جنبش برابری
طلب زنان ایران- برنامهای در تلویزیون سوئد
مهین علیپور
23اکتبر 2006
جنبش زنان در
ایران روزهای بسیار تعیین کنندهای را در مقابل خود دارد.
این مسئله که مقاومت زنان در ایران مقابل سیستم آپارتاید
جنسی بیش از پیش گسترش مییابد و فعالیت ما، به عنوان
رهبران ماکزیمالیست این جنبش، میرود که به ترندی جدید
تبدیل شود یک واقعیت انکار ناپذیر است. در تمام طول تهیه
این برنامه تلاش من این بود که چگونه با توجه به وقت کم و
ژورنالیستهای زرنگ بتوانم چهرهای واقعی از یک جنبش وسیع
برابری طلب در مقابل یک حکومت ضد زن را نشان دهم.
روز شنبه 21
اکتبر برنامه نیم ساعته اگزیستنس (Existens) میلیونها
بیننده را متوجه وضعیت زنان در ایران، حاکمیت بیش از دو
دهه آپارتاید جنسی حاکم بر زندگی مردم و جنایتهای رژیم
اسلامی کرد.
در این برنامه،
که از چندی پیش تدارک دیده شده بود، توانستیم نه تنها رژیم
اسلامی را به عنوان عامل فرار، فقر و شکنجه مردم ایران
نشان دهیم بلکه گوشههائی ازتلاشهای فعالینی که سرسختانه
برای نابودی جمهوری اسلامی و به وجود آمدن یک جامعه سکولار
و برابر در ایران و منطقه مبارزه میکنند، را به مردم
معرفی کنیم.
"اگزیستنس"
برنامهای اجتماعی و گزارشگونه از کانال 2 سوئد است. این
کانال یکی از پر بیننده ترین کانالهای سوئدی میباشد. این
برنامه در سه نوبت اولیه از همین کانال و دو نوبت بعدی از
کانال 24 پخش میشود.
برنامه اینبار،
کار اصلی خود را به نشان دادن خمینی به عنوان یک دیکتاتور
و بحث اصلی من، به عنوان زنی از یک جنبش سوکولارو برابری
طلب در ایران، تنظیم کرده بود
برنامه با نشان
دادن عکس کبرا رحمان پور و قسمتهای بسیاری از تظاهرات اول
سپتامبربا نام "کمپین برای نجات جان کبرا – میخواهم زنده
بمانم" شروع میشود. در اولین صحنه فعالین سازمان آزادی زن
را میبینید که درتدارک آکسیونی بزرگ در مرکز شهر گوتنبرگ،
برای جلب افکارعمومی پیرامون کمپین نچات کبرا، میباشند.
مردم را نشان میدهد که در نوبت ایستاده اند تا با امضاء
خود برای نجات کبرا سهمی داشته باشند. فعالین سازمان آزادی
زن را نشاان میدهد که با اعتقاد و علاقه بسیار
اعلامیههای "نجات کبرا" و نامه خود کبرا که به زبان سوئدی
ترجمه شده است را در میدان بزرگ شهر گوتنبرگ، بین مردم پخش
میکنند.
سخنان من در
تظاهرات گوتنبرگ روشن و ساده بود. گفتم که در ایران یک
دولت توتالیتر و ضد انسان حکومت میکند. گفتم که زنان
قربانیان بی چون و چرای این حکومت اسلامی هستند و گفتم
نجات جان کبرا و حمایت از کمپینهای بینالمللی که ما
سازمان میدهیم، رابطهای مستقیم با جنبش زنان در ایران
دارد. گفتم که حتی در سوئد و بسیاری دیگر از کشورهای
اروپائی دختران جوان خارجی درخانوادههای اسلامی و سنتی به
نام تعطیلات فریب داده میشوند تا در کشورهای دیگر در سنین
نوجوانی و علیرغم میلشان شوهر داده شوند. گفتم که باید
کاری کرد و نباید ساکت بود. برای کبرا و این دختران
حمایتهای همگان و بینالمللی لازم است. جنبش زنان باید
جنبشی بینالمللی باشد تا از حقوق جهانی زنان حمایت کند.
بخشهایی از
برنامه اگزیستنس به مصاحبه با دیگر سازمان دهندگان تظاهرات
نجات جان کبرا رحمانپور اختصاص یافت. کریم نقی زاده در
گفتگویش چنین توضیح میدهد، دست مذهب باید از جامعه و
زندگی مردم کوتاه شود. مذهب امر خصوصی انسانهاست و
نباید در زندگی مردم دخالت کند.
شهلا نوری از
فعالین سرشناس سازمان آزادی زن در شهر گوتنبرگ چنین پاسخ
داده میدهد، سیاست و دین پدیدههائی هستند که باید از
هم جدا باشند و آنجه در ایران میگذرد نتیچه دخالت این دو
در هم میباشد. وی در قسمت دیگر مصاحبه میگوید،
باید ما و شما نگهبان دستاوردهای 500 ساله ومثبت مبارزات
سکولاریستی باشیم.
اسماعیل مولودی
در مقابل این سوال که عقیده شما چیست میگوید، نسبیت
فرهنگی راسیستی است، انسانها صرفنظر از مذهب، ملیت و
فرهنگشان باید به عنوان انسان حرمت داشته باشند.
آپارتاید جنسی،
اسلام سیاسی، حجاب و زن ستیزی در اسلام از سئولات مهم و
مرکزی این برنامه میباشد.
من در ادامه
توضیحات خود به خبرنگار تلویزیون میگویم، آپارتاید جنسی
یعنی یک سیستم و قدرت سیاسی که نیمی از انسانها را به خاطر
جنسیتشان مورد تبعیض و حقوق کمتر قرار میدهد. در ایران
این نوع سیستم وچود دارد و برای این است که ما به جمهوری
اسلامی ایران آپارتاید جنسی میگوئیم. حجاب پرچم این
آپارتاید جنسی است و با مجبور کردن زنان به پوشیدن آن،
آنها را وادار به اطاعت از بقیه قوانین اسلامی میکنند. از
نظر من هیچ زنی حجاب خود را آزادانه و داوطلبانه انتخاب
نمیکند. در مقابل سوال در مورد آینده ایران و
آلترناتیوهای مختلف من پاسخ میدهم که مبارزات بسیار مدرن،
برابری طلبانه و سکولاری که در ایران وجود دارد، اگر از
حمایت بین المللی برخوردار گردد، میرود تا نه تنها ریشه
این حکومت را از جا بکند بلکه تاثیرات بسیار مثبتی در
منطقه و کشورهای همسایه ایران نیز بگذارد. زیرا که ایران
کشور مهمی در منطقه میباشد.
حضور یان یرپه
(Jan Hjärpe) پرفسور اسلام شناس سوئدی و اعتراف به موقعیت
جمهوری اسلامی در مقابل اعتراض فزاینده در ایران از
نکتههای دیگر این برنامه بود.
این برنامه در
لابلای مصاحبههای خود، مروری بر پروسه انقلاب، سرنگونی
حکومت پهلوی، آمدن خمینی، و سرکوب واعدام مردم کرده و سعی
میکند که حکومت جمهوری اسلامی را به عنوان یک حکومت
دیکتاتوری، که قبلا تحت رهبری خمینی و الان تحت نظر شورای
نگهبنان و خامنهای کار میکند، به نمایش بگذارد.
پخش این برنامه
یک موفقیت بزرگ برای معرفی جنبش ماست. به همه فعالین
سازمان آزادی زن که برای تهیه و به سرانجام رساندن آن تلاش
نمودند خسته نباشید میگویم
