می رویم تا رهبری جنبش سرنگونی را بدست بگیریم!
(در حاشیه تقلای آقای "سلام دموکرات")
از: سعید صالحی نیا
5
سپتامبر 2007
مقدمه:
"سایت سلام دموکرات" از سوی گرایش چپ
سنتی در مقابل اعلام حمایت حزب کمونیست کارگری ایران از
فراخوان زندانیان سیاسی ، اطلاعیه ای صادر کرده و از ما
پرسیده "به کجا چنین شتابان"؟
رفقای عزیزم، خلیل کیوان و محمد
آسنگران از رهبران حزب کمونیست کارگری ایران، در دو مقاله
، پاسخهای مستدل به این "دموکراتها" دادند. من نیز لازم
دیدم ، از دید خودم ، پاسخی به این سوال آنها که ما
کمونیستهای کارگری به کجا می رویم بدهم.
صورت مسئله چیست؟
کمتر از دو هفته پیش، تعدادی از
زندانیان سیاسی محبوس در زندانهای رژیم اسلامی ، در دو
اعلامیه جداگانه از 6 زندان ، در ایران، از همه فعالین
سیاسی در داخل و خارج کشور خواستند که به حمایت از کمپین
متوقف کردن مجازات اعدام و آزادی زندانیان سیاسی در تاریخ
7 سپتامبر، کمپینی جهانی را سازمان دهند. تعدادی اسم و
امضاء بود زیر بیانیه ای انسانی،خطاب به همه بشریت مترقی.
یکی دو روز از این فراخوان نگذشته بود
که تشکیلات حزب کمونیست کارگری، در داخل و خارج کشور به
این خواست انسانی ، پاسخ مثبت داد و رفیق حمید تقوائی،
لیدر حزب ما هم در برنامه تلویزیونی خود ، اهمیت اقدام
جهانی برای حمایت از این فراخوان بی سابقه را بر شمرد و از
همه انسانهای شریف و آزادیخواه خواست که روز 7 سپتامبر را
، به روزی فراموش نشدنی در تاریخ مبارزات آزادیخواهانه
تبدیل کنند.
تشکیلات خارج کشور حزب ما، یک بسیج
بیسابق را سازمان داد و رفیق خوبم، خلیل کیوان، مسئول
تشکیلات خارج کشور حزب، شب و روزش را گذاشت تا این اقدام
حزبی را در سطح وسیع و اجتماعی، رهبری کند .
در 29 آگوست، حزب ما اعلام کرد که در
14 شهر در کشورهای اروپائی تا کانادا، فعالین حزب کمونیست
کارگری، کمپینهای خود را در روز 7 سپتامبر خواهند
داشت(توجه کنید به لیست ضمیمه این مقاله)
دراول سپتامبر ، اعلام شد که 169
نهاد فرهنگی و اجتماعی و رسانه ای در سطح خارج کشور به این
ندای انسانی ، پاسخ مثبت دادند و از قطع فوری مجازات اعدام
و فراخوان زندانیان در بند حمایت کردند.
رفیق خلیل کیوان، باز راضی نیست و از
همه آنهائی که به این فراخوان پاسخ نداده اند می خواهد که
مسئولیت خود را فراموش نکنند که در این کارزار، سکوت جائز
نیست.
اینجاست که "سایت دموکرات" وارد میدان
می شود تا از ما بپرسد که "به کجا چنین شتابان"؟
حرف حساب "سایت
دموکرات" چیست؟
"دموکرات معترض ما" اول می پرسد:
"اما داستان
چیست؟ چرا نیروهای اپوزیسیون و بخصوص نیروهای کارگری، چپ و
کمونیست در داخل کشور که تا به حال اقدامات اساسی خیلی
زیادی را برای آزادی زندانیان سیاسی و بویژه کارگری به
راه انداخته اند و از هر موقعیتی برای افشاء ماهیت
ستمکارانه ی حکومت استبدادی و حامی سرمایه داران و ضربه
زدن به آن کوتاهی نکرده اند؟"
(ظاهرا ایشان قرار است از موضع
اپوزسیون کارگری و چپ و کمونیست داخل کشور ، عدم شرکت و
سکوت و عدم حمایت از ان فراخوان را توجیه بفرماید!)
ببینیم "استدلالات" دموکرات ما از
کدام نوع است:
اول:
"این
بیانیه ها توسط فردی به نام خالد حردانی که به اتهام
هواپیما ربایی برای فرار از مشکلات مالی ای که به زندانی
شدنش می انجامید نوشته گشته است. ... . و در
حقیقت به همان شیوه ای که "امیر عباس فخرآور" خود را سیاسی
معرفی کرد، آقای حردانی نیز سیاسی شد! .... در چند ماه
پیش، آقای حردانی پا را از حد خود فراتر برده و بیانیه ای
را برای حمایت از رضا پهلوی و اعلام نمایندگی فردی بنام
"غزل امید" از دار و دسته یِ مشکوک "امیر عباس فخرآور"
منتشر ساخت و در این بیانیه از جمله نام های ردیف شده نام
زندانیانی از چپ ها و اعضاء سازمان مجاهدین خلق نیز دیده
می شد. این اقدام باعث گشت که نامبردگان این بار در مقابل
حرکت آقای حردانی سکوت نکرده و با تکذیب نامه ای عمل غیر
اخلاقی وی را افشاء کنند.
دوم:
"
آقای
حردانی محکوم به اعدام است. به همین دلیل در اعلامیه ها و
اطلاعیه های واقعی گروه های حقوق بشری و سیاسی در محکومیت
حکم اعدام نام ایشان نیز برده می شد. اما تا به امروز هیچ
فرد و یا گروه سیاسی ای از این نوع اقدامات فریبکارانه
حمایت نکرده بود.. و تا زمانیکه این بیانیه ها در سایت های
کم خواننده و بی اعتبار منتشر می گشت و انعکاس زیادی
نداشت، لزومی به درگیر شدن با گروه های مذکور نمی
دیدند.
اما این بار دوستان حزب کمونیست کارگری که به علت شرایط
مشخص شان نیاز به تبلیغات زیاد دارند، طبق سنت
هوچیگرایانه شان که مختص به شاخه ها و انشعابات بخصوصی
از این جریان نمی شود، در چاله افتادند و با سر و صدای
زیاد می خواهند همه را به چاه بیاندازند.
"سایت دموکرات" نتیجه می گیرد:
برای ما جالب خواهد بود که ببینیم این بار چگونه خود را از
چنین افتضاحی می
رهانند.
به زبان فارسی ،
این "دموکرات" ما که از
موضع چپ . کمونیستهای درون ایران ، حرف می زند، می خواهد
بگوید که این آقای خالد حردانی "غیر سیاسی" که مجازات
اعدام هم در انتظارش است و بیچاره "سیاسی" هم نیست و اگر
هست خودی نیست(چپی نیست!)، به اتقاق چند نفر سلطنت طلب،
امضای بقیه را جعل کرده . تا اینجا هم اگر فقط چند سایت کم
خواننده از فراخوان دفاع می کردند، باز این "دموکراتهای چپ
و کمونیست و کارگری" بیخیال می شدند اما چون حزب کمونیست
کارگری ، هوچی و لابد پر خواننده ، وارد حمایت از فراخوان
شده ، دیگر، موقعی است که "دموکرات" ما وارد گود شود و
"افتضاح حزب کمونیست کارگری" (و نه شاخه ها و انشعابات
آن) را افشا نماید و ببینند ما چگونه خود را از آن
"افتضاحات" می رهانیم!
پاسخ ما چیست؟
اول:
"این نامه افشاگرانه" از سوی
"سایت دموکرات"، تصویر تمام قدی از حال و روز چپ سنتی و به
حاشیه کشیده ایران را به نمایش می گذارد که از روی استیصال
کامل ، ناله و فغانش بلند شده، بدیهی ترین اصول انسانی را
نادیده می گیرد و آدمها را به خودی و غیر خودی تقسیم می
کند و سیاسی و غیر سیاسی و برای غیر سیاسیون و غیر چپی ها
مجازات مرگ را تایید می کند و نا توان و سرگشته فریاد بر
می آورد و از ما می خواهد بگوییم "به کجا چنین شتابان"؟!
این سطح مواضع سیاسی ، کاملا
طبیعی همان چپی بود که کمونیزم کارگری در نقد آن، عروج
کرد. تمامی خصلتهای همان " چپ " را داراست. اگر مردم کوچه
و خیابان و جوانان را خبر کنید و این محملات "دموکراتها"
را بخوانند و بخندند و تاسف بخورند برای صاحبانش، همه از
کار غول آسائی است که کمونیزم کارگری، با تلاش روزمره طی
دو دهه ، انجام داده و گفتمان سیاسی ایران را چند قدم بزرگ
به جلو برده. تا آنجا که کمپین لغو بدون و شرط مجازات
اعدام و مخالفت با هر نوع زندان سیاسی را همه گیر کرده.
دیگر امروز خیلی سخت است که ادای "چپ" در آورد و "غیر
خودیها را مستحق انکار و مجازات اعدام دانست! اما ظاهرا
"دموکرات" ما بیشتر از این عصبانی است که نگران آبروی
سیاسیش باشد!
دوم:
"دموکرات" ما، ابتدا سعی می
کند، واقعی بودن این فراخوان را مغشوش کند. اما چرا؟
این فراخوان، تمام ارزشهای
شناخته شده "چپ سنتی" را زیر پا گذاشته ! دلیلش اینست!
فراخوانی است علنی با اسم
امضاء، دارد پیامی می دهد به شدت در مقابل سنتی که چپ سنتی
چندین دهه ، فضای جنبش مطالباتی را با آن مسموم کرده بود!
فراخوان علنی است ، مبارزه
جو و طلبکار است، خطابش به همه آزادیخواهان جهان و احزاب
سیاسی است ، از لغو بدون شرط مجازات اعدام و آزادی بدون
غیر و شرط همه زندانیان سیاسی صحبت می کند!
"چپ سنتی" ، همه تاریخش، با
خواست مرگ مخالف، اعدام مخالف و در زنجیر کردن مخالف توام
بوده! آدمها چون "طبقاتی هستند"، از دید این چپ، حقوق
انسانی برابر ندارند! قرار است "پرولتاریایش" وقتی به قدرت
برسد، بجای "بورژوازی" به تخت بنشیند و دمار از روزگار
مخالف در آورد!
زیر پرچم انکار وجود این
فراخوان، "چپ دموکرات" ما دارد ، با اندیشه مدرنی که این
فراخوان را نمایندگی می کند، مخالفت می کند!
اینکه خالد حردانی را بهانه
می کنند و امضاء همه را جعلی، با وجود اینکه خالد حردانی،
اسمش در گروه دوم ثبت شده، کل فراخوان را نفی می کنند، به
نظر من ریشه در نفی اندیشه پشت فراخوان است.
سوم:
"دموکرات" ما ، خیلی ظریف،
خطی می کشد بین حزب ما و مستعفیون و انشعابیون از حزب ما و
آنها را موضوع "افشاگریهای چپی اش" نمی داند! چرا؟! آیا
بخاطر اینست که آنها ساکت هستند و به فراخوان پاسخ نداده
اند یا قضیه ، احساس همجنسی و هم رنگی است؟!
دیلوگهای طولانی ما با
جریانهای جدا شده از حزبمان، طی سالها، همرنگی و هم
خانوادگی با چپ سنتی را در میان مستعفیون و منشعبین و
انحلال طلبان ، بدرستی نشانه گرفته بود و "جدا سازی"
دموکراتهای "چپ وطنی" هم نشانه دیگری از صحت تحلیلهای ما!
چهارم:
"دموکرات " ما ، ما را
هوچیگری می داند که بخاطر تبلیغات به دام افتاده ایم،
افتضاحی کرده ایم و می خواهد ببیند چگونه از این دام می
رهیم!
قضاوت را می گذاریم برای همه
آن مردمی که در ایران و خارج ایران، طی این دو دهه فعالیت
کمونیزم کارگری، در عرصه های مختلف، همه جا پرچم انسانیت
آزاد و مدرن و برابر طلب بودند. همه آن فعالین کارگری در
تبریز و سنندج و تهران و اصفهان و شیراز و کرمانشاه و سقز
و اهواز و همه جای دیگر که نامه هایشان پر از مهر و محبت
است و صدای ما را صدای خودشان دیدند. همه جوانان پور شوری
که از ایران، مقالات ما و بحثهای ما را دست به دست می
چرخانند و قدم به قدم در شوری که در دل برای تغییر این
دنیای تاریک و ضد انسانی در دلها افکنده ایم، شریک شده
اند.
اینها و صدها فعال جنبش
آزادیخواهانه و برابری طلبانه که شاهد بودند ، چگونه حزب
ما کمونیزم کارگری را دارد قدم به قدم به گفتمان مسلط
اپوزسیون تبدیل می کند.
خلاصه کنیم:
"دموکرات " ما در وب سایتش،
از ما شاکی است، دلش خونست، "چپش" را دیگر کسی نمی خرد،
منزوی است، می خواهد خودش را در انکار ما اثبات کند،
همانطور که خیلی ها قبلا در این راه افتادند! برای ما این
صداها آشناست! صدای شکستن گفتمان چپ سنتی است. صدای پیروزی
گفتمان کمونیزم کارگری در عرصه جامعه است.
"دموکرات" ما می داند که ما
شتابانیم، اینرا از پیام پشت این فراخوان لمس کرده، اما
کاری جز این از دستش ساخته نیست که دیدید!
درست است! داریم می آئیم،
شتابان، با دستی پر از عشق و دوستی و امید به پیروزی
انسانیت ، آزادی و برابری. می آئیم تا زنجیرهای ستم ارتجاع
و سرمایه را از دست و پای همه جامعه باز کنیم!
شتاب ما ، پاسخ به نیازی است
که چپ سنتی هرگز نفهمید و برآورده نخواست!
زنده باد حزب کمونیست کارگری
سرنگون باد رژیم اسلامی
سرمایه
زنده باد جمهوری سوسیالیستی
، تنها آلترناتیو انقلابی برای بشریت
ًضمیمه ، توجه کنید به
برنامه ریزی حزب ما در خارج کشور:
مردم آزاده،
ایرانیان مقیم خارج کشور
جمهوری اسلامی با راه اندازی بساط اعدام های علنی میخواهد
مردم را مرعوب کند. باید این تقلای رژیم را بشکست بکشانیم.
ما در خارج
کشور با راه اندازی کارزاری وسیع
نقش تعیین کننده ای در بشکست کشاندن
این سیاست میتوانیم و باید داشته باشیم.
به اشکال مختلف برای مقابله با این سیاست بمیدان بیائیم.
هفتم سپتامبر در مقابل سفارتخانه ها و کنسولگری های جمهوری
اسلامی و یا میدانهای مرکزی شهرها دست به تظاهرات و تجمع
بزنیم.
در
پاسخ به فراخوان زندانیان سیاسی تظاهرات هائی تا کنون
اعلام شده است. همه شما را به شرکت در این تظاهرات ها و
برپائی تظاهرات هرجا که میتوانید، فرا میخوانیم.
سوئد- استکهلم
جمعه 7
سپتامبر ساعت 5
بعد
ازظهر
تظاهرات در میدان مرکزی شهر (
Sergelstorg)
تلفن تماس : منوچهر ماسوری
0046704917494
سوئد - گوتنبرگ
تظاهرات در Bruns Parken
از ساعت 2 تا 6 بعد از ظهر روز شنبه 8 سپتامبر
تلفن تماس : عبداله اسدی
0046737178819
آلمان – هامبورگ
جمعه 7 سپتامبر
تظاهرات از ساعت 13.30 بعد از
ظهر روبروی کنسولگری جمهوری اسلامی
Bebelallee 19
تلفن های تماس :
0049172-4037035، سیامک
مکی0049173-1637132،
داریوش بیگی0049178-3379808
حبیب نصوحی
آلمان –
فرانکفورت
جمعه ٧ سپتامبر تجمع در مرکز
شهر و حرکت به طرف رودخانه ماين و
پرتاب
گل در رودخانه
تلفن های تماس : شهناز مرتب؛
01729716227049
، سعید
ویسی؛
17892525620049
کانادا – تورنتو
جمعه 7سپتامبر
تظاهرات در مقابل پارلمان آنتاریو
Queen's Park
از ساعت
15
001
416 726 9321یدی
محمودی تلفن
تماس :
کانادا - ونكوور
جمعه ۷ سپتامبر
ساعت ۲ بعد از ظهر، مقابل آرت گالری
0016047278986
تلفن تماس:
فهيمه صادقى ، سليمان سيگارچى
سویس –
زرویخ
13
سپتامبر
تظاهرات از ساعت
8
شنبه
84
در بانهوف اشتراسه
تلفن های تماس :
0041792424434 و0041765302268
احمد مام محمدی
علاوه براین،
برنامه های دیگری شامل چادر اطلاعاتی و میز کتاب و غیره در
شهرهای برمن ،فرانکفورت، تامپره و گوتنبرگ برگزار میگردد.
سوئد -
گوتنبرگ
برپائی چادر به همراه نمایشگاه عکس از ساعت 9 صبح پنجشنبه
6 سپتامبر تا ساعت 8 شب شنبه 8 سپتامبر به مدت 3 شبانه روز
درGustalf Adolf Torg.
تلفن تماس : عبداله اسدی
0046737178819
آلمان –
فرانکفورت
برپایی چادراطلاعاتی و
نمايشگاه عکس ازجنايات جمهورى اسلامى در مرکز
شهر
روزهاى چهارشنبه، پنجشنبه و جمعه 5 ، 6 و 7 سپتامبر
Hauptwache-- Alteoper
فرانکفورت بين
Kalbächer
Gasse Ecke Börsen Str. 1
18
تا
13 از ساعت
آلمان -
برمن
چادر و میزهای اطلاعاتی در مرکز شهر
روزهای دوشنبه، سه شنبه، چهارشنبه، پنجشنبه 2،
3،4 و5 سپتامبر
آدرس محل
Pieper Str.
از ساعت 11.00 تا
17.00 بعد از ظهر
تلفن های تماس
:
0049172-4037035، سیامک
مکی0049173-1637132
داریوش بیگی
آلمان – برلین
16:00-1900
جمعه ۷ سپتامبر میز اطلاعاتی از ساعت
Willmersdorferstr.
004917624866317 تلفن
تماس :
آلمان – کلن
Hauptbahnhoh-köln
جمعه ۷ سپتامبر، برگزاری
پیکت از ساعت ۴ بعد از ظهر در
0049177 8044790تلفن
تماس: مهین درویش پور
فنلاند – تامپره
جمعه 7 سپتامبر چادر و ميز اطلاعاتي و نمیشگاه عکس از
جنایات جمهوری اسلامی ایران در مرکز شهر
از
ساعت 12 الی 17 بعداظهر
آدرس محل : Keskustori
تلفن های تماس : عبدل گلپریان؛
00385405758250
،عمر معروفی؛00385409111190
نروژ – اسلو
Karl Johan gata
جمعه 7 سپتامبر
میز اطلاعاتی در مرکز شهر ساعت
12
0047798694001 تلفن تماس
: صابر رحیمی
حزب کمونیست کارگری ! به کجا
چنین شتابان؟؟
سلام دمکرات
امروز دومقاله با
عنوان های " از فراخوان زندانیان سیاسی برای مبارزه علیه
اعدام در٧ سپتامبر حمایت کنید!" (مهرنوش موسوی) و "
اپوزسیون در آزمون , فراخوان زندانیان سیاسی و سکوت
اپوزسیون" (خلیل کیوان) از حزب کمونیست کارگری منتشر گشته
است که جنبش را به حمایت از آکسیون اعتصاب غذای زندانیان
سیاسی مطرح شده در بیانیه ای با امضاء چند زندانی سیاسی و
کارگری شناخته شده و چندین زندانی باصطلاح سیاسی ناشناس
فراخوانده و نیروهای اپوزیسیون را به "سکوت و سانسور" این
اقدام "قهرمانانه" متهم ساخته اند.
اما داستان چیست؟
چرا نیروهای اپوزیسیون و بخصوص نیروهای کارگری، چپ و
کمونیست در داخل کشور که تا به حال اقدامات اساسی خیلی
زیادی را برای آزادی زندانیان سیاسی و بویژه کارگری به
راه انداخته اند و از هر موقعیتی برای افشاء ماهیت
ستمکارانه ی حکومت استبدادی و حامی سرمایه داران و ضربه
زدن به آن کوتاهی نکرده اند، در مقابل چنین حرکت
"قهرمانانه" "سکوت" کرده و دست به "سانسور" اخبار آن زده
اند؟ سایت سلام دمکرات، به عنوانِ یکی از این سانسورچیان
بر خود لازم می داند که به این سوال ها پاسخ دهد:
1. این بیانیه ها توسط فردی به نام خالد حردانی که به
اتهام هواپیما ربایی برای فرار از مشکلات مالی ای که به
زندانی شدنش می انجامید نوشته گشته است. وی پس از
بازداشت و محکومیت به اعدام به بند زندانیان سیاسی و
امنیتی منتقل می شود. پس از چندین سال همنشینی با
زندانیان سیاسی و ملاحظه یِ اینکه دانشجویان 18 تیر محکوم
شده به اعدام از طریق حمایت های مردمی و فشارهای بین
المللی از زیر حکم اعدام گریخته و سپس بصورت غیر رسمی با
عناوین مختلف "مرخصی" و ... آزاد گشته اند راهی را برای
گریز از اجرای حکم اعدام می یابد. این راه "سیاسی شدن"
بود. با همین انگیزه رفته رفته از طریق همبندی هایی چون
منوچهر محمدی و دیگران در تحرکات درون زندان شرکت کرده و
نام خود را پای برخی بیانیه ها می گذارد. و در حقیقت به
همان شیوه ای که "امیر عباس فخرآور" خود را سیاسی معرفی
کرد، آقای حردانی نیز سیاسی شد! دوستان ایشان که اساتید
رسم و رموز فرصت طلبانه بودند به ایشان طرق مختلف کار و
کاسبی و سودجویی از دکان های "سیاسی" را به وی آموزاندند.
از جمله ی این ترفندها، صدور بیانیه های مشترکی بود که
بغیر از خودشان هیچ یک از "امضاء کنندگان" دیگر، روحشان هم
از این بیانیه ها اطلاعی نداشت. این طرز کار برای چند سال
ادامه داشت تا اینکه بالاخره در چند ماه پیش، آقای حردانی
پا را از حد خود فراتر برده و بیانیه ای را برای حمایت از
رضا پهلوی و اعلام نمایندگی فردی بنام "غزل امید" از دار و
دسته یِ مشکوک "امیر عباس فخرآور" منتشر ساخت و در این
بیانیه از جمله نام های ردیف شده نام زندانیانی از چپ ها و
اعضاء سازمان مجاهدین خلق نیز دیده می شد. این اقدام باعث
گشت که نامبردگان این بار در مقابل حرکت آقای حردانی سکوت
نکرده و با تکذیب نامه ای عمل غیر اخلاقی وی را افشاء
کنند.
2. آقای حردانی محکوم به اعدام است. به همین دلیل در
اعلامیه ها و اطلاعیه های واقعی گروه های حقوق بشری و
سیاسی در محکومیت حکم اعدام نام ایشان نیز برده می شد.
اما تا به امروز هیچ فرد و یا گروه سیاسی ای از این نوع
اقدامات فریبکارانه حمایت نکرده بود. چرا که تمامی گروه
های داخل کشوری به این ترفند و ترفندهای دیگر آقای حردانی
آگاهی داشته و همواره در مقابل این
