در باره سفر احمدى نژاد به ونزوئلا و کوبا

هوگو چاوز رئیس جمهور ونزوئلا از محمود احمدى نژاد براى ديدار از ونزوئلا دعوت کرده است. احمدى نژاد در سفر به آمريکا براى شرکت در نشست مجمع عمومى سازمان ملل قرار است از کوبا هم ديدارى داشته باشد. حزب کمونیست کارگری دعوت از سران جنایتکار رژیم اسلامی را با هر توجیهی صورت گیرد شدیدا محکوم میکند.

يک سياست اعلام شده حزب کمونيست کارگرى تلاش براى انزواى سياسى و ديپلماتيک رژيم اسلامى و اخراج نمايندگان رژيم از مجامع جهانى است. اين رژيم نماينده مردم ايران نيست و تاکنون روى دوش سرکوب خونين کمونيستها و آزاديخواهان و مخالفين سرپا مانده است. اين رژيمى نامشروع است و از نظر حزب کمونيست کارگرى و مردم ايران، هر نوع مشروعيت دادن دولتهاى غربى و نهادها و مجامع جهانى به اين رژيم آدمکش محکوم است. ما تلاش ميکنيم افکار عمومى مردم دنيا به همان چشمى به رژيم اسلامى نگاه کنند که به رژيم آپارتايد نژادى در آفريقاى جنوبى نگاه ميکردند.

اما دولت هاى کوبا و ونزوئلا نزديکى با رژيم اسلامى را، از زاويه لفاظى هاى ضد آمريکائى جمهورى اسلامى معنائى سياسى و جبهه اى ميدهند. جبهه اى که بعنوان مثال حزب اله لبنان و حماس در فلسطين را هم در برميگيرد. مستقل از ارتجاعی بودن، ضد کارگرى و ضد سوسياليستى بودن اين تلقى و مستقل از تفاوت ماهيت دولتهاى کوبا و ونزوئلا با رژيم اسلامى، بايد به چاوز و کاسترو تصريح کرد که جریان اسلامی بدون حمایت دولت آمریکا و دول غربی سر کار نمی آمد و بدون حمایت آنها سر کار نمیماند. اين دولتى است که براى سرکوب خونين انقلاب آزاديخواهانه ۵۷ و زمانیکه حفظ حکومت شاه غیرممکن شد، به کمک دول غربی و در راس آن آمریکا به صحنه آورده شد و تا امروز با همين شيوه ها سرپا مانده است. احمدى نژاد مشخصا يک تير خلاص زن و يک چماقدار است که امروز با عقايد فاشيستى اش مشهور است. مشروعيت دادن به چنين دولتى و چنين کسى اعلام يک انتخاب سياسى است. چاوز در صحنه سياست ايران و در جدال بين مردم و طبقه کارگر با جمهورى اسلامى و دولت سرمايه دارى، کنار احمدى نژاد و مقابل مردم ايستاده است. کارى که فيدل کاسترو نيز انجام داد. ما محدوديتهاى ناشى از فشار سياسى و اقتصادى آمريکا به دولت کوبا را درک ميکنيم و هميشه خواهان الغاى تحريم بر مردم و دولت کوبا بوده ايم. ما تلاشهاى جريانات دست راستى طرفدار آمريکا در ونزوئلا را براى سرنگونى چاوز ميبينيم و براى هر ذره اصلاحات احتمالى دولت چاوز به نفع توده محروم و گرسنه ونزوئلا ارزش قائليم. اما دفاع از سران آدمکش و تروريست جمهورى اسلامى و فرش پهن کردن براى آنان بعنوان "ضد امپرياليست" را تنها خاک پاشيدن به چشم مردم ايران و کتمان حقايق به نفع جمهورى اسلامى ميدانيم. چاوز و کاسترو ميتوانستند و ميتوانند بجاى حمايت از رژيم اسلامى سرمايه داران از مبارزه مردم ايران براى سرنگونى اين رژيم دفاع کنند. ميتوانستند از جنبش کارگرى و جنبش برابرى حقوق زنان عليه آپارتايد جنسی دفاع کنند. ميتوانستند بجاى ايستادن در کنار جريانات مرتجع اسلامى و دولتشان، کنار اپوزيسيون راديکال و انقلابى و کمونيست و مبارزه مردم عليه اين رژيم قرار گيرند. اما و به هر دليلى متاسفانه ترجيح داده اند کنار رژيم اسلامى بايستند.

حزب کمونيست کارگرى هر نوع مشروعيت بخشى به رژيم اسلامى را در تقابل آشکار با منافع و مصالح جنبش آزاديخواهانه مردم ایران ميداند و چنين سياستهائى را قويا محکوم ميکند.

سرنگون باد جمهورى اسلامى

آزادى، برابرى، حکومت کارگرى

زنده باد جمهورى سوسياليستى

حزب کمونيست کارگرى ايران

۲٣ شهريور ۱۳۸۵- ۱٤ سپتامبر ۲۰۰۶