(جوانمیر
مرادی و طه آزادی را به اداره اطلاعات بوشهر منتقل کردند)
شش روز
پس از بازداشت جوانمیر مرادی و طه آزادی هنوز به خانواده های آنان
در مورد اتهاماتشان پاسخی نداده اند
شش
روز از بازداشت جوانمیر مرادی و طه آزادی از اعضای هیئت مدیره
اتحادیه آزاد کارگران ایران میگذرد.
جوانمیر مرادی و طه آزادی
به دنبال اقدام برای برگزاری مراسم اول ماه مه در عسلویه که از سوی
اتحادیه آزاد کارگران ایران فراخوان شده بود بازداشت شده و در این
مدت در اختیار اداره اطلاعات عسلویه بودند و تا کنون علیرغم
پیگیریهای مکرر خانواده آنان، هیچگونه پاسخی از سوی مقامات قضایی
عسلویه در باره اتهامات جوانمیر و طه به آنان داده نشده است.
بر
اساس خبرهای رسیده به اتحادیه آزاد کارگران ایران از لحظه بازداشت
جوانمیر و طه، دستهای آنان را از پشت دسبند زده و تا کنون این
دستبندها را باز نکرده اند.
بنا
به گفته فوزیه خالصی همسر جوانمیر مرادی، به جوانمیر اجازه استفاده
از عینک داده نشده و همین امر باعث شده تا سلامتی چشمان وی در معرض
آسیبهای جدی قرار بگیرد بطوریکه چشمان وی بشدت قرمز و دچار ورم شده
است. همچنین
در مدت شش روز گذشته از دادن داروهای درمانی جوانمیر نیز که باید
روزانه از آنها استفاده کند خودداری کرده اند.
بنا
بر آخرین اخبار دریافتی امروز ساعت 16
بعد از ظهر جوانمیر مرادی
و طه آزادی را از اداره اطلاعات عسلویه به اداره اطلاعات بوشهر
منتقل کردند.
اتحادیه آزاد کارگران ایران شدیدا نگران وضعیت جوانمیر مرادی و طه
آزادی است و قوه قضایی دولت جمهوری اسلامی را مسئول سلامتی روحی و
جسمی جوانمیر مرادی و طه آزادی میداند و از تمامی سازمانهای کارگری
و نهادهای حقوق بشری می خواهد تا هر چه فوری تر مراتب اعتراض شدید
خود را در باره وضعیت جوانمیر مرادی و طه آزادی به دولت جمهوری
اسلامی ایران ابراز دارند.
جوانمیر مرادی و طه آزادی همچون شیث امانی و سایر بازداشت شدگان
مراسم های اول ماه مه در ایران هیچ جرمی جز برگزاری مراسم روز
جهانی کارگر مرتکب نشده اند و باید فورا و بی قید و شرط آزاد گردند.
رونوشت به
آی تی یو سی
اتحادیه آزاد کارگران ایران 17/2/1387
www.ettehade.net
k.ekhraji@gmail.com
---------------------------------------------------------------------
از:
اتحادیه آزاد کارگران
ایران
به:
کنفدراسیون بین المللی
اتحادیه های آزاد کارگری
موضوع:
بازداشت شیث امانی و تشدید فشار بر کارگران در اول ماه مه
با
درودهای فراوان
دوستان و
همکاران گرامی
امسال بنا بر سنت چند ساله ی گذشته و علیرغم فشارهای طاقت فرسایی
که در این سالها متحمل شده ایم، اتحادیه ما و معدود تشکلهای مستقل
کارگری موجود، تصمیم به گرامیداشت پر شکوه تر این روز گرفتیم، اما
در آستانه اول ماه مه شیث امانی از بنیانگذاران اتحادیه آزاد
کارگران ایران و رئیس هیئت مدیره این اتحادیه در دوره قبل را بطور
غیر مترقبه و با هدف ایجاد رعب و وحشت در میان کارگران بازداشت و
روانه زندان کردند.
شیث امانی یکی از کارگران اخراجی نساجی کردستان
و سالها نماینده کارگران این کارخانه بود.
وی پارسال در مراسم اول
ماه مه بازداشت و بمدت 42
روز در زندان بود.
دادگاه بدوی، ایشان و صدیق
کریمی یکی دیگر از اعضای هیئت مدیره اتحادیه ما را به دو سال و نیم
زندان محکوم کرده بود و آنان با وثیقه 50
میلیون تومانی آزاد شده و
منتظر صدور حکم دادگاه تجدید نظر بودند.
آقای شیث امانی در مورخه
3/2/87 برای
تعویض سند ملکی خود به دادگاه مراجعه کرده بود که همانجا و بدون
ابلاغ قبلی حکم دادگاه تجدید نظر به ایشان و وکیلش، بازداشت و
روانه زندان شد.
از
نظر ما بازداشت نا گهانی شیث امانی در آستانه اول ماه مه هدفی جز
ایجاد وحشت در میان کارگران برای ممانعت از برگزاری مراسم این روز
نداشت کما اینکه اقدامات بعدی نیروهای انتظامی و امنیتی صحت این
ادعا را ثابت کرد.
1-
علیرغم پیگیرهای مکرر مسئولین اتحادیه ما در سنندج برای دریافت
مجوز جهت برگزاری مراسم اول ماه مه، فرمانداری این شهر مجوز را
صادر نکرد و به دلیل فشار نیروهای امنیتی، دوستان ما ناچار شدند
بدون فراخوان گسترده ای این مراسم را در بیرون از شهر سنندج برگزار
نمایند.
2-
در تهران صدها نیروی امنیتی و انتظامی با به محاصره در آوردن پارک
چیتگر و بستن دربهای آن و ایجاد رعب و وحشت از طریق نمایش قدرت با
نیروهای موتور سوار و یگان ویژه، جلو برگزاری مراسم اول ماه مه در
این پارک را گرفتند.
3-
در سنندج شش نفر از شرکت کنندگان در مراسم اول ماه مه در مقابل
سازمان تامین اجتماعی را بازداشت کردند (
این افراد هم اکنون آزاد
شده اند)
4-
در عسلویه بنا به فراخوان اتحادیه ما، کارگران هنگامی که در حال
جمع شدن برای برگزاری مراسم اول ماه مه بودند با نیروهای انتظامی
مواج شدند که این نیروها با جمع آوری پلاکاردهای کارگران سه نفر از
آنان به نامهای جوانمیر مرادی عضو اصلی هیئت مدیره و طه آزادی عضو
علی البدل هیئت مدیره اتحادیه ما و یک کارگر دیگر به نام سعید
حضرتی را بازداشت کردند.
جوانمیر مرادی و طه آزادی از لحظه بازداشت و با
دستبندی که از پشت بر دستهای آنان زده اند و تا کنون آنرا باز
نکرده اند همچنان در اختیار نیروهای اطلاعاتی قرار دارند و امروز
خانواده اش را با وی ممنوع الملاقات کردند.
5-
در شهر اشنویه اتحادیه ما به همراه برخی دیگر از فعالین مدنی این
شهر قصد برگزاری مراسم اول ماه مه را داشتند که سه نفر از این
فعالین مدنی به نامهای نسرین محمودی آذر، حمید اطهاری و
آرام ابراهیم خاص روز قبل از اول ماه مه در
سرکارهایشان بازداشت شدند و تا کنون بجز نسرین که با قرار وثیقه
آزاد شده است دو نفر دیگر همچنان در بازداشت بسر می برند.
6-
اتحادیه ما به دلیل فشارهای موجود مراسمی را که در مقابل اداره کار
شهر کرمانشاه تدارک دیده و فراخوان داده بود عملا نتوانست برگزار
نماید.
تمام اینها در شرایطی است که:
1-
سال گذشته 6
نفر از کارگران شرکت کننده در مراسم اول ماه مه
شهر سنندج را به جرم شرکت در این مراسم شلاق زدند و علیرغم خواست
میلیونها کارگر در ایران و جهان برای آزادی منصور اسالو، وی همچنان
در زندان است و حدود سی نفر از کارگران عضو سندیکای کارگران شرکت
واحد همچنان از کار خود معلق هستند و بطور مرتب به دادگاه احضار
میشوند.
2- 5
نفر از کارگران شرکت نیشکر هفت تپه را به دلیل
دفاع از حقوق صنفی شان اخیرا به دادگاه فراخوانده و بیش از صد نفر
از کارگران شرکت نورد و پروفیل ساوه و یخچال سازی مرودشت را در
اواخر سال گذشته و اوایل امسال بدلیل شرکت در اعتصابی کوتاه مدت از
کار خود اخراج کرده اند.
همچنین ایجاد تشکلهای کارگری در مراکز تولیدی و
صنعتی ممنوع است و هر کارگری که اقدام به ایجاد تشکل مستقل بنماید
بلافاصله بازداشت و از کار اخراج میشود.
3-
مسئله تعویق پرداخت دستمزدها در سال گذشته سیر بسیار صعودی را طی
کرد و صدها مرکز تولیدی و صنعتی و خدماتی از پرداخت بموقع
دستمزدهای کارگران خودداری کردند بطوریکه این مسئله در حال حاضر به
یک شیوه روتین در پرداخت دستمزدها تبدیل شده است و روزی نیست که
دستمزد کارگران دهها مرکز تولیدی و صنعتی با تعویق های از یک ماه
تا دو ساله پرداخت نشود.
4-
در اولین روزهای سال جدید حدود پنجاه هزار کارگر از کار خود بیکار
و اخراج شدند.
این کارگران به دلیل ممنوعیت تشکل مستقل کارگری
در محیطهای کار هیچ پشتوانه ای برای دفاع از حقوق صنفی خود ندارند.
این اخراج سازیها باعث شده
است تا روز بروز بر تعداد کودکان کار در ایران افزوده شود.
5-
در تعیین حداقل دستمزدها نماینده های مستقل کارگران در جلسات تعیین
دستمزدها حضور ندارند و همین امر باعث شده است تا امسال نیز همچون
سالهای گذشته دستمزدی زیر خط فقر به مبلغ 219600
تومان به عنوان حداقل
دستمزد کارگران تعیین شود.
این در حالی است که فقط اجاره بهای منزل مسکونی
در مراکز استانها که 90
درصد کارگران در آنها سکونت دارند بطور متوسط
در سطح کشور 300
هزار تومان در ماه است و از سوی دیگر بدلیل عدم
اجرای طبقه بندی مشاغل در بسیاری از کارخانجات، اکثریت عظیم
کارگران فقط همین حداقل دستمزد را دریافت کرده و از طرف دیگر بخش
مهم و قابل توجهی از کارگران بویژه کارگران زن، حتی این حداقل
دستمزد را نیز دریافت نمیکنند.
دوستان
گرامی
اتحادیه ما ضمن قدردانی از اقدامات تا کنونی شما در مورد کارگران
ایران، از شما انتظار دارد تا نسبت به تداوم بازداشت منصور اسالو،
شیث امانی، جوانمیر مرادی، طه آزادی، حمید اطهاری و آرام
ابراهیم خاص مراتب اعتراض خود را به دولت ایران
اعلام دارید و از طرف دیگر با توجه به نزدیکی تاریخ برگزاری اجلاس
سالیانه سازمان جهانی کار و با عنایت به اینکه دولت جمهوری اسلامی
ایران عضو سازمان جهانی کار است و کارگران ایران نیز نماینده
مستقلی در این اجلاس ندارند، ما از شما می خواهیم تا به نمایندگی
از اتحادیه ما مسائل مطروحه در این نامه را به مثابه نقض شدید حقوق
پایه ای کارگران ایران در اجلاس سالیانه سازمان جهانی کار مطرح
نمائید.
با احترام
اتحادیه
آزاد کارگران ایران
رونوشت به
گلوبال یونیون و سازمان جهانی کار جناب خوان سوامایا
16/2/1387
www.ettehade.net
k.ekhraji@gmail.com
-------------------------------------------------
From: The Free
Union of Iranian Workers
To: The
International Trade Union Confederation
RE: The
imprisonment of Shays Amani and the clampdown on workers on
May Day
With greetings
Dear friends and
colleagues:
Today, as
with many with other years, and despite the persistent pressures
we have endured over these years, our union and the handful of
existing independent organizations decided to celebrate
May Day. However, on the eve of May 1st,
Shays Amani – one of the founders of the Free Union of Iranian
Workers and the former Executive Director of the Union – was
unexpectedly arrested and thrown into jail, in order to create
fear and terror among the workers. Shays Amani was one of the
dismissed workers of the Kurdistan Textile Company and for years
represented the workers of this factory. He was arrested on
May Day of last year and spent 42 days in prison. The
initial court ruling sentenced Amani and Sedigh Karimi – another
executive member of our union – to two and a half years in
prison. The two were released on a bail of 50 million Tomans
(approximately $5,500) and were awaiting the ruling of the
Appeals Court. While attending court to submit his property
documents on April 23, 2008, Mr. Amani was arrested and
detained, before the Appeals Court ruling had been announced to
him or his lawyer.
In our opinion,
this unanticipated arrest of Shays Amani on the eve of
May Day, had no other objective than the creation of fear
among workers and the prevention of
May Day celebrations, as the subsequent actions of the
Police Force also demonstrate.
-
Despite the
recurrent efforts of our Union’s executive in Sanandaj, the
governor of the city did not issue us a permit for
May Day celebrations, and, coupled with the clampdown
by Security Forces, our colleagues were forced to conduct
these ceremonies without issuing a widespread call-out, and
outside the city of Sanandaj.
-
In
Tehran, hundreds of Security and Police Forces
prevented
May Day commemorations by forming blockades around
Chitgar Park and closing the entrances, and provoking fear
and terror through a spectacle of force by the Special Unit
and the Forces’ motorbikes.
-
In Sanandaj,
six of the participants in
May Day celebrations were arrested in front of the
Social Welfare Organization building (they have all since
been released).
-
In Asalouyeh,
after heeding the calls of our Union, workers congregating
for
May Day commemorations were met with Police Forces
who confiscated the workers’ placards and arrested three of
the participants, Javanmir Moradi and Taha Azadi, both
members of our Union, and another worker by the name of
Saeed Hazrati. Moradi and Azadi remain in handcuffs in the
custody of Intelligence Forces, and today, their families
were banned from visiting.
-
In Ashnavieh
city, members of our Union, along with many other activists
in the city, had planned
May Day activities. However, three activists, Nasrin
Mahmoudi-Azar, Hamid Athari, and Aram Ebrahim-Khales, were
arrested in their workplaces one day prior. While Nasrin has
been released on bail, the two other arrestees remain in
custody.
-
Our Union was
unable to carry out its planned activities in front of the
Ministry of Labour in the city of
Kermanshah, due to existing pressures.
These acts of
repression are occurring in a context where:
-
Six of the
workers taking part in
May Day activities in Sanandaj last year received
lashes for their participation and, despite calls from
millions of workers in
Iran and around the world for his release, Mansour
Osanloo continues to remain in jail. Furthermore, about
thirty workers belonging to the Syndicate of Bus Workers
(Sherkat-e Vahed) are continually suspended from work and
summoned to court.
-
Five workers
from Haft Tappeh’s sugar factory were recently summoned to
court for defending their rights, and over a hundred workers
from the Navard & Profile Company in Saveh and the
refrigerator production factory in Marvdasht were expelled
from work for taking part in a brief strike. Meanwhile, all
forms of workers’ organization in industrial and production
centres continue to be banned and any worker attempting to
form an independent organization is immediately arrested and
expelled from work.
-
Deferments in
wage payments have been on a significant rise in the last
year. Hundreds of production and industrial centres have
refused to pay their workers’ wages on time, making it a
routine procedure. Workers from tens of production and
industrial centres are confronted with the daily realities
of having their pay delayed anywhere between one month to
two years.
-
In March 2008,
during the first days of the Iranian new year, approximately
fifty thousand workers were laid off. Due to the prohibition
of independent workers’ organizations, these workers have no
recourse for defending their rights. As a result of these
expulsions, the number of child workers in
Iran is on a substantial rise.
-
Independent
workers’ representatives are not allowed to participate in
determining the minimum wage, and as a result, the minimum
wage established for this year continues to sit below the
poverty line, at 219,600 Tomans per month (approx. $240 US).
Meanwhile, the price of rent alone is, on average, 300,000
Tomans a month in the provincial capitals, where 90 percent
of the workers live. In addition, due to the lack of job
classifications in many factories, the majority of workers
receive only the minimum wage, while a considerable fraction
of the workers – particularly women – receive salaries below
the minimum wage.
Dear friends,
While our Union is
grateful for the actions you have taken in regards to Iranian
workers so far, we hope that you will forcefully protest the
Iranian government for the arrests of Mansour Osanloo, Shays
Amani, Javanmir Moradi, Taha Azadi, Hamid Athari, and Aram
Ebrahim-Khales. In addition, with the approaching date of the
Annual Meeting of the
International Labour Organization, and taking into
account the fact that the Islamic Republic of Iran is a member
of the ILO while Iranian workers have no independent
representatives at the meeting, we request that you – as
representatives of our Union – raise the issue of the gross
violations of fundamental workers’ rights, as outlined in this
letter, at the meeting.
With respect,
The Free Union of
Workers in
Iran
CC: Global Union
and the
International Labour Organization (Juan Somavia)
May 5, 2008
www.ettehade.net
k.ekhraji@gmail.com
