یاد كارگران جانباخته ذوب مس خاتون آباد را گرامی بداریم

٤ بهمن روز تهاجم وحشیانه جمهوری اسلامی به كارگران خاتون آباد است

٤ بهمن ٨٢  بود كه جمهوري اسلامي با گلوله بستن صف اعتراض كارگران در خاتون آباد و شهر بابك جنابتي تاريخي و فراموش نشدني آفريد كه  براي هميشه در پرونده سياه اين رژيم باقي خواهد ماند. در اين روز بود كه  ما بار ديگر شاهد چهره توحش اين رژيم اسلامي سرمايه در ايران بوديم. در اين روز بود كه نيروهاي سركوبگر جمهوري اسلامي كارگران و مردمي كه عليه فقر و بيكاري بلند شده بودند را به  رگبار بستند و در نتيجه آن  ٤ نفر از كارگران به اسامي مومني٬ مهدوي٬ رياحي و جاويدي جان باختند و تعدادي نيز زخمي شدند. اكنون دو سال از اين واقعه اسفناك  ميگذرد و پرونده اين جنايت در ميان كارگران در همه كارخانجات و در ميان مردم خاتون آباد و شهر بابك باز است. كارگران خواهان محاكمه سران رژيم و همه دست اندركاران اين جنايت هستند.

 روز ٤ بهمن را نبايد فراموش كرد. روز ٤ بهمن هر سال بايد ياد كارگران جانباخته در خاتون آباد را گراميداشت و با گراميداشت ياد آنان٬ صداي اعتراض خود را  عليه توحش سرمايه و عليه دست اندركاران اين جنايت بلند كرد.

 به گلوله بستن كارگران در خاتون آباد بطور واقعي فصل جديدي از مبارزه عليه اين رژيم گشود. در ٤ بهمن سال ٨٢  كارگران مجتمع ذوب مس خاتون آباد در اعتراض به اخراجها و عدم تمديد قراردادهايشان و در اعتراض به دستمزدهاي پرداخت نشده خود به همراه خانواده هاي شان دست به تحص و اعتراض زده بودند و رژيم با نيروي انتظامي و با هلي كوپترهاي يگان ويژه به آنان و به مردم متحصن حمله ور شد.  جمهوري اسلامي با اين حمله وحشيانه خود در واقع  در مقابل اعتراضات گسترده كارگران دست به زور آزمايي جديدي زد. تهاجمي جنايتكارانه به كارگران كه بطور واقعي بعد از سركوبهاي سال ٦٠ بيسابقه بود. رژيم اسلامي در تقابل با  گسترش هر روزه اعتراضات كارگران و جنبش  اعتراضی مردم در سطح جامعه بود كه  دست به چنين اقدامي زد تا بلكه با عقب راندن كارگران در جايي چون خاتون آباد٬ كارگران را در كل جامعه عقب براند. اما جمهوری اسلامی خیلی زود با این واقعیت روبرو شد كه جامعه ايران به شرايط سالهاي ٦٠ برگشت پذير نيست و جنبش اعتراضي در ميان كارگران و در ميان بخش هاي مختلف جامعه هر روز گسترده تر و راديكالتر به جلو مي آيد. كارگران ذوب مس خاتون آباد نیز با تهاجم خونین ٤ بهمن به اعتراض خود خاتمه ندادند بلكه به آن شدت بخشیدند. تحصن كارگران خاتون آباد و شهربابك پس از این تهاجم بود كه آغاز شد. پيامهاي حمايتي از سوي بخش هاي ديگر كارگري به جريان افتاد و براي اولين بار بود كه در ايران در اين سطح گسترده ما شاهد حمايت بخش هاي مختلف كارگري از اعتراض بخشي از كارگران بوديم. اين اعتراضات گسترده در واقع بيانگر اين بود كه ديگر كارگران اجازه نخواهند داد كه رژيم پاسخ اعتراضات آنها را با گلوله و سركوب بدهد. اين جنب و جوش اعتراضي  بيش از بيش نشانگر حال و هواي ديگري در جنبش كارگري و در عين حال موقعيت ضعيف جمهوری اسلامی بود. اين اعتراضات در طول سال ٨٣ ادامه یافت و از همان آغاز حزب كمونيست كارگري كمپيني اعتراضي را در ایران و در سطح بین المللی به جریان انداخت و جریانات مختلف دیگر نیز كمپین های اعتراضی را به جریان انداختند. نامه هاي اعتراضی زیادی از سوي سازمان هاي كارگري در سطح بين المللي و در محكوميت اين كشتار به سوی جمهوری اسلامی سرازیر شد. اين كمپين يكسال تمام ادامه داشت. همچنين در سال گذشته به ابتكار خود كارگران در برخي از مراكز كارگري در همبستگي با كارگران خاتون آباد  و گراميداشت ياد جانباختگان اين جنايت اسفناك به مدت  يك دقيقه دست از كار كشيدند و اعلام سكوت كردند. همچنين در همين روز جمعي از كارگران به قله هاي كلون بستك در تهران صعود كردند و در آنجا با برافراشتن پلاكاردي مبني بر محكوميت اين جنايت٬ ياد كارگران جانباخته خاتون آباد را گراميداشتند. فشار كمپين اعتراضي عليه حمله رژيم به كارگران خاتون آباد آنچنان گسترده بود كه سازمان جهاني كار آي ال او كه همواره مشغول مماشات با جمهوري اسلامي بود٬ در اين مورد از رژيم ايران خواهان گزارش شد.  در پاسخ به اين فشارها بود كه وزير كار جمهوري اسلامي به آي ال او اعلام كرد كه اين ٤ نفر كشته شده كارگر نبوده اند٬ بلكه شهروندان عادي جامعه بوده اند و محجوب دبير خانه كارگر جمهوري اسلامي نيز بر اساس همين گزارش دولت٬ توضيحاتي به آي ال او داد و ظاهرا دولت و خانه كارگر و صاحبان معدن ذوب مس كرمان در تلاشي سه جانبه توانستند با جايگزين كردن كشتار مردم عادي به جای كارگران "سازمان جهاني كار" را راضی كنند! اما لاپوشالي اين جنايت سودي نداشت و روشن بود كه با اين توضيحات نه تنها از خشم و اعتراض كارگران كاسته نخواهد شد٬  بلكه  چهره جنايتكارانه رژيم بیشتر افشا و رسوا میشود. در واقع تلاش حكومت بيش از پيش چهره "خانه كارگریها" و شوراهای اسلامی حكومت را هم كه در تقلای لاپوشانی این جنایت بودند بر همگان افشا كرد.

اكنون با گذشت دو سال از اين جنايت وحشيانه٬ ياد كارگران خاتون آباد را گرامي ميداريم. ياد اين عزيزان را گرامي ميداريم و خشم و نفرت خودرا علیه جمهوری اسلامی ابراز میكنیم. ياد اين كارگران را گرامي ميداريم تا همبستگي و اتحاد گسترده خود را براي مبارزه عليه اين شرايط برده وار كار در ايران به نمايش بگذاريم و اعلام كنيم كه اعتراض و مبارزه عليه شرايط برده وار سرمايه حق ماست و ما ديگر اجازه نخواهيم داد كه صف اعتراض كارگران براي رسيدن به حقوق اوليه وانساني خود مورد تهاجم و سركوب قرار گيرد. و بالاخره اينكه ياد كارگران جانباخته در ٤ بهمن را گرامي ميداريم براي اينكه اعلام كنيم كه پرونده اين جنايت همچنان باز است و ما خواهان محاكمه سران و پادوهاي حكومت اسلامي و مجازات همه دست اندركاران اين جنايت فجيع علیه كارگران هستیم.  جمهوری اسلامی نمیتواند خودرا از مسئولیت این جنایت خلاص كند. این پرونده تا محاكمه تمام دست اندركاران حكومت باز خواهد ماند. یاد مومني٬ مهدوي٬ رياحي و جاويدي همیشه زنده و گرامی است.

زنده باد اتحاد و همبستگي جهاني كارگران٬ گرامی باد یاد كارگارن جانباخته خاتون آباد!

شهلا دانشفر