میخواهم صحبتهایم را با نقل قولی از یکی از مسئولین بلندپایه جمهوری اسلامی ایران آغاز کنم . آیت الله جنتی در یک سخنرانی اینطور گفته است

" :ای شما کشورهای غربی ! شما که همجنسگرایی را قانونی کرده اید ، تف برشما ! این باعث شرمساری است !"

آری ما در چنین دنیایی زندگی می کنیم که برخی حکومتها همجنسگرایی را یک عمل شرم اور قابل مجازات تلقی می کنند. اما آنچه بطور وافعی باعث شرم بشریت است چیست ؟ اینکه در سال 2006، در یک کشور اروپایی مانند سوئد باید امروز دورهم جمع شویم تا از حق انسانها در انتخاب پارتنرشان دفاع کنیم ، اینکه هنوز باید برای پذیرش و برسمیت شناسی انسانها همانطور که هستند مبارزه کرد، اینکه هنوز باید برای جلوگیری از تحقیر و تبعیض و کنک خوردن بدلیل تمایل جنسی خود مبارزه کرد، اینها دلیل واقعی شرمساری بشریت است !

سالها مبارزه در سوئد برای تغییر قوانین به نفع همجنسگرایان تاحدی موفقیت امیز بوده است . ولی این هنوز آغاز راه است . علیه هموفوبی میبایست در دو جبهه سیاسی و اجتماعی مبارزه کرد.

قوانین ازدواج در مورد همجنسگرایان میبایست تغییر کند. ازدواج یک قرارداد مابین دوانسان است و بس . اینکه این دو انسان چه ظاهری دارند، چه احساسات و تمایلات جنسی دارند و یا اینکه خودشان تمایلات جنسی شان را چگونه تعریف می کنند، امرمربوط به حکومتها نیست . قوانین تنها میبایست بر برابری حقوق انسانها  مستقل از جنسیت و تمایل جنسی آنها، نظارت داشته باشند. در اوضاع کنونی حقوق برابر شهروندی و تا انجاییکه به همجنسگرایان و دوجنسگرایان و ترانسها مربوط میشود، امری بدیهی نیست .

فعالیت اجتماعی با هدف تغییر دید و رفتار مردم نسبت به همجنسگرایان، کار بزرگی است که میبایست بموازات فعالیت جهت تغییر قوانین به پیش برده شود. این مسئله باید در کتب درسی درج شود. باید بویژه در میان جوانان و در رسانه های گروهی و انجمنهای مختلف  به بحث و گفتگو در اینمورد پرداخت . فعالیت جهت تغییر دید و رفتار اجتماعی میبایست از سنین پایین آغاز شود.

در سوئد بشریت قدمهای بزرگی در این زمینه برداشته است . ولی در سوئد هم و بویژه در میان برخی خانواده های مهاجر داشتن تمایلات جنسی گوناگون یک تابو است . بعضا حتی از گقتگو در این باره پرهیز میشود. هموفوبی در میان این بخش مهاجرین عمدتا ریشه درمعیارها و ارزشهای کهنه و مذهبی دارد. همجنسگرایان در این خانواده ها و بویژه خانواده های اسلامی در شرایط سختی بسر میبرند.

رابطه جنسی میان دو جنس موافق در اسلام ممنوع است . آنجاییکه اسلام قدرت سیاسی را در دست دارد، مانند ایران ، رابطه جنسی میان دو جنس موافق با شلاق و مرگ پاسخ میگیرد. طی 27 سال حاکمیت جمهوری اسلامی در ایران، دهها همجنسگرا اعدام شده اند. تعداد زیادی زندانی و شکنجه شده و بطور سیستماتیک مورد آزار و اذیت قرار میگیرند.

همچنسگرایان در خانواده های اسلامی در سوئد بعنوان یک جامعه سکولار به مرگ مجازات نمیشوند. در وهله اول به این دلیل ساده که بهیچوجه جرئت ابرازعلنی تمایلات واقعی خود را ندارند. برخی توسط خانواده ها پذیرفته شده اند و برخی نیز طرد شده ا ند.

من از جامعه سوئد بعنوان یک جامعه سکولار نام بردم . اما به دختران و پسران خردسالی فکر کنید که در مدارس اسلامی شستشوی مغزی میشوند. به جوانانی فکر کنید که پای منبر امامهای مرتجع با ارزشهای عقب افتاده می نشینند.

چه بسر آنها می اید؟ در مدارس مذهبی و بویژه مدارس اسلامی صحبتی از دفاع از حفوق همجنسگرایان نمیشود. کاملا برعکس ! در این مدارس شاگردان یاد میگیرند که زن و مرد برابر نیستند و همجنسگرایی یک عمل گناه آلود مستوجب مجازات است . نرمها و ارزشهای کهنه غیرانسانی علیه زنان و کودکان و همجنسگرایان از محصولات مدارس اسلامی است . مدارس مذهبی یک منبع اشاعه هموفوبی هستند.

به همین جهت یک قدم، یک قدم مهم در راه حفظ پیشرویهای جامعه، جهت دفاع از ارزش برابر انسانها، جهت مبارزه علیه هموفوبی، جهت حمایت از حقوق برابر همجنسگرایان ، بستن مدارس مذهبی است . مدارس مذهبی که در تقابل با معیارها و ارزشهای پیشرو در این جامعه عمل می کنند. افکار و ارزشهای قرون وسطایی در یک جامعه مدرن و سکولار جایی ندارند.

من از همه شما انسانهای برابری طلب ، آزادیخواه و سکولار دعوت می کنم که در کنارهم برای رسیدن به چنان جامعه ای مبارزه کنیم که در آن هیچ انسانی نیازی به هویت سازی بر اساس جنسیت و یا تمایل جنسی و یا قومیت و مذهب نداشته باشد. جامعه ای که انسانها در آن از حقوق و وظایف برابر و امکانات یکسان برای یک زندگی انسانی برخوردارند.

Susansaberi2002@yahoo.se