انترناسیونال ۲۵۲

مصطفی صابر

در باره "شورای ملی صلح"

گفتگوی تلویزیون انترناسیونال با مصطفی صابر (۲۵ ژوئن ۲۰۰۸)

کیوان جاوید: مصطفی صابر خوش آمدید. می گویند "خبر خوشی" در ایران  پخش شده و "اتفاق بزرگی" افتاده، بسیاری ار شخصیت ها و احزاب و نویسندگان دور هم جمع شده اند و  "شورای ملی صلح" درست کرده اند و خانم شیرین عبادی قدم رنجه کرده و سخنگوی این شورا شده اند. همه شان یکصدا می گویند "صلح در مقابل جنگ"، "صلح برای تنش زدایی" و "صلح در مقابل انحصار"!  و منتظری و حجاریان و امینی از این شورا حمایت کرده اند. آیا شما از شنیدن این خبر به وجد آمده اید و منتظر یک  تحول سیاسی مهم در ایران هستید؟!!

مصطفی صابر:  نه ابدا چنین نیست. من نمی دانم این تصویری که شما دادید را چه کسی باور می کند؟ شاید خودشان این چنین بگویند، ولی این افرادی که اینجا جمع شده اند دلشان خوش است. شعور سیاسی مردم را دست کم گرفته اند. حجاریان که در راس سازمان اطلاعات امنیت جمهوری اسلامی بوده و آن را بنیاد گذاشته و دستش به خون هزاران نفر آغشته است شده سمبل صلح و دموکراسی خواهی!؟  چه کسی باور می کند که مثلا منتظری بشود نماینده صلح خواهی و دموکراسی طلبی؟! به نظرم این ها خیلی خام اندیش هستند.

چطور می شود برای دفاع از صلح و دموکراسی از جمهوری اسلامی دفاع کرد؟ یک منشا سرکوب و اختناق و به رسمیت نشناختن حقوق انسان ها جمهوری اسلامی است. اینکه خطر جنگ مردم ایران را تهدید می کند دلیل عمده اش اینست که جمهوری اسلامی سرکار است. مردم ایران برای اینکه خطر جنگ را بر طرف بکنند باید قبل از هر چیزی جمهوری اسلامی را سرنگون بکنند. بنا بر این کسی که در لفافه دفاع از دموکراسی و صلح از جمهوری اسلامی دفاع می کند نه یک ذره به آزادی های سیاسی متعهد است و نه به صلح. در واقع دارد عملا آتش جنگ احتمالی را می افروزد و از سرکوب و اختناق دفاع می کند.

کیوان جاوید: فکر نمی کنید بگویند شما به خاطر اختلاف سیاسی است که تلاش این ها را نادیده می گیرید؟ بالاخره این ها دارند می گویند ما تعریف جدیدی از صلح داریم. اینها می گویند صلح فقط این نیست که جنگ نباشد. صلح یعنی اینکه مردم در شرایط بهتری زندگی کنند حقوق بشر رعایت شود و آزادی بیان و قلم و غیره باشد. آیا فکر نمی کنید این یک قدم مثبتی باشد؟ در شرایطی که در جمهوری اسلامی می خواهند یک رفرم بیاورند. می پرسند آیا مخالفت شما با اینها از سر مخالفت سازمانی  شما با این ها  نیست؟

مصطفی صابر: نه من اینجا کاری به حزب و سازمان ندارم.  اگر کسی یک ذره صداقت (در تغییر واقعی زندگی مردم) داشته باشد  حزب ما همیشه ازش دفاع کرده است. ولی این ها دوباره می خواهند یک موجود مرده به نام دوم خرداد را زنده کنند. اینها دارند حرف های خاتمی را این دفعه از به اصطلاح اپوزیسیون می زنند.  همان حرف هایی را  که هفت هشت سال مردم  شنیدند و تجربه کردند و ازش عبور کردند، اینها دارند یک جور دیگری تکرار می کنند و می خواهند دوباره به خورد مردم بدهند. ما قبلا هم شنیده بودیم خاتمی گاندی ایران است و خاتمی گل یاس است و... خیلی بیشترش را شنیده بودیم که مردم ازش عبور کردند. همین ۱۸ تیر را دیدیم که مردم گفتند آزادی اندیشه با ریش و پشم نمی شه. پس این فقط حرف من نیست. حالا از مردمی که شعار دادند آزادی اندیشه با ریش و پشم نمی شه انتظار دارید این حرف ها را از این خانم ها و آقایان قبول کنند؟  این حرف که بله جمهوری اسلامی را کمی مهربان تر کنیم و سازگارش کنیم با صلح و دموکراسی!؟ این دیگر ربطی به احزاب و سازمان ها ندارد. هر کسی در آن مملکت راه برود می فهمد این حرف ها دروغ و فریبکاریست.  به خاطر همین همان اول گفتم چه کسی این حرف ها را باور می کند؟

کیوان جاوید: اگر به شما بگویند که خطر جنگ بالای سر مردم است و اثر تحریم ها را همه در زندگی مردم می بینند و جمهوری اسلامی هم سر کار است. حالا یک کسی آمده می گوید صلح باشد و صلح را اینجوری ترجمه می کند که آزادی بیان باشد و آزادی اجتماعات باشد و شما می گویید این ها همان خاتمی سابق است. به شما خواهند گفت: باشد از جنگ و تحریم اقتصادی که بهتر است.

مصطفی صابر: شما می گویید صلح باشد، منهم قبول دارم ، دموکراسی باشد من هم قبول دارم. جنگ و تحریم اقتصادی هم بد است.  ولی نکته ای که هست این است که اگر می خواهید صلح باشد، آزادی بیان باشد، اگر می خواهید آزادی اجتماعات باشد و اعدام و سنگسار نباشد، حجاب لغو شود، اگر همه این ها را می خواهید قبل از هر چیزی باید بخواهید که جمهوری اسلامی گورش را گم کند برود.

کیوان جاوید: شاید بگویند زورشان نمی رسد؟

مصطفی صابر: نه به این دلیل نیست. همین ها اگر راست می گویند بیایند بگویند حجاب را بردارید. فعلا لازم نیست از صلح و دموکراسی دفاع کنند. فقط خواهان برداشتن حجاب شوند. خیلی کارهای ساده تری هست که اینها نمی خواهند بکنند. حداکثر کار اینها این است که  بگویند جمهوری اسلامی با دموکراسی همساز است و اسلام با حقوق بشر منافاتی ندارد. این همه حرف خانم عبادیست که به خاطرش جایزه نوبل گرفت. چرا که تصویر یک زن اسلامی حقوق بشری می خواست به دنیا بدهد و غرب هم ازش دفاع کرد. همانطور که از خاتمی و طرح گفتگوی تمدن هایش دفاع کرد که همین جمهوری اسلامی را به خورد مردم بدهند. که بگویند مردم این جمهوری اسلامی نوع خاتمی یک ذره بهتر هست و  با حقوق بشر و دموکراسی سازگار است و به آن رضایت بدهید.

کیوان جاوید: آیا فکر نمی کنید که وقتی با آوردن  یک  آخوند لبخند به لب مردم را ۸ سال سردواندند، حالا هم مردم بگویند با این ها می توانیم از خطر جنگ خلاص بشویم؟ حالا می دانیم که حجاریان آدم کش است و منتظری از روسای حکومت بوده ولی با این ها حداقل ۵ سال از خطر جنگ راحت می شویم. نمی توانند این جوری سر مردم را شیره بمالند؟

مصطفی صابر: هرگز! مردم از این حرف ها عبور کرده اند. به همین تلفن های مردم به کانال جدید توجه کنید، مردم به درست و نه از سر نفرت و کینه و غیظ،  بلکه راه را شناخته اند و می خواهند جمهوری اسلامی را سرنگون کنند. مردم می دانند اگر صلح می خواهند قبل از هر چیزی جمهوری اسلامی باید برود.  اگر می خواهند آزادی بیان و برابری زن و مرد بر قرار باشد جمهوری اسلامی باید برود. اگر  کارگر می خواهد حقوقش را بگیرد و بهداشت برقرار باشد و آمورش رایگان باشد، قبل از هر چیزی جمهوری اسلامی باید برود. مردم این را از خیلی پیش تر از این می دانستند و ۱۸ تیر را علیه خاتمی و دوخرداد راه انداختند. حالا در سالگرد ۱۸ تیر یک عده می خواهند همان حرف های دوم خرداد را به نام صلح و دموکراسی علم بکنند؟ اگر نگویم شارلاتان هستند باید بگویم خوش خیالند.

کیوان جاوید: ولی این ها امکانات خوبی دارند و رسانه ها ازشان حمایت کرده اند. از جمله جودی ویلیامز به اینها پیام داده و قرار است در آمریکا با این شورای صلح همکاری بکند. و همچنین موسسه زنان نوبلیست از برمه، کنیا، ایرلند و گواتمالا و امریکا از اینها حمایت کرده. آیا فکر نمی کنید توجه جهانی که این ها کسب کرده اند در ایران هم مقبولیتی حداقل در سطح داخل حکومت کسب کنند و یک نیروی دوگانه در مقابل احمدی نژاد و دار و دسته اش به وجود بیاودند؟

مصطفی صابر: نه به نظر من چنین اتفاقی هم نمی افتد.  چرا که خاتمی خیلی بیشتر از این ها مورد توجه غرب قرار گرفت.  بردنش سازمان ملل، گفتگوی تمدن ها برایش راه انداختند و CNN  با او مصاحبه کرد.  کنفرانس برلین راه انداختند که بتوانند کل اپوزیسیون خارج و دنیا را بکشانند پشت خاتمی.  که حزب کمونیست کارگری و مردم  اجازه ندادند.  خلاصه کلی حمایت های جهانی از خاتمی کردند  که گویا آخوندی که لبخند می زند خوب است . مردم نپذیرفتند.  مردم جای دیگری ایستاده اند. مردم حزب کمونیست کارگری را می خواهند.  مردم آزادی و برابری و رفاه می خواهند.  مردم می خواهند از شر جمهوری اسلامی خلاص شوند. مردم می دانند منشا خطر جنگ و سرکوب و فقر در آن مملکت جمهوری اسلامی است. هر کس بخواهد از جمهوری اسلامی دفاع کند از آمریکا گرفته تا اینها به نظر من کلاهش پس معرکه است.  مردم قبولشان نمی کنند و کار خودشان را می کنند. جمهوری اسلامی باید برود. امثال خانم عبادی تا دیر نشده باید این را بفهمد.

کیوان جاوید: شما گفتید مردم حزب کمونیست کارگری را انتخاب کرده اند. از کجا می دانید؟ آماری دارید؟ و اگر اینطور است چرا جمهوری اسلامی هنوز بر سر کار است؟

مصطفی صابر: آمار ندارم، ولی وقتی مردم شعار می دهند "معیشت و منزلت حق مسلم ماست" از چه  دارند می گویند؟ آن چیزی را  می گویند که حزب کمونیست کارگری می گوید. در هفت تپه و معلم ها می گویند. مردم آزادی و رفاه را می خواهند و آن چیزی ست که حزب ما می گوید. من از اینکه حزب را به طور اخص می خواهند هنوز چیزی نگفته ام، بلکه منظورم این بود که این مطالبات را مطرح می کنند که حزب مطرح می کند. به علاوه از جمله به یمن همین کانال جدید داریم می بینیم که مردم چه طور روز به روز بیشتر دارند می آیند به سمت حزب کمونیست کارگری  و باید بیشتر بیایند.  علت اینکه جمهوری اسلامی هنوز بر سر کاراست و هنوز این وضع برقرار است و مردم نمی توانند جمهوری اسلامی را بیندازند این است که مردم هنوز به اندازه کافی حول حزب کمونیست کارگری متحد و متشکل نشده اند. باید برویم این کار را بکنیم.  به جای اینکه وقتمان را تلف امثال شیرین عبادی و این جماعت کنیم،  باید حول پرچم حزب کمونیست کارگری متحد شویم و صلح و آزادی سوسیالیسم را در ایران برقرار کنیم.

کیوان جاوید: ممنون از اینکه در این برنامه شرکت کردید.

مصطفی صابر: خیلی متشکر.*

این متن را نوید مینائی پیاده و تایپ کرده است.