|
توضیح درباره شائبه پراکنی های
"فراکسیون" در مورد پلنوم ۲۷ حزب
اخیرا "فراکسيون اتحاد کمونيسم
کارگری" در یک اطلاعیه علنی تصویر توطئه آمیزی از
پلنوم بیست وهفتم حزب بدست داده است. در این اطلاعیه
ادعا شده که پلنوم یک اقدام "سازمانیافته" برای کنار
گذاشتن این رفقا بوده است و ادعا میشود "سياست کنار
گذاشتن بخشی از سناريوی است که نهايت آن اخراج رفقای
فراکسيون است." در سایر نوشته ها و مصاحبه های رفقای
فراکسیون نیز چنین شبهه پراکنیهائی در مورد "حذف و
اخراج" فراکسیون بوفور یافت میشود. این ادعاها تماما
بی پایه و نوعی خودزنی و مظلوم نمائی بمنظور کسب وجهه
برای فراکسیونی است که از لحاظ سیاسی نتوانسته است در
کمیته مرکزی و بدنه حزب و در جامعه وجهه ای برای خود
کسب کند. بر هر کس که بحثها و نوشته های "فراکسیون" را
دنبال کرده باشد دلایل عدم انتخاب این رفقا به عضویت
دفتر سیاسی کاملا روشن است.
کمیته مرکزی حزب نیز، مانند همه
کادرها و اعضای حزب، در این دوره حرفهای رفقای
"فراکسيون" را در جلسات مختلف حزبی و غير حزبی شنيد،
مطالبشان را خواند، عملکردشان را در مورد نوید بشارت و
در قبال حزب و حزبیت دید و بر این مبنا تصمیم گرفت به
این رفقا رای ندهد. این یک رای و تصمیم گیری سیاسی بود
و نه یک "اقدام سازمانیافته" که گوئی بدلایل توطئه
گرانه نامعلومی برای حذف رفقا صورت گرفته است. این خود
رفقای فراکسیون بودند که با مواضع و سیاستها و
عملکردشان کنار گداشتن خود از دفتر سیاسی را "سازمان
دادند". نگاهی به تجربه و سابقه حزب موید این است که
حزب ما همیشه مسئولین و رهبران خود را بر مبنای
معیارهای سیاسی و مواضع و نظرات سیاسی آنان در هر
مقطع، و نه سابقه و گذشته و پیشکسوتی افراد، انتخاب
کرده است. پلنوم بیست و هفت نیز دقیقا همین طورعمل
کرد. بقول منصور حکمت "اين حزب کنگره انتخابى دارد،
کميته مرکزى انتخابى دارد، کميتههاى انتخابى دارد،
دفتر سياسى انتخابى دارد، اشرافيت و مجلس خبرگان هم
ندارد."
حزب اطلاعیه فراکسیون در مورد پلنوم
بیست و هفتم را بی اساس میداند، آنرا تقبیح میکند و از
اینکه بخشی از اعضای کمیته مرکزی چنین عکس العملی به
عدم انتخاب خود به دفتر سیاسی نشان میدهند تاسف عمیق
خود را اعلام میدارد.
حزب کمونيست کارگری ايران
29
بهمن
1385-
18
فوريه
2007 |
