درمورد نقض مکرر موازین حزبی توسط رفقای فراکسیون

اعضای فراکسیونی که خود را "اتحاد کمونیسم کارگری" مینامد در نوشته ها و جلسات شفاهی شان ادعا میکنند که موازین حزبی را نقض نکرده اند. این ادعا تماما بی پایه است. هر کس نوشته ها و گفته ها و فعالیت های رفقا و بطور مشخص چند نفر از اعضای بنیانگذار فراکسیون را دنبال کرده باشد، نمونه های زیادی از زیر پا گداشتن پایه ای ترین اصول حزبی را مشاهده کرده است. مهمترین این موارد چنین است:

انتشار علنی اسناد درونی کمیته مرکزی. رفقا بدنبال پلنوم سندی را که هنوز حتی مشاورین کمیته مرکزی و کادرهای حزب هم از آن مطلع نبودند علنی کردند. و بعد از یادآوری و انتقاد، شانه بالا انداختند و خطای آشکار خود را توجیه کردند. این زیر پا گذاشتن آشکار موازین حزب است.

 تبلیغ علیه سیاستهای مصوب کمیته مرکزی. رفقا علیرغم قرارهای اکید حزبی، علیه مصوبات کمیته مرکزی، که خود عضو آن هستند، دست به  تبلیغ میزنند.  یک تم اصلی بحثهای رفقا در نشریه شان نقد و مخالفت با مصوبات پلنوم اخیر است. رفقا استدلالات و دلایل خود علیه این اسناد را در پلنوم مطرح کردند و اکثریت قاطع کمیته مرکزی آنرا نپذیرفت و اکنون رفقا همین بحثها را در جامعه ادامه میدهند. اعضای یک کمیته مجاز به تبلیغ علیه مصوبات کمیته متبوعه خود نیستند.  حزب  سازمانی برای اجرای سیاستها و نقشه عملهای مصوب است و نه کلوپی برای بحثهای بی انتها در مورد آنها!  

القای شبهه و شائبه پراکنی و افترا زنی علیه ارگانهای رهبری حزب. رفقا  مکانیزم های  مشروع حزب از جمله مکانیزم رای گیری برای ارگانهای رهبری را نمیپذیرند و آنرا حذف و جراحی تشکیلاتی مینامند و از ارگانهای رهبری، پلنومها و حتی از کنگره ای که هنوز تشکیل نشده است تصویری توطئه گرانه میدهند. اینها همه افتراهائی بی پایه و اساس است و جز تبلیغات جنگ سردی علیه حزب وکمونیسم، آنهم "از درون"، نام دیگری نمیتوان بر آن نهاد.

فعالیت سیاسی مغایر و مخالف با سیاستهای مصوب حزب در جامعه. این نقض بارزحزبیت، و حزب در حزب ساختن است. نمیتوان تحت عنوان فراکسیون شروع به فعالیت سیاسی مستقل در جامعه کرد. رفقا حتی در مواردی مشغول عملی کردن سیاستهائی در جامعه هستند که توسط دفتر سیاسی یا هیئت دبیران حزب رد شده است. میتوان مخالف سیاست تصویب شده ای بود و آنرا تبلیغ نکرد، اما نمیتوان شروع به عملی کردن سیاست های رد شده توسط ارگانهای حزب در جامعه کرد.  تناقض این کار با فعالیت در چهارچوب حزب آشکارتر از آن است که احتیاج به توضیح داشته باشد.

اینها  چارچوب عمومی  فعالیت همه روزه ای است که مشغله اصلی دست اندرکاران فراکسیون را تشکیل میدهد. این فعالیتی برای تبدیل حزب به "رهبر- سازمانده"  نیست، فعالیتی برای بی اعتبار کردن حزب است. رفقا مشغول جنگ فرسایشی علیه حزب هستند و متاسفانه با افتراهای آشنای زرادخانه تبلیغات جنگ سردی به جنگ با حزبشان آمده اند. از این آشکارتر نمیتوان ابتدائی ترین موازین حزب را، که کادرهای حزب و بویژه اعضای کمیته مرکزی را موظف به رعایت آن میکند، زیر سئوال برد.

تبلیغات امروز رفقا در همان جهتی است که قبلا اسماعیل مولودی (نوید بشارت) پرچم آنرا با لجن پراکنی های تهوع آورش علیه حزب بلند کرده بود. اکنون بر همه روشن میشود که برخوردهای حمایت آمیز و توجیه گرانه بعضی ار رفقای تشکیل دهنده فراکسیون به عملکرد ضد حزبی اسماعیل مولودی و تمجیدها و به عرش اعلی رساندنهای او یک موضع حقوقی نبوده است، بخاطر عشق به حقوق فردی و دفاع از برائت و حرمت افراد نبوده است، بلکه از یک موضع سیاسی مشترک نشات میگرفته است.  آنچه رفقا امروز علیه حزب میگویند و بر قلم جاری میکنند، از نظر مضمون فرق چندانی با لجن نامه های اسماعیل مولودی ندارد.

رفقا به عبث سعی میکنند تبلیغ علیه حزب، تصویر منفی دادن از حزب و سازماندهی پراتیک مجزا و متفاوت از حزب در جامعه را بیان اختلاف سیاسی معرفی کنند! این توجیهات آشکارتر از این است که هرکس آشنائی اندکی با کار تشکیلاتی در یک حزب و حتی در یک سازمان فعالیت جمعی داشته باشد بپذیرد. هر ناظر بیطرفی که فعالیت و نوشته های رفقا را دنبال کند  تقابل هرروزه سیاسی و تشکیلاتی رفقا با حزب و ضربه زدن آنها به حزب را بعیان مشاهده میکند. این ادعا که موازینی را نقض نکرده اند، به یک شوخی شبیه است. در حزب کمونیست کارگری بیش از هرسازمان سیاسی در طول تاریخ جامعه ما امکان  بیان نظرات و اختلافات سیاسی وجود دارد اما تبلیغ روزمره علیه سیاست های حزب توسط کادرهای آن، بطریق اولی اعضای کمیته مرکزی آن، مجاز نیست. افترا زنی و شائبه پراکنی مجاز نیست. درست کردن حزب در حزب مطلقا مجاز نیست. حزب "تعدد عمل" قابل تحمل نیست، و ممکن هم نیست.

رهبری حزب تا این لحظه از هرگونه برخورد انضباطی به این رفقا، علیرغم همه موارد متعدد نقض موازین حزبی توسط آنها، خودداری کرده است. رهبری حزب امیدوار بود که مساله را سیاسی نگهدارد و سیاسی حل کند و از هیچگونه تلاشی در این راستا خودداری نکرد. در آخرین پلنوم کمیته مرکزی، پلنوم ٢٧، نیز حمید تقوائی راهی اصولی برای کار متحد حزبی در مقابل آنها گذاشت اما متاسفانه رفقا این فرصت را هم از دست دادند.

رهبری حزب فراکسیون را به رسمیت نمیشناسد، اما از هرنوع برخورد انضباطی بخاطر ایجاد فراکسیون خودداری کرده و خودداری خواهد کرد و اینرا بارها اعلام کرده است. اما نقض موازین حزبی و افترا زنی و تبلیغات جنگ سردی علیه حزب را، که نمونه هایش فوقا ذکر شد، از جانب هیچ عضو و کادر حزب تحمل نمیکند. حزب اجازه نمیدهد بیش از این پرنسیپهای حزبی زیر پا گذاشته شود.

حزب رسما از این رفقا میخواهد که به فعالیتهای ضد حزبی و ضد موازین و اصول حزبی سریعا پایان دهند. ادامه وضعیت کنونی و فعالیت تخریبی رفقا علیه حزب نه بیش از این قابل تحمل است و نه به نفع خود آنها است.

اصغر کریمی

رئیس هیئت دبیران حزب کمونیست کارگری ایران

١١ مارس ٢٠٠٧