اول ماه مه روز همبستگی و قدرت نمای طبقه كارگر

اول ماه مه مصادف با ١١ اردیبهشت٬ روز به مصاف طلبيدن استثمار كران و دولتهایشان٬ توسط كارگران در سراسر جهان است٠  در این روز كارگران به تناسب تشكل یابی٬ توازن قوا و رادیكالیزم جنبششان با مطالبات سیاسی و اقتصادی  علنا" در مقابل دولتها صف ارایی میكنند٠ دولتهاى نماینده سرمايه به روشنی بر  نيروى طبقاتى نهفته در اين روز واقفند٠از سر گذراندن بدون خطر يا حداقل كم خطر اين روز معضل هميشگى دولتها بوده و هست ٬  و از این رو به هر ترفندی دست میزنند تا این روز راهر چه كم خطر تر پشت سر بگذارند٠ مثلا در امریكا و كانادا وقیهانه منكر این روز میشوند٬ دولت كانادا تلاش میكند تا توسط اتحادیه های كاملا كنترل شده از طرح مطلبا ت سیاسی كارگران ممانعت بعمل بیاورند٠.

 دولت كانادا با تعطيل اعلام كردن اولين دوشنبه ماه سپتامبر بعنوان روز كارگر و دادن مجوز راهپمايى به اتحاديه هاى كارگرى , بى خاصيت كردن و بفراموشى سپردن خصلت طبقاتى اين روز را دنبال ميكنند. جای بسی تاسف است كه قالب كردن روز ديگرى بعنوان روز کارگر به كارگران در كشورى اتفاق ميافتد كه درست در چند صد كيلومترى شيكاگو٬این مركز تولد اول ماه مه قرار گرفته است و اينكه اتحاديه ها سالهاست كه به اين تحقير تن داده اند.

دولتهایى مانند  تركیه و امریكا نه تنها اين روز را برسميت نميشناسند بلكه بطور وحشيانه اى هرگونه حركت كارگرى در اين روز را به خاك و خون ميكشند.  

دولتهاى مانند جمهوری ا سلامى ايران با تبديل روز كارگر به هفته كارگر٬ تقسيم ان به روز وحدت ٬ بيعت كارگران با رهبرى ٬ روز انتخاب كارگر نمونه٬ زن كارگر نمونه و غيره سالهاست سعى در خاك پاشيدن به چشم كارگران و تبديل اين روز به یكی از مراسمهاى دولتى خود را دارد. این رژیم  سالهاست كه با اميد به بيراهه كشاندن مبارزه طبقه كارگر٬ شوراهايى اسلامى و خانه كارگر را به جان كارگران انداخته و آنها را به عنوان پرچم دار اين روز معرفی كند. در مقابل اين تلاشهای مذ بوحانه رژيم اسلامى, كارگران با برگزارى مراسم هاى مستقل ازمراسم  فرمايشى دولتى همواره روز خود را گرامى داشته اند. 

برگزاری مراسم اول ماه مه در ايران تا مقطع انقلاب۵٧ تاريخچه مشخص خود را دارد. پس از پیروزی انقلاب تا سا ل 1360 كارگران مراسمهاى با شكوهى را در اول ماه مه برگزار ميكردند. بعداز1360 و تعرض دولت جمهورى اسلامى ‏ به دست اوردهاى انقلاب و قتل عام كمونيستها و فعالين عرصه جنبش‏ كارگرى٬ برگزارى مراسمهاى وسیع و علنى اول ماه مه  نيز به تعطيلى كشانده شد.

 با وجود خفقان شدید ٬  زندان٬ شكنجه و اعدام ؛ طی سه دهه اخیر كارگران هر ساله مراسم اول مه مستقل از مراسم دولتى را به طروق مختلف با توجه به شرایط امنیتی  بر پا كرده اند.   طى  سالهاى سیاه  دهه ٦٠رهبران عملى كارگران با تجمع در پاركها و محافل خصوصی خانواده گی و بحث وگفت گو در باره چگونكی مبارزات كارگران و همچنین جشن و سرور٬ سنت برگزاری  اول ماه مه را زنده  نگهداشتند.  این مراسم توسط پیش روان جنبش كارگری از ماها قبل تدارك دیده میشود. از جمله مراسم هاى  كه در اوج خفقان و سركوب برگزار گرديد٬ ميتوان به مراسم های ‏ چند صد نفره سال های ٦٧ و٦٨ اتحاديه صنف فلز كار و مكانيك و يا مراسمهاى اول ماه مه كردستان و كرج وتهران اشاره كرد.  كارگران از این طریق  به  مقابله با به فراموشی سپردن روز كارگر از جانب رژیم٬ پای فشردند٠

كارگران ايران با برگزارى اول ماه مه مخصوصا در چند سال اخير دولت جمهورى اسامى ايران را اشگارا بمصاف طلبيد ند  و در بيانيه هايشان اعلام كرده اند كه سرمايه دارى  خود مسبب همه مشقا ت انان است. كارگران در یك سال گذشته در دفاع  از برابرى حقوق زن و مرد٬ افزایش  دستمزد و لغو كار قراردادى٬ معشیت انسانی٬ با صدای بلند اعلام كردند كه ما كار میكنیم تا زندگی كنیم٬ زندگی نمیگنیم كه كار كنیم.  و راه حل شان را با صراحت در خیابانها تهران فریاد زدند كه سوسیالزم به پا خیز برای رفع تبعض٠ همچنین   كارگران جنبش اعتراضی برای تامین حد اقل دستمزد  به مبلغ  450 هزارتومان را از طریق تهیه تومار سراسری به راه انداختند. انها اول ماه مه مستقل از مراسم دولتی خود را  در تبریز٬ كرج ٬ اصفهان ٬ سنندج  ٬سقز٬ تهران و كرمان و بیشتر شهرهای دیگر ایران برگزار كردند٬ و مطالبات رادیكالی را در قطنامه های خود كنجاندند.  و از این طرق  جنبش‏ كارگرى ايران را وارد فاز جدیدی از مبارزات خود نمودند.

امسال در حالی  به پيشواز اول ماه مه ميرويم كه از يك طرف دولت با تحميل كار قراردادى , عدم پرداخت حقوقهاى معوقه , پایین نگاهداشتن دستمزدها و اخراج كارگران ٬نان شب كارگران را به گرو گرفته است٠ رهبران و برگزار كننده گان اول ماه مه سال گذشته را دستگیر٬ وشلاق زده است٠ محمود صالحی را به جرم  برگزاری اول ماه مه سقز یك سال تحت شدید ترین فشار روحی و جسمی در زندان نگاه داشته است. رژیم با چنگ و دندان به جان جامعه افتاده و سعی كرده است تا هر گونه  اعتراضی از جانب مردم را خفه كند.  از طرف ديگر روزی نیست كه  كارگران ٬ زنان٬ جوانان٬ معلمان٬ پرستاران و دانشجویان در حمایت از یكدیگرو  با اعتصابات ,  تظاهرات ٬و  جاده بستنها ,  خواب خوش را از سردامدران رژیم نگرفته باشند.  ما در حالی به پیشواز اول ماه می میروند تا هم اكنون كمپین افزایش حداقل دستمزها تا سطح یك میلیون تومان كه تا الان چند هزار كارگر ان را امضا كرده اند٬ در جریان است. كارگران اخراجی وبیكار اتحادیه  سراسری كارگران بیكار و اخراجی را تشكیل داده و به دولت فشار میاورند٠ امسال در حا لی به استقبا ل اول ماه می میرویم كه رژیم تحت فشار مردم  در داخل و خارج در سطح  بین اللمللی رسواتر و منزوی تر شده. همبستگی بین المللی كارگری در ٩ اوت و ٦مارس برای ازادی محمود صالحی و اصانلو ٬ وشبهای همبستگی با دانشجویان وزندانیان سیاسی رژیم را مجبور كرده كه محمود صالحی ر ا انهم  چند هفته قبل از اول ماه مه ازاد كند. بحث اخراج جمهوری اسلامی از سازمان جهانی كار(ای ال او) به عنوان یك خواست جنبش كارگری مطرح كردیده است. همین امروز كارگران نیشكر هفت تپه  با پنچ هزار كارگر در اعتصاب هستند. كارگران در كیان تایر و ایران صدرا٬  كرمانشاه ٬ سنندج٬ كامیارن و قزوین و تبریز و زابل و ده ها كارخانه در  شهرهای متختلف در اعتصاب بسر میبرند. برگزاری مجامع عمومی  و تصویب  خواستهای رادیكال به سنت جا افتاده كارگری تبدیل شده و انجمن اسلامی و خانه كارگر را بی ابروتر كرده است

همه این گردهماي ها واعتراضات با شكوه٬  نشان از خيزش‏ طبقه كارگر ايران براى بدست گرفتن روزخود, و  درجه همبستگى و اتحاد طبقه كارگر امروز ايران ميباشد٠

بخش‏  پيشرو طبقه كارگر در روز اول ماه مه امسال ميتواند جنبش‏ اعتراضى  وسیعى  را حول خواست لغو كار قراردادى ٬ خواست  پرداخت حقوقهاى  معوقه و نیز خواست افزايش‏ حداقل دستمزد تا سقف  یك میلیون تومان را به ميدان بياورد. كارگران باید خواست اخراج نمایند گان دولت از سازمان جهانی كار( ای ال او) و مجامع بین المللی را در دستور كار این روز قرار دهند٠  و همچنین اعلام كند كه انجمن اسلامی و خانه كارگر هیچ ربطی به طبقه كارگرایران ندارند و انها تنها  مزدوران  جمهوری اسلامی علیه  طبقه كارگر و تشكل یابی مستقل انها هستند٠

  فعالين اول ماه مه از هم اكنون بايد در مجامع عمومى كارخانه هايشان در ارتباطا ت عمومی  زندگيشان خواست افرايش‏ حد اقل دستمزد تا سقف یك میلیون تومان را جا بياندازند و برایش مبارزه كنند.  باید كمیته ها ی برگزاری اول ماه مه را تشكلیل دهند و با دانشجویان  و كارگران دیگر كارخانه ها ارتباط بگیرند. باید فضا را برای اعتراض به  فقر و بی حقوقی مطلق٬  گرانی٬ دستگیری فعالین سیاسی و معترضین رژیم ٬ شلاق ٬ به نا چیز بودن دستمزد٬ به نا برابری حقوق زن و مرد٬ ٬ عدم حق تشكل یابی  و  عدم حق اعتصا ب  اماده كنند. باید تمام جامعه را با شعار نویسی و پخش اطلاعیه  و دادن فراخوانها  و  ارتباطات  كارگری از برگزاری این روز اگاه نمایند. باید به صراحت ٬در هر جمعی از حق برگزاری مستقل  این روز بدون سایه سیاه  انجمنهای اسلامی و خانه كارگر تلاش نمایند. باید خود را براى برگزارى هرچه با شكوهتر روز كارگر اماده نمایند.

زنده باد اول ماه مه روز همبستگی جهانی كارگری

زنده باد سوسیالیزم

ايرج رضايى

٢٦ اپريل ٢٠٠٨