سیاوش عزیز

تو   رفیق و همرزم همیشگی ما هستی!

سیاوش عزیز، بسیار متاسفم که بعلت مشکلات شخصی از فعالیتهای حزبی کناره میگیری. حزب و همه ما بعنوان رفقای دیرینه ات نهایت تلاش خود را خواهیم کرد باری از دوش تو برداریم و کمکت کنیم که بتوانی مسائل شخصی ات را راحت تر حل کنی. نه به دلایل سیاسی و حزبی و یا به این خاطر که بتوانی به فعالیتهایت ادامه بدهی بلکه بخاطر دفاع از ارزش و حرمتی که حزب ما برای تو بعنوان یک انسان و بعنوان یک فرد کمونیست قائل است. نوشتن همین نامه و نحوه ای که تصمیم  به کنار گذاشتن فعالیتهای حزبی ات را اعلام کرده ای خود نشانه درک و انتظار درست تو از روش و سیاستهای حزب ما نسبت به  مقوله کار سیاسی و حزبی است. ما هیچگاه معتقد به فدا کاری و از خود گذشتگی و یا قربانی کردن زندگی شخصی در فعالیتهای سیاسی و حزبی افراد نبوده ایم( گرچه در زندگی مبارزاتی تو از این نوع فداکاریها کم نبوده است). عضویت و قبول مسئولیت در حزب ما داوطلبانه است و لذا هرکس به هر دلیلی و درهر مقطع از زندگی اش بخواهد از این فعالیتها کناره گیری کند باید بتواند بدون احساس هیچ نوع فشار تشکیلاتی و سیاسی و اخلاقی و در کمال راحتی و احترام  راه زندگی خود را انتخاب کند. ما  در این زمینه نیز در برابر سنتهای پوسیده ایستاده ایم و مدرنیسم وانسانیت کمونیسم کارگری را نمایندگی میکنیم. تو همواره یک رفیق ارزشمند حزب و جنبش ما خواهی بود، ما را در کنار و نزدیک بخود بدان.

سیاوش عزیز من صمیمانه و از جانب حزب از یک عمر فعالیت و مبارزه تو در صف حزب و بعنوان   عضو کمیته مرکزی و دفتر سیاسی و یکی از کادرهای با سابقه و ارزشمند رهبری حزب ما  قدر دانی میکنم ، دستت را به گرمی میفشارم و امیدوارم بتوانی هر چه زودتر بر مشکلات فائق آیی و زندگی شاد و سالم و موفقی داشته باشی.   

با آرزوی سلامتی و  بهروزی

حمید تقوائی

دبیر کمیته مرکزی حزب کمونیست کارگری ایران

 27 ژوئیه 2006