ازاعتصاب کارگران نفت بصره حمایت کنیم!
کارگران نفت در بخش شوعیبه در بصره در اعتراض به وضعیت
نابسامان و زندگی فلاکت بارخود دست به اعتصاب زده اند و
لوله های نفت را بستند. خواستاررسیدگی فوری مسولین به
مشکلات موجود شده اند.کارگران نفت بصره خواهان افزایش
دستمزدها به تناسب تورم، دستمزد اضافه در مقابل کار اضافه،
..... هستند
کارگران بخش گاز" رافزیه" بصره نیز به این اعتصاب
پیوستند و حمایت خود را ازاعتصاب کارگران نفت اعلام
نمودند. طبق اخبار .رسیده کارگران دیگر قسمتها نیز اعلام
نموده اند که به اعتصاب میپیوندند .
خواستها و مطالبات کارگران نفت بصره از ابتدائی ترین
خواستها و مطالبات هر کارگری میباشد. بصره یکی از مراکز
مهم کارگری عراق و یکی از مراکز بزرگ تولید کننده نفت عراق
است. عراق زیر سایه تروریسم دولتی کشورهای غربی و در راس
آن دولتهای آمریکا و انگلیس به ویرانه ای تبدیل شده است.
دولت ایران و جریانات فاشیست اسلامی با استفاده از تنفر ضد
آمریکائی مردم توانسته اند در این سناریوی سیاه با امکانات
و پول و اسلحه زندگی طبقه کارگر و مردم بیدفاع را به تباهی
بکشانند. کسی نیست در این مملکت به فکر مردم و کارگران
عراق باشد. کارگران نفت بصره ، دوره ، کرکوک سایر مراکز
بزرگ کارگری عراق تولید کننده ثروت و سامان در این مملکتند
ولی خود و کودکانشان به نان شب محتاجند. کارگران بصره به
این توحش اعتراض کرده اند و به قدرت خود لوله های نفت را
بستند. کارگران بصره به میدان آمده اند تا به بربریت نه
بگویند. حرف کارگران بصره و خواست و مطالبات انسانی آنها
خواست طبقه کارگر در عراق است. کارگران بصره را در این
دوران سیاه باید مورد گرمترین و وسیعترین حمایتها قرار
داد. پس بیاید با حمایت و پشتیبانی از حرکت اعتراضی
کارگران نفت بصره انها را در رسیدن به مطالبات و
خواستهایشان یاری دهیم.
ضروری است که به هر طریق ممکنی از کارگران نفت بصره حمایت
کنیم.و یک حمایت بین المللی را از اتحادیه های آزاد کارگری
تا سازمان بین المللی کار و دیگر اتحادیه های کارگری در
سراسر جهان پشت اعتصاب کارگران نفت بصره بیاوریم. و صدای
حق طلبی کارگران نفت بصره را به تمام جهان برسانیم.
کارگران اعتصابی نفت بصره باید بدانند که تنها نیستند و
خواست و مطالبه آنها خواسته و مطالبه کل طبقه کارگر در سطح
جهان میباشد.
زنده با اتحاد طبقاتی ما
برهان دیوارگر
-------------------------------------
حمایت همه جانبه ازاعتصاب کارگران
پرریس
سرمایه داران روزبروزاستثماروفشارخود
برکارگران را گسترش میدهد. کارگران را حتی
ازدستمزد ناچیز روزانه خود محروم مینماید.
از هر اقدام ضد انسانی علیه کارگران از
زندان، شکنجه و تهدید و ارعاب استفاده
میکند، تا بلکه بتواند صدای اعتراض
کارگران را به حقکشیهای موجود درنطفه خفه
کند. ولی کارگران با آگاهی و اتحاد تا
کنون در برابرسیاستهای ضد کارگری این نظام
منفور ایستادگی نموده و به آن اعتراض
نموده اند.
کارگران ریسندگی پرریس سنندج در این مدت
با اعتراض به عملکرد مدیریت کارخانه مبنی
بر اخراج و قراردادهای موقت کار به
سیاستهای ضد کارگری این مرکز و مقامات
دولتی اعتراض کرده اند. مدیریت با کمک
مراکز اطلاعاتی و اداره کار تلاش کردند با
تهدید بهزاد سهرابی نماینده کارگران را به
تمکین وادارند. تلاش کردند صدای کارگران
را در حلقوم خفه کنند. اما هر بار با
اعتراض کارگران روبرو شده و نتوانستند این
پروسه را به پایان برسانند.
اکنون مدت سه روز است کارگران کارخانه
ریسندگی پرریس در اعتراض به عملکرد مدیران
کارخانه اعتصاب کرده اند. کارگران اعلام
کرده اند. در اعتراض به اخراج نماینده
خودشان بهزاد سهرابی، لغو اخراجها و
نداشتن امنیت شغلی تولید کارخانه را متوقف
نموده و تا لغو تصمیم اخراج بهزاد سهرابی
، لغو اخراجها و داشتن امنیت شغلی دست از
اعتصاب برنمیدارند.
مدیران کارخانه با کمک اداره اطلاعات
،اداره کار و مدیر کارخانه اسفندیاری جلسه
ای را در تاریخ30/5/85 ساعت11 روز دوشنبه
بدون حضور نمایندگان کارگران ترتیب دادند
ودر ساعت 12:30 با پذیرفتن بهزاد سهرابی و
سامان نزاکتی از نمایندگان کارگران
کارخانه پرریس به جلسه از انها خواستند که
صورتجلسه تنظیمی را امضا نمایند.. اما
نماینده کارگران اعلام کردند ،مادامی که
ابقا به کار بهزاد سهرابی و ممنوعیت اخراج
در آن درج نشده بود از امضای صورتجلسه خود
داری میکنند. خوشبختانه با هوشیاری
کارگران این ترفند هم با شکست روبرو شده
است.این خواسته ها یک خواسته انسانی و حق
مسلم هر کارگری است وباید با اتحاد و
همبستگی از طرف تمامی مراکز کارگری و
نهادها و فعالین کارگری حمایت شود. قانون
تهدید وارعاب به منظور جلوگیری از اعتراض
کارگران و تهدید نمایندگان هرکارخانه ای
در دستور کارنظام سرمایه داری ایران
میباشد. و سرنوست همه کارگران این است.
رژیم بارها این ترفند را به مورد اجرا
گذاشته است. بازداشت ،احضار و محاکمه
فعالین کارگری سقز از سال 83 تا کنون ،
احضار و تهدید نمایندگان کارخانه نساجیهای
سنندج و شاهو، محاکمه و حکم تبعید به
پیمان نودینیان نماینده معلمان سنندج و
بازداشت و تهدید آزاد زمانی دبیر کانون
دفاع از حقوق کودکان و دیبا علیخانی دبیر
جامعه حمایت از زنان همه نمونه های از این
سیاستها هستند و دقیقا هدفشان
وادارکردن رهبران و نمایند گان مراکز
کارگری و فعالین تشکلهای اجتماعی به تمکین
هست. پس باید این توطئه ها را خنثی نمود و
جلوی آن ایستاد و نگزاریم این روند
غیرانسانی ادامه پیدا کند. فوریت دفاع از
اعتصاب کارگران پریس و حمایت از آنها از
طرف همه نهاد های کارگری از شاهو تا نساجی
سنندج و خبازان و نهادهای زنان و کودکان
لازم میباشد. و باید خواسته های کارخانه
ریسندگی پرریس را مطالبه و خواسته خود
بدانیم. باید با محکوم نمودن اقدام مدیران
کارخانه پرریس در اخراج بهزاد سهرابی و
ادامه اخراج سازیهای گسترده همه نهادهای
کارگری، کودکان و زنان و فعالین و مردم
آزادیخواه حمایت همه جانبه از اعتصاب
کارگران پرریس در دستور کار خود بگزارند.
و حمایت گسترده خود را ازاعتصاب کارگران
پرریس نشان دهیم.
برهان
دیوارگر1/6/1385
Borhandivargar2006@yahoo.com
|
