-------------------------------------------

نا آشنا 

صدایی از باغ می شنوم که مرا می خواند

چه کسی فریاد زد، بانگ او بهر چه بود؟

این صدا نا آشناست، نیست صدای آدمی

چه ز ما میخواهد این صدای دلنشین؟

 او پیامی بر لب دارد اینک مردم

ما را می خواند سوی خود با تکرار

می دهد هر دم او قول های بسیار 

و به ما می گوید روشنی هست در راه 

همه جا می نگرم نیست چیزی پیدا

او ز شب می گوید، ز پریشانی ها

ما را می خواند سوی صبح فردا

من صدا را هنوز از باغ می شنوم

 که به ما می گوید با اصرار

 روشنی را نکنیم ما انکار  

همه جا می نگرم با تردید

به شما می گویم که فریب دارد او در آستین

من صدا را هنوز از باغ می شنوم

 که به ما می گوید با تکرار

 بروید به خیابان شور

بگریزید از شعور

همه جا می نگرم با اکراه

به شما می گویم که فریبی ست  در راه

 بر سر من می کشد او فریاد

 چلچراغ را دریاب

من به  او می نگرم با وحشت

این هیولا سرمست

 کرم شب تاب دارد در دست

من صدا را هنوز از  باغ می شنوم

 که به ما می گوید ز شکوفه         و بهار

می دهد  وعده به ما، ظلمت شب را فرار

من به خود می لرزم از این صدا

به شما می گویم که دروغی ست  در راه

هان مردم گوش کنید این هشدار 

 با شما من دارم سخنانی بسیار 

 با شما می گویم از این بد سرشت 

اوکه بارها قصه ی ویرانی ی   ما را نوشت

به شما می گویم که فریبش نخورید

 قصه ی نسل ما را تکرار نکنید 

این صدای صبح نیست

بنگرید در دست خونینش چیست 

بشکنید ش در گلو تا نخواند دیگر ما را هرگز 

علی فکری

10 05 2006  

-----------------------------------------------

باران بوسه

بوسه باران می شود بر گونه ها

چشمه جاری می شود در هر نگاه

رقص پروانه ها بر دامن گل، انتظار

دختران شعر و شادی بیقرار

سبز می گردد چمن در هر کجا

بوی خوش می آید از فصل بهار

لاله می روید از خون شهیدان یادگار

سبزه می کاریم در دشت خالی از نگار

بوی یار می آید از فصل بهار

می وزد باد بهار بر زلف یار

 می کشد سر جامی از می روزگار

می نشیند بلبلی بر شاخه های هر چنار

بوی عشق می آید از فصل بهار 

علی فکری