بیانیه جمعی از فعالین ضد اعدام به مناسبت 18 مهر روز جهانی مبارزه با اعدام

   امروزه مجازات باید صرفاً جنبه اصلاحی و پیشگیرانه داشته باشد نه جنبه تنبیه کننده. یعنی باید به گونه ای باشد که فرد فرصت اصلاح خویش پیدا کرده و بتواند به سطح جامعه بازگردد. اما اعدام انسانی را باقی نمی گذارد تا اصلاح شود. اعدام بی رحم ترین و خشن ترین نوع مجازات است که خود باعث بازتولید خشونت و جنایت در سطح جامعه می شود. به خصوص وقتی در میادین شلوغ شهر و جلوی چشم کودکان صورت گیرد.

   اعدام قتل دولتی است. قتلی سازمان یافته که نماینده طبقه اقتصادی حاکم یعنی دولت برای سرکوب طبقات پایین دست جامعه از آن استفاده می کند.

   دردها و آلام روحی خانواده مقتول با اعدام قاتل کاهش پیدا نخواهد کرد. جامعه باید ثابت کند که به طریقی انسانی تر از مجازات قاتل با آن خانواده هم درد است. همچنین ادعای عده ای دیگر از موافقین اعدام مبنی بر کاهش میزان جرم و جنایت در سطح جامعه با اعمال مجازات اعدام درست نیست. آمار جرم و جنایت در ایران خود دلیل این مدعاست. ایران با رتبه اول اعدام نسبت به جمعیت رتبه اول جرم و جنایت نسبت به جمعیت را نیز داراست. در 7 ماه اخیر 170 نفر در ایران اعدام شده اند که نسبت به سال قبل در همین مدت صددرصد افزایش داشته است. بسیاری از این اعدام شدگان مرتکب قتل عمد نشده بودند و بدون امکان دسترسی به وکیل یا   فرجام خواهی اعدام شده اند. همچنین در ایران هنوز اعدام در ملاء عام، اعدام کودکان زیر 18 سال و حکم سنگسار اتفاق می افتد. این در حالیست که مجازات اعدام در اکثر کشورهای دنیا لغو شده و یا در حال لغو شدن می باشد.

   ما جمعی از فعالان ضد اعدام در ایران خواستار رسیدگی هر چه سریعتر به خواستهای زیر می باشیم:

1-  ریشه مشکلات اجتماعی در نظام سرمایه داری و تضاد طبقاتی جامعه است. فقر، جنایت، تجاوز، تن فروشی، بی سوادی، مواد مخدر و... ناشی از روابط بیمار این جامعه می باشند و از بین بردن این همه جز با برهم خوردن نظم موجود اجتماعی و تغییر رادیکال در آن امکان پذیر نیست. هر چند توقف اعدام به معنای پایان جرم و جنایت نیست و مناسبات سرمایه آن را بازتولید می کند اما ما در اولین قدم خواستار لغو اعدام و سنگسار هستیم.

2-  نگاهی گذرا به سن و جایگاه طبقاتی اعدام شدگان نشان می دهد که اکثر آنها هم سن انقلاب بوده و از طبقات محروم و حاشیه نشین ها بودند. همانطور که جلوی قتل مردم توسط افراد را می گیریم باید جلوی قتلشان توسط دولتها را هم بگیریم. پس چرا پرونده اختلاسهای میلیاردی کلاهبرداران، مافیای مواد مخدر، متجاوزین به زهرا کاظمی و ... بررسی و افراد گناهکار به مجازات نمی رسند؟

3-  اعدام افراد موسوم به "اراذل و اوباش"، افراد متهم به بمب گذاری در اهواز، فعالین قومیتی از جمله                                                                                                           دو روزنامه نگار کرد و همچنین هم جنس گرایان باید در اولین فرصت و تا برگزاری دادگاهی علنی و کاملاً منصفانه متوقف شود. رفتار تحقیر آمیز با دستگیر شدگان و نقض آشکار حقوق اولیه انسانی آنها تا جاییکه رییس پلیس تهران صراحتاً رعایت حقوق شهروندی را در مورد آنها غیر ضروری دانست و شرایط بسیار سخت نگهداری آنها در کهریزک منجر به مرگ 6 نفر از آنها در زمان بازداشت شد . این اعمال وحشتناک و غیر انسانی باید به سرعت خاتمه یابد.

به گمان ما سرکوب و ایجاد فضای وحشت و خشونت در جامعه با بالا گرفتن اعتراضات روزافزون کارگران، دانشجویان، معلمان، زنان، جوانان، فعالین قومیتها و نیروهای مترقی و برابری طلب و از سوی دیگر همراه با وخامت وضعیت اقتصادی مردم و وضعیت نامساعد بین المللی، افزایش پیدا کرده است. به همین دلیل تمامی این نیروها باید با اتحاد و روشنگری خود اقدام به کارزاری گسترده و همگانی در لغو اعدام کنند. حاکمیت نیز باید بداند که سرکوب و اعدام های فعالین سیاسی در مرداد و شهریور سال 67 به هیچ وجه نمی تواند تکرار شود.