بيانيه فعالين نشريه دانشجويی  بذر به مناسبت اول ماه مه

اول ماه مه روز جهانی  کارگر فرا می  رسد. اين روز به طبقه ای  تعلق دارد که رسالت تاريخی  اش بر چيدن بساط ظلم، ستم، استثمار، بهره کشی  و بردگی  و رهايی  کل بشريت است. اول ماه مه ثمره مبارزات قهرمانانه کارگران شيکاگو است که بيش از 120 سال ازآن می گذرد. هر ساله ميليونها کارگربهمراه اقشار و طبقات زحمتکش، اعم از زن و مرد، درهر کجای  جهان، در هر فضای  سياسی، منجمله فضای  اختناق و سرکوب گرد هم می  آيند تا چنين روزی  را گرامی  دارند.

امسال در شرايطی  به استقبال اول ماه مه می  رويم که ايران به نقطه تصادم  قدرت های  امپرياليستی  بدل گشته و دخالت نظامی  در ايران به عنوان يک گزينه پر طرفدار در غرب مطرح شده است و ارتجاع داخل هم کما فی  السابق به زورگويی  خود ادامه داده و اين بار طبل اتحاد ملی  را به صدا در آورده است. باری  که فريبکاری  و توطئه از دو سو مردم ما را تهديد می  کند.

فريبکاری  امپرياليستی  تحت نام "آزادی" و "دموکراسی" که نتايج  عملی  و بارز آن را در افغانستان و عراق ديده ايم و می  بينيم که ثمره ای  جز اشغالگری، کشتار روزانه مردم بی  دفاع، قتل های  ناموسی، نا امنی  و بی  ثباتی، فقر و فلاکت، تقويت بنيادگرايی  مذهبی  و تاسيس جمهوری  های  اسلامی  طرفدار آمريکا ببار نياورده است.

فريبکاری  ارتجاع  داخلی  نيز در سويی  ديگر قرار دارد که  تحت لوای  اتحاد ملی  و دفاع از ميهن می  خواهد قدرتش را حفظ کند. قدرتی  که نتيجه آن چيزی  جز استثمار و سرکوب هر چه بيشتر مردم، جهل و خرافه و اختناق و فقر نيست. در حقيقت حفظ بدنه نظام فاسد و ارتجاعی  تعريف فريبکارانه آنها از منافع ملی  است.

امسال در حالی  اول ماه مه را جشن می  گيريم که مبارزات مردم در سراسر کشور دوران  پر فراز و نشيبی  را از سر گذرانده است. ادامه مبارزات کارگران اعتصابی  و اخراجی  شرکت واحد، اعتصاب های  متعدد کارگران کارخانه های  گوناگون در نقاط مختلف کشور و دستگيری  شماری  از آنها، تهديدات، دستگيريها  و اخراج فعالين چپ دانشجويي، سرکوب هر چه بيشتر زنان و بازداشت فعالين زنان، علم کردن دوباره مسئله حجاب و تهديد و سرکوب هر چه بيشتر زنان، مبارزات و اعتصابات پی در پی معلمان و دستگيری  تعدادی  از آنها و همچنين دستگيری  فعالين کارگری  در آستانه اول ماه مه از  نمونه های  آن می  باشد. همه اين مقاومتها و مبارزات و سرکوب آنها قبل از هر چيز بيان ناتوانی  حاکميت در جلوگيری  از گسترش مبارزات مردمی  است. شمشير از رو بستن احمدی  نژاد ورشکسته از آب در آمد. چرا که اين بار مردم هستند که می  خواهند و می  توانند سرنوشت خود را تعيين کنند. در غير اينصورت جامعه به قهقهرا ارتجاعی  ديگری  سوق داده خواهد شد.

بحران های  داخلی  و تهديدات خارجی  تنها نشانگر آن است که چاره جويی  های  امپرياليسم خارجی  و ارتجاع داخلی  راه حل نيستند. آنان خود بخشی  از مشکل جهان کنونی  هستند که بايد از سر راه مردم برداشته شوند. در اين ميان راه سومی  موجود است که تنها راه رهايی  است. رهايی  از يوغ ستم و استثمار و هر گونه بی  عدالتي. راه سومی  که در آن منافع اکثريت مردم زحمتکش حرف اول را می  زند. راه سوم راه مقاومت، اتحاد و مبارزه برای  کسب آزادی  است .همه بايد در کنار يکديگر با سخت کوشی  اين راه را هموار کنيم. برای  اين امر بايد اگاهانه و هدفمند عليه تمامی  دخالت های  امپرياليستی  و ارتجاعی  مبارزه کرده و  آنها را در سطح وسيع افشا کنيم. اول ماه مه فرصت خوبی  است برای  ما دانشجويان که همراه با کارگران به ميدان آييم و اعلام کنيم که :

مخالف کليه اشکال مختلف ستم های  موجود در جامعه اعم از تبعيض بر اساس ويژه گی  های  منحصر به فرد  از قبيل مليت، جنسيت، نژاد، مذهب و يا لا مذهبی  هستيم و خواهان يک مبارزه جدی  و همه جانبه سياسی  و فرهنگی  در اين زمينه ها هستيم.

تمام دستگيری ها، اخراجها و سرکوب های  کارگران مبارز را محکوم می  کنيم و خواهان بازگشت آنها به کار با پرداخت تمام حق و حقوق معوقه آنها و اجرا و پرداخت کامل حقوق آنها در حين انجام کار از قبيل بيمه، ساعات کار، استراحت و ... هستيم.

خواهان آزادی  حق اعتصاب، اعتراض و حق تشکل های  مستقل و آزاد کارگری  هستيم و تلاش خواهيم کرد که به اشکال مختلف به ايجاد تشکلهای  مستقل از حکومت و نهادهای  امپرياليستی  ياری  رسانيم.

خواهان رفع ستم جنسيتی  از زنان کارگر و دستمزد برابر در مقابل کار برابر با مردان هستيم.

خواهان لغو سياست قرارداد های  موقت هستيم که تنها چهره ای  از برده داری نوين است که کارگران را با کمترين حقوق و مزايا و بدون امنيت شغلی در سخت ترين شرايط به کار گرفته و نتايج وخيم ومصائب وحشتناکی از قبيل خود کشی های  دسته جمعی  و خانوادگي، فقر، اعتياد  را به کارگران تحميل می  کند.

تغيير اصل 44 قانون اساسی رژيم مبنی برگسترش خصوصی سازی ها که جلوه ای  ديگر از نئوليبراليسم در سطح جهانی  است را افشا می  کنيم. چرا که اين شکل از سرمايه داری  نيز نتيجه ای جز استثمار و فقر بيشتر برای  کارگران در بر ندارد. کما اينکه شاهد سيه روزی  مردم در همه جهان به طور عام و آمريکا جنوبی  به طور خاص هستيم. مناطقی  که اين سياست پيگيرانه در آنها اجرا شده است.

خواستار آزادی  بدون قيد و شرط تمامی  زندانيان سياسی  و فعالين کارگری  که اخيرا بازداشت شده اند هستيم.  

ترفندهای رژيم مبنی بر ايجاد تفرقه و پراکندگی  ميان کارگران بر اساس تفاوت های جنسيتی، مليتی، مذهبی، سابقه کاری، تخصص و ...  را افشا کرده و خواستار هوشياری  و آگاهی  هر چه بيشتر کارگران هستيم.

به عنوان فعالين جنبش دانشجويی  تلاش خواهيم کرد که حلقه واسط ميان جنبشهای  مختلف توده ای  باشيم. کارگران را به حمايت، اتحاد و همراهی  با ساير جنبشهای  اجتماعی  مانند جنبش زنان، دانشجويان و معلمان دعوت می  کنيم. چرا که مبارزات کارگران در راه رهايی  از مبارزات ساير مردم ايران جدا نمی  باشد.

کارگران را فرا می خوانيم که در سياستهای  کلان کشور دخالت کنند، نقش تعيين کننده در برافراشتن پرچم راه سوم بر عهده گيرند و تمامی  ستمديدگان را حول اين پرچم متحد کنند.

چشم فعالين جنبشهای  ضد جنگ و ضد سرمايه داری  به طبقه کارگر و نيروهای  چپ و راديکال ايران دوخته شده که چه نقشی  در کشمکشهای  بزرگی  که در راهست ايفا خواهند کرد.

فراموش نکنيم که مبارزه کارگران شيکاگو در اول ماه مه 1886 که در تاريخ  ماندگار شد بر خلاف تبليغات رايج صرفا يک مبارزه اقتصادی  و صنفی  نبود بلکه آنان دليرانه به خيابان آمدند، در نبردی  سياسی  و از جان مايه گرفته شرکت کردند و کليت نظام سرمايه داری  را به مصاف طلبيدند.

چشم طبقه کارگر جهاني، نيروهای  مترقی  ضد جنگ و ضد جهانی  سازی  سرمايه داری  به ما دوخته شده که چگونه متحدانه، همدوش و هم صدا پرچم انترناسيوناليسم پرولتری  را در اول ماه مه به اهتزار در می  آوريم و جهان ديگری  را نويد می  دهيم.

اول ماه مه 1386

نشريه دانشجويی  بذر : www.bazr1384.com

ای  ميل: bazr1384@gmail.com