انترناسیونال ۲۵۳

اصغر کریمی

ژوئیه ٢٠٠٨

حکومت مذهبی نمیخواهیم

صحبتی با ناباوران!

حکومت مذهبی نمیخواهیم، عنوان یک برنامه زنده از تلویزیون کانال جدید در روز جمعه ٢٠ تیرماه بود که پیشرفت عظیمی را درجامعه ایران به نفع سکولاریسم، به نفع مذهب زدائی از جامعه و آنچه حزب کمونیست کارگری میگوید به نمایش گذاشت. فصل مشترک همه آنها که روی خط آمدند و در برنامه زنده حرف زدند و نظر دادند، همه آنها که پشت تلفن خط تماس صحبت کردند اما موفق به صحبت روی آنتن نشدند و تعدادی که در روزهای بعد از آن پیام گذاشتند، اگر چند مورد ماموران وزارت اطلاعات را کنار بگذاریم، این بود که میگفتند نه فقط جمهوری اسلامی بلکه بطور کلی حکومت مذهبی نمیخواهیم. و نیمی از همین جمعیت سوالشان این بود که چگونه مذهب را از ریشه براندازیم. این واقعیت امروز جامعه ایران است.

اینرا سالها است حزب کمونیست کارگری میگفت و هنوز هم میگوید که ایران جامعه ای اسلامی نیست و مردم بطور عموم راه و رسم مذهبی را در زندگی اجتماعی شان نمیخواهند، که در ایران یک جنبش عظیم ضدمذهبی در جریان است که با برانداختن بساط این حکومت سوت پایان اسلام سیاسی در منطقه را به صدا درمیاورد. من که این برنامه تلویزیونی را اداره میکردم از اینکه مذهب افیون توده ها است تا اسلام سیاسی که سر میبرد و میسوزاند و شکنجه و سنگسار میکند، که مذهب دکانی علیه کارگر و مردم زحمتکش است، دستگاه تحمیق و تفرقه و جلب رضایت از این جهنم است، پشتش سرمایه و دزدی و فساد است، ابزار طبقه سرمایه دار برای حفظ سودهای کلان است و نیاز سرمایه است که سر پا مانده است و با در هم شکستن صنعت مذهب عمارت مذهب هم جارو میشود، و از آزادی بی قید و شرط عقیده و بیان و مذهب و بی مذهبی و حقوق مردم و حقوق کودک و زن و غیره و غیره حرف زدم و بلافاصله مردم از سنین مختلف از شهرهای مختلف کشور و چند نفر از سایر کشورها زنگ زدند تا همراهی کنند، بر ضرورت جدائی مذهب از دولت بکوبند و اعلام کنند که از حکومت مذهبی بیزارند و برخی بویژه جوانان اعلام کردند که مذهب باید ریشه کن شود و این نظر سایر دوستانشان نیز هست. حتی یک نفر به تبلیغات ضدمذهبی کانال جدید و برنامه ساز این برنامه زنده انتقاد و اعتراضی نداشت، یک نفر نگفت که جمهوری اسلامی را نمیخواهد اما خواهان نوع دیگری از حکومت مذهبی و حکومت اسلام راستین است.

اما اهمیت این برنامه و در واقع اهمیت اظهار نظر مردم در این برنامه، فقط مخالفت با حکومت مذهبی و یا با مذهب بطور کلی نبود. فقط این نبود که در زمینه مذهب نیز جامعه چپ است، غیرمذهبی و غیر اسلامی است. یک جنبه مهم این بود که مردم موضع مخالفت با مذهب یا حکومت مذهبی را در کانال کمونیست های کارگری، در میان میگذاشتند، حمایت میکردند و راه حل میخواستند. هم صدائی مردم بود با حزب کمونیست کارگری که بعنوان ضدمذهبی ترین جریان سیاسی کشور شناخته میشود. دهها سال است که یک وجه تبلیغی یا درواقع هو و جنجال ضدکمونیستی آیت اله ها و همه ضدکمونیست ها را، این جمله معروف تشکیل میدهد که "کمونیست یعنی خدا نیست"، تا کارگر و مردم محروم و زحمتکش را علیه کمونیست ها بشورانند و کمونیست ها را در جامعه حاشیه ای کنند. این برنامه اعلام علنی و قاطع شکست این تبلیغات و این مبلغان ضدکمونیست و ضدمردم بود. این برنامه رفراندم کوچکی بود که مردم علیه حکومت مذهبی و به نفع برنامه حزب کمونیست کارگری رای دادند. حتی آنها که خود را مسلمان میدانستند با صدای بلند درمقابل چشمان وزارت اطلاعاتی ها و حکومت خدا و قرآن و در مقابل خشکه مقدس های مذهبی، نهایت انزجارشان را از جمهوری اسلامی و حکومت مذهبی و آخوند و آیت اله، پشت یک تریبون کمونیستی و ضدمذهب اعلام کردند. این برنامه یک رفراندم و یک پیشرفت درخشان به نفع حزب کمونیست کارگری و احکام و برنامه سیاسی این حزب بود.

به آنها که هنوز باور ندارند در سالهای اخیر در ایران چه گذشته است و چگونه بخش زیادی از جامعه آگاهی عمیقی نسبت به دین و حکومت دینی پیدا کرده است، آنها که هنوز باور ندارند که حزب کمونیست کارگری چه پیوند عمیق و وسیعی با مردم برقرار کرده است، توصیه میکنم این برنامه و سایر برنامه های زنده کانال جدید را تماشا کنند. *