اسم من سميرا حجازي است!

و سرگذشتم يک تراژدي !!

چند روزي است که سعي ميکنم از نزديک با او حرف بزنم. براي شنيدن صداي دختري که سرگذشت اش يک تراژدي کامل در اين دنيا است٬ لحظه شماري ميکنم. در آغاز٬  شنيدن صداي کسانيکه در سلول مرگ نشسته اند٬ برايم بسيار سخت بود. قلبم به طپش مي افتاد و در مواردي بايد قبل از گفتگو کمي بيرون ميرفتم و قدم ميزدم و خودم را آرام ميکردم. در مورد سميرا اوضاع حتي بدتر است. چگونه ميتوانم به اين دختر جوان توضيح دهم که چرا دنيا اين چنين بيرحم و وحشيانه است. چگونه ميتوانم او را آرام کنم و اميد بدهم که بايد بايستد و مقاومت کند. آيا ميتوانم با اطمينان به او بگويم که هزاران و ميليونها نفر به ياري او خواهند شتافت.

سميرا در يک خانواده معمولي متولد شده و به مدرسه رفته است. از چند سال قبل٬ به تدريج مورد آزار و اذيت جنسي پدرش قرار گرفته وبدليل٬ تجاوزات جنسي مکرر پدرش به او بارها به خودکشي فکر کرده است. سميرا وقتي از اين مسائل حرف ميزند٬ فقط زار زار گريه ميکند.

 در ادامه اين تجاوزات مکرر جنسي سميرا حامله ميشود و پدرش براي از بين بردن بچه اي که در شکم سميرا بوده٬ قصد دارد با تزريق آمپولي که خودش از جايي تهيه کرده٬ بچه را از بين ببرد و سميرا در چنين اوضاع روحي و جسمي٬ و در اثر فشار مداوم پدرش٬ در يک روز دردناک ٬ مقداري سيانور به غذاي پدرش ميريزد و پدر او به قتل ميرسد.  

جمهوري اسلامي ايران سميراي جوان را به اتهام و جرم قتل عمد دستگير و در يک دادگاه ٬ ١۰ روز قبل او را به اعدام محکوم کرد.

سميرا در بند نسوان زندان اوين در تهران به انتظار اجراي حکم اعدام است. و از پشت ديوارهاي وحشتناک اين زندان به بيرون خيره شده است.

در مورد سرنوشت اين دختر جوان بايد کتابها نوشت. بايد احساسات درهم ريخته و له شده و وحشت عميقي را که او در خانه خود داشته را در جزييات تصوير کرد. بايد با او لحظاتي را تجربه کرد که پدرش٬ بيرحمانه او را کتک ميزده و با کتک کاري او را روي زمين پرت ميکرده و لباسهايش را از تن در مي آورده است. بايد  نااميدي و ياس مطلقي را با او تجربه کرد که بعد از اولين تجاوز جنسي به او دست داده و بايد او را با تنهايي و غم عميقي تجربه کرد که در اين دنياي بزرگ به او دست داده است.

آيا سميرا ميتوانسته به کسي رجوع کند٬ آيا ميتوانسته در اين مورد با کسي و يا نهادي و يا ارگاني حرف بزند٬ آيا اگر پدر سميرا او را به قتل ميرساند٬ قانون در ايران قتل کودک به دست والدين را حلال اعلام نکرده است. آيا سميرا را در حاليکه روزانه مورد تجاوز جنسي بوده٬  کسي درک ميکرده و به کمکش مي شتافته است. در ايران تحت حاکميت جمهوري اسلامي در ايراني که مشتي جانور اسلامي بر آن حکومت ميکنند٬  ٬ پاسخ به همه اين سوالات صد در صد منفي است.

و امروز سميراي عزيز و جوان در زندان منتظر اجراي حکم اعدام خود است.

ولي در همان زندان,  زنان زيادي به او گفته اند٬ نااميد نشو. بيرون اين زندان و اين سبعيت و وحشيگري مطلق قلبهاي زيادي هستند که ما را فراموش نکرده اند. آنها حتي يک ماه قبل يک نفر را از همين زنان آزاد کردند.

او منتظر است که قلبهاي زيادي براي نجات او بطپد٬ او منتظر است که در مورد اين تراژدي دردناک صحبت شود و دستهاي گرم بسياري براي نجات او بهم گره بخورد.

من اين قول را به سميرا داده ام. ما نخواهيم گذاشت اين دختر جوان را اعدام کنند٬ ما خبر اين واقعه دهشتناک را در دنيا مطرح خواهيم کرد ٬ ما همگان را از سرنوشت اين دختر جوان و از اينکه امروز بجاي مراقبت و درمان و توجه ويژه ٬ ميخواهند به دارش بکشند را در دنيا جار خواهيم زد. ما سميرا را نجات خواهيم داد٬ اينرا به خود او قول داده ايم!

مينا احدي هماهنگ کننده کميته بين المللي عليه اعدام

١٣ مارس ٢۰۰۷

www.adpi.net