی که در پلاتفرم سیاسی و روش عمل خود از قوم پرستی، دین پرستی، خاک پرستی دوری جسته، مقابل آن می ایستند. اعمال اراده آزاد مردم، زندگی و رفاه آنها را مبنا قرار میدهند. آیا رهبری حزب حکمتیست با باز گذاشتن درهای خود، با نفی همه این عوامل سیاسی تولید پروژه سیاه زیر این امضاء میگذارد که مخالف گریز از مدنیت است؟ حزب سیاسی در شرایط امروز مطلقا نمی تواند نه نظامی باشد، نه سری. آیا رهبری این حزب زیر این امضاء میگذارد که این حزب به وسیله تحمیل عقب گرد توسط پروژه سیاه تصرف نشود؟ 

4. ممنوعیت دیپلماسی سری جزو یکی از مهمترین بندهای برنامه یک دنیای بهتر است. کمونیستها نه فقط بصورت پنهانی با دولتها تماس نمی گیرند، بل اینگونه تماسها را افشاء و طرد نیز میکنند. در چند ساله اخیر، همزمان با ساخته و پرداخته شدن پروژه سیاه علیه مردم ایران دیپلماسی قلاده ایی و انقیادی و سری نیز حتی توسط کسانی که خود را اپوزیسیون نظام میدانند رواج یافته است. امروز به رابطه مخفی با دولت آمریکا و سازمان سیا، رابطه با دولت عراق، جلال طالبانی و اتحادیه میهنی، تمنای رابطه با دولت صد هزار اعدام هم اضافه شده است. دولتی که سر همین دیپلماسی سری و سر میز مذاکره آدم کشته است. ما جلو این روند را میگیریم.  دیپلماسی سری یک وجه مهم ساخته و پرداخته شدن جریانات سیاه و باندها و گانگسترهای قومی سر مرزهای ایران است. این دیپلماسی دو سر دارد. یک سرش دولتهایی هستند که اسپانسور و ایجاد کننده و خالق این سناریوی سیاه هستند، یک طرفش گروهها، باندها و جریاناتی هستند که به این پروژه پیوسته اند. دولت آمریکا رسما در ایجاد و پرورش گروهها و باندهای گانگستری سر مرزها سهیم و نقش داشته و دارد. واسطه های منطقه ایی دولت آمریکا از جمله و مشخصا رئیس جمهور دولت عراق و حزب متبوعش، حزب ضد کمونیست و ضد کارگر اتحادیه میهنی است. نوری المالکی و جریان اسلامی درون دولت عراق خود اسپانسور جریانات تروریست اسلامی در عراقند. اما شخص طالبانی و بارزانی و سران ریز و درشت اتحادیه میهنی عامل مستقیم پروراندن مارهای سیاه در این چند ساله در مرز شمال غربی ایران در کردستان عراق هستند. نمونه این جریان باند زحمتکشان است. نمونه دیگر آن پژاک است. نمونه دیگر آن ساپورت کردن و حمایت بیدریغ از مصطفی هجری برای پروژه تبدیل حزب دمکرات کردستان به یک جریان باند سیاهی است. خود نفس این تلاش با بحران و شکاف عمیق سیاسی در این حزب مواجه شده و کاملا موفق نشده است. جلال طالبانی و حزب ارتجاعی و ضد کمونیستی اتحادیه میهنی هم عامل باز کردن پای سپاه و اطلاعات ایران به این منطقه و اسپانسور کردن آنها هستند، هم پرورده کردن تروریستهای قومی. آیا رهبری حزب حکمتیست زیر این خواست مشروع امضاء میگذارد که تحت هیچ شرایطی با این جریانات نمی سازد، بند و بست نمی کند. مذاکرات مخفی، دوفاکتو و غیر دو فاکتو ندارد؟  منصور حکمت در باره این جریانات میگوید: " حزب کمونیست کارگری ایران تمام احزاب و نیروهای درگیر در صحنه امروز کردستان عراق و افقهای ضد مردمی آنها را قویا محکوم میکند و بار دیگر بر همبستگی خود با طبقه کارگر، کمونیسم کارگری و مبارزه مردم زحمتکش در کردستان عراق برای آزادی و برابری تاکید میکند."  ( از پیام دفتر سیاسی به حزب ک.ک عراق 12 سپتامبر96)

این پیام زمانی داده شده که تازه طالبانی در همکاری با اطلاعات ایران کمونیستها را در خون خود خفه نکرده، به سینه کارگر موصل شلیک نکرده و یک پای اسپانسوری ساختن یک جبهه ضد کمونیستی و ضد انقلاب کارگری سر مرزهای ایران و عراق نشده بود. امروز اگر جریانی با دولتی سر یکی از مرزهای ایران بند و بست و مذاکره میکند، باید مردم ایران بدانند. باید کمونیسم کارگری بداند. باید بداند تا بتواند پروژه شان را رو کند. باید بداند تا به کمونیستها، چپها، آزادیخواهان این احزاب کمک کند تا نگذارند سازمانشان را نمایندگان جلال طالبانی تصرف کنند! دیپلماسی سری ممنوع است! دیپلماسی سری علیه مردم ایران است. علیه جنبش سوسیالیستی کارگری است. آیا رهبری حزب حکمتیست زیر این خواست مشروع امضاء میگذارد؟

اوضاع سیاسی به سرعت دارد عوض میشود. تمام صورتبندی سازمانی جنبش دارد عوض میشود. همه رهبران سازمانها و احزاب سیاسی، بدون شرم، بدون سفسطه دارند حرفشان را میزنند. جبهه دوستان و دشمنان مردم قطبی تر میشود. سئوال من از رهبری حزب حکمتیست این است که میخواهد کجا بایستد. رسما و علنا باید رهبری این حزب زیر این خواستهای مشروع امضاء بگذارد. هر گونه اما و اگری با پاسخ قاطع ما و نقد کوبنده ما روبرو خواهد شد. رهبری این حزب هنوز شانس و فرصت این را دارد که خود را ملعبه دست سناریوی سیاه، تقلاهای نظامی مرگبار، مذاکرات پنهانی، سری شدن و بستن درها به روی مردم، گریز از مدنیت نکند. آیا این آخرین فرصت را در خواهد یافت؟ آیا فهم خواهد کرد که آینده کل بشریت امروز به سرنوشت عروج کمونیسم کارگری و صف انقلاب کارگری در ایران گره خورده است؟