|
تحصن
پرشور پناهجویان ایرانی بعد از دو روز دراعتراض
به سیاست غیر انسانی دولت سوئد در قبال آنها به پایان رسید.
در روزهای
22 و 23 اوت به فراخوان فدراسیون سراسری پناهندگان ایرانی در گوتنبرگ سوئد،
تحصن باشکوهی برگزار گردید.
در طی این
دو روز، 7 نماینده از هر هفت حزب پارلمانی سوئد شرکت داشتند و از نردیک با
وضعیت پناهجویان ایرانی و دلیل اصلی فرار آنها از آن کشور آشنا شدند. در
این تحصن نامه عبدالله اسدی به وزیر مهاجرت سوئد، پاسخ وزیر مهاجرت به آن و
نامه دیگری که با سه خواست مشخص در دفاع از پناهجویان ایرانی تهیه و تنظیم
شده بود برای آگاهی هر چه بیشتر نمایندگان احزاب سوئدی از وضعیت پناهجویان
ایرانی و دلیل اصلی اعتراض ما در اختیار آنان گذاشته شد.
در طول دو
روز تحصن، پناهجویان به همراه وابستگانشان فعالانه شرکت کردند. اعلام کردند
که ما از کشوری به اسم ایران به اینجا آمده ایم که در آن هیچ کس حق انتخاب
زندگی خود را ندارد؛ حجاب برای زنان اجباری است؛ هنگام جدایی و طلاق، زنان
حق سرپرستی کودکان خود را ندارند؛ جوانان به جرم عشق ورزیدن به دار آویخته
میشوند؛ اکبر محمدی زندانی سیاسی در همین روزها در اثر اعتصاب غذا و زیر
شکنجه در زندان اوین کشته شد.
هنگامیکه
نماینده حزب محافظه کار(مدراتها) اظهار داشت که در نیمه دوم ماه سپتامبر به
عنوان یکی از نمایندگان پارلمان اروپا به ایران سفر خواهد کرد تا نقض حقوق
بشر در ایران را با آنها در میان بگذارد. یکی از شرکت کنندگان گفت: آقای
لیندبلاد، شما بعنوان یکی از نمایندگان پارلمان اروپا به ایران میروید اما
جمهوری اسلامی شما را به زندان اوین نمی برد تا ببینید با زندانیان چه
رفتاری میشود؛ شما را به محلات فقیر نشین نمی برند تا ببینید مردم چگونه
زندگی میکنند؛ شما را به مراکز کارگری نمیبرند تا کارگرانی را ببینید که
ماهها است حقوقهای خود را دریافت نکرده اند. در عوض از شما بهترین پذیرایی
را در بهترین هتلها مینمایند و بعد شما به سوئد برمیگردید، انگار که در
ایران هیچ اتفاقی نیفتاده است.
در این
تحصن، پناهجویان بار دیگر احساس قدرت کردند؛ بار دیگر پذیرفتند که در این
شرایط سخت ضد پناهندگی، تنها از طریق مبارزات این چنینی میتوانند به اهداف
خود برسند؛ بار دیگر متوجه شدند که در این اوضاع سیاه و ناهنجار که به
پناهجو تحمیل کرده اند بدون داشتن یک سازمان رادیکال و ماکزیمالیست همچون
فدراسیون نمیتوانند این مبارزه را ادامه دهند.
امروز،
فدراسیون در سوئد به یک جریان اجتماعی خوشنام و تغییر دهنده در زندگی
پناهجویان تبدیل شده است. مسئولینش به شخصیتهای شناخته شده و قابل اعتماد
مردم تبدیل شده اند.
بدنیال 2
روز بحثهای بسیار داغ در مورد وضعیف غیر انسانی پناهجویان ایرانی و سیاست
سخت پناهندگی دولت سوئد، نمایندگان شرکت کننده در این تحصن به توافق رسیدند
که زیر سه خواسته اصلی فدراسیون که در یک نامه برای دولت سوئد تهیه و تنظیم
شده است، امضا بگذارند و یک نامه مشترک نیز در دفاع از خواسته های زیر که
در نامه مذکور خلاصه شده است بنویسند. اولا، 1000 نفر باقیمانده از
پناهجویانی که برطبق قانون موقت 15 نوامبر 2005 در اداره مهاجرت ثبت نام
کرده بودند اقامت بگیرند. دوما، سیاست پناهنده پذیری دولت سوئد در قبال
پناهجویان ایرانی تغییر کند و سوم اینکه هیچ پناهجویی نباید به ایران
بازگردانده شود. این یکی از دستاوردهای مهم این تحصن بود. تا این لحظه 1300
نفر بطور فردی این نامه را امضا کرده و برای دولت سوئد فرستاده اند.
پناهجویان و
خیل مردمی که در دو روز تحصن شرکت کرده بودند بار دیگر با حضور خود در این
تحصن بر اتحاد و همبستگی و هم سرنوشتی خود برای رسیدن به خواسته هایشان
تأکید کردند.
همبستگی،
فدراسیون سراسری پناهندگان ایرانی در سوئد همه پناهجویان را به شرکت گسترد
در تظاهرات 14 سپتامبر در استکهلم فرا میخواند. اداره مهاجرت و دولت سوئد
در مقابل مبارزات گسترده شما در حال عقبنشینی هستند. تظاهرات 14 سپتامبر
باید ما را دهها قدم دیگر در امر کسب حق پناهندگی به خواسته های فوق
نزدیکتر نماید.
همبستگی،
فدراسیون سراسری پناهندگان ایرانی – سوئد
24 اوت
2006
|
