به نسرين محمدي، به خانواده داغدار اکبر محمدي

شنيدن خبر هولناک مرگ اکبر در سياهچال اوين، يک شوک بزرگ بود. براي شما و همه مايي که در سراسر جهان مبارزه و اعتراض زندانيان دربند در زندانهايي که قتل گاه بهترين و شريف ترين انسانها هستند، را با دقت و حساسيت تعقيب ميکنيم. من اين ضايعه دردناک را به تو و همه افراد خانواده ات صميمانه تسليت ميگويم.

از روز روي کار آمدن حکومت جلادان اسلامي در ايران، از روزي که خميني جلاد دستور داد که بکشيد هر آن کس را که تفکر و عقيده ديگري دارد و يا حتي نوع لباس و سلايق شخصي او متفاوت است، ديوارهاي زندان اوين، گوهردشت و زندانهاي تبريز و تهران و شيراز و اصفهان و اهواز، زندانهاي همه جا در ايران، شاهد شکنجه هاي وحشيانه براي اقرار گرفتن از فعالين سياسي، شاهد تجاوز به دختران جوان قبل از اعدام و شاهد تيرباران مادران حامله اي بوده است که کودکشان نيز در نطفه، به قتل رسيده و اين جانيان از مقامات مهم حکومتي گرفته تا جلادان حاضر در صحنه، خم به ابرو نياورده اند.

ما ميلونها نفر هستيم که در ايران، يکي از عزيزانمان و يا حتي تعداد زيادي از عزيزانمان ، به دست اين حکومت جنايت اسلامي، به قتل رسيده اند، در شکنجه گاهها، در زندانها، در ميدانهاي نبرد و همچنين  با ترور فعالين سياسي و هنرمندان و منتقدين حکومت در ايران و خارج از کشور.

من به خود اجازه ميدهم از طرف همه اين خانواده هاي داغدار و منزجر از حکومت اسلامي، از طرف مادران و پدران و وابستگان اعداميها و کشته شدگان ۲۷ سال اخير در ايران، با کوهي از درد و غم و در عين حال نفرت و انزجار که در دلهايمان انبار شده است، به تو نسرين عزيز، به مادرت ، به پدرت و به برادرانت ، صميمانه تسليت بگويم.

شما تنها نيستيد. از ديروز صبح زود ، که خبر قتل اکبر از زندان اوين، براي ما مخابره شد، جنب و جوش و حرکتي بزرگ از امريکا، تا کانادا، از اروپا تا ترکيه و پاکستان و اردن و عراق در جريان است. موج ابراز نفرت و بهمراه آن، ابراز حمايت از شما و خانواده داغدار تو.

در اين روزهاي سخت، در اين روزهاي باورنکردني و کاملا سياه، يک نقطه اميد را همواره با دقت نظاره کن. همين قلبهايي که بسوي شما درود مي فرستند، همين دستهايي  که براي تسکين درد و آمال شما ، در ابعاد ميليوني بسوي شما  دراز شده است، همين محکوم کردنها و پيام فرستادنها.....

اين صداي انسانيت است ، اين صداي نه گفتن به حکومت اسلامي است. حکومتي که با مرگ و چوبه دار، با سنگسار و با شکنجه و شلاق زنده است. حکومتي که اگر نکشد، باقي نميماند. چرا که مردم ايران از همان اولين روز آمدن اينها ، گفتند که قوانين اسلامي نميخواهند، گفتند که براي آزادي ، رفاه و مدنيت و انسانيت انقلاب کردند و ضد انقلاب اسلامي را از پيکر جامعه پس خواهند زد.

ما مصميم! ما زنان و مردان معترض به حکومت اسلامي، ما جواناني که از اين حکومت جز عقب ماندگي و کپک زدگي و جهل و فقر چيزي نديديم، ما فعالين سياسي و منتقدين و مبارزين عليه اين حکومت، مصمم هستيم که تکليف اين حکومت ضد انساني را يکسره کنيم. امروز هر يک از ما در سراسر اين دنيا، قطره اشکي به ياد اکبر محمدي از چشمانمان جاري ميشود و فردا با سرنگوني حکومت اسلامي، در گورستان خاوران و همه جاي ايران، ياد و خاطره  همه اين انسانهاي عزيز را دسته جمعي و دست در دست هم گرامي خواهيم داشت!

ياد و خاطره اکبر  محمدي در  مبارزات روزمره ما  و در قلب همه ما زنده است.

به مادر و پدرت درود گرم مرا برسان!

مينا احدي 

۳۱ جولاي ۲۰۰۶