تیر خلاص زن!

کامران مزین، ایران

در مورد پدیده سیاسی و فردی احمدی نژاد  و شخصیت  و و جایگاه اجتماعی او نظرهای مختلفی  به میان کشیده شده. او را از سویی  به دلیل سخنان عجیب و گاها کمیکش  از سوی عده ای مایه  آبرو ریزی  و از بین رفتن وجهه بین المللی ایرانیان  میدانند و  حتی  او را  به عنوان  نماینده "کمدی فلاکتباری" که در این برهه از تاریخ بر جامعه ایران همچون "خوابی هولناک "به وجود آمده به تصویر میکشند و عده دیگری او را  قهرمان  فعلی جنبشهای ناسیونالیستی و ضد امپریالیستی ارزیابی میکنند  و یا نماینده کمیک دیگری از  مصدق و چه گوارا که به نظرم هردو غلط است. هردو واقعیت  سیاسی این فرد نیست.

 برای دسته اول  احمدی نژاد  نماینده کمدی فلاکتبار جامعه ایران است. اما  اینان توجه ندارند که ما با این کمدی  با این طرز تفکرات  توسط خود همین افراد یا امثال اینان روبه رو بودیم. به عنوان مثال  احمدی نژاد  اولین کسی نیست که  از حضور امام زمان بر مدیریت خود سخن میگوید. سابقه این  سخنان به  بسیاری از نویسندگان و حکومت گران میرسد که با توجه به سنن و فرهنگ عقب مانده فرهنگی ناکارامدیهای خود را  در پوشش خدا و معصومین   و فلان خرافات  توجیه میکنند. مثلا سلطنت طلبان فراموش کرده اند  که شاه اریا مهر ایران خود را بیدار شده کورش دیگری  میپنداشت  و به خاطر اینکه فردی خرافاتی بود  همیشه معتقد بود دست حضرت علی پشتش است. و یا  همین دکتر  مصدق  نیز  همیشه دستی از غیب را پشت خودش فرض میکرد ک همیشه همراهش است. ویا  نویسندگان  و روشنفکران هر دو جنبش  ناسیونالیسم عظمت طلب و ملی اسلامی  بارها مایه های طنز  و بی ربطیشان را به زندگی مردم نشان دادند .همین چند روز پیش بود که عباس معروفی  با صدای امریکا مصاحبه کرد و  به صراحت اعلام کرد که چون سید است با امام زمان نزدیکی بیشتری دارد و به شکل کاملا جدی  از امام زمان خواست که اگر از احمدی نژاد حمایت میکند این کارها را نکند و از او حمایت کند. خب  پس پدیده احمدی نژاد  چیز عجیب وجدیدی نیست  که تازه ما به این نکته  اقای معروفی برسیم که  گاهی تراژدیها  به جایی میرسد که به جایی گریه  خنده میکنیم. مگر خود عباس معروفیها کم از واقعیت جامعه ایران دور بوده اند؟ و یا با این سخنانی که ذکر کردم  موجبات  انبساط خاطر مردم را فراهم  کرده اند؟ مگر همینها  در حالی که مردم  دنبال فرهنگی دیگر  و ادبیاتی دیگر بودند ناله و نفرین سر نداند که مردم در ماهواره ها دنبال لیلی میگردند و توجهی به کتابهای ما ندارند. همین اقای  شمس الواعظین که میگوید "هنوز وقتی  احمدی نژاد را در  قبای ریاست جمهوری میبینم فکر میکنم هنوز در خوابم" مگر نمیداند که ظهور چنین شخصیتهایی را خودشان  و امثال خودشان افریدند و این زندگی لعنتی را خودشان برای ما  تعبیر کرده اند؟ پس چرا تازه به این نتیجه رسیده اید که احمدی نژاد مایه  ابرو ریزی است.

...دسته دوم هم که احمدی نژاد را قهرمان ضد امپریالیسم و ناسیونالیسم میپندارند جز انکه به او وجهه و شخصیت  بهتری بدهند  کار دیگری نمیکنند. تصویر اینان شاید در نگاهی  نگاه تحقیر امیز به جنبشهای ناسیونالیسستی و ضد امپریالیستی باشد.  اما اگر بدانیم هرکدام از این جنبشها در دوره هایی بهر حال معنی ای داشته اند و چهره های مثبتی داشته اند، آنوقت متوجه لطف اینها به احمدی نژاد میشویم.  در این حالت  اینان احمدی نژاد را قهرمانی در حد چه گوارا  و مصدق و لعل نهرو  و گاندی  تصور کرده اند و ما   متوجه میشویم که چگونه یک تیر خلاص زن و رهبر تروریستها  بزرگ نمایی شده  و از عامل فقر و جنایت به چنین القابی مفتخر میشود. احمدی نژاد نمیتواند تکرار کمیک یا تراژیک چه گوارا و مصدق باشد چون جنبش سیاسیش متفاوت است. اقدامات امروزه جمهوری اسلامی  مثلا در زمینه بمب اتم و یا انرژی هسته ای  شکل دیگری از تلاش برای صنعت ملی شدن نفت نیست. به نظرم  همه اینها در شکلها وورژنهای  خود تعیین میشوند. شعارهای ضد امریکایی و فاشیستی احمدی نژاد  ربطی به مبارزه ضد امپریالیستی  ناسیونالیستی  چه گوارا ندارد . چون جنبش اسلام سیاسی  با هم شباهتهایی که با  سرمایه داری و  یا ناسیونالیسم و یا  مخالفت با امریکا ممکن است  داشته باشد  وضعیت دیگری را میخواهد به پیش ببرد که ربطی به مبارزات  ملی گرایانه  ویا حتی ضد استعماری مصدقها  و گاندیها هم ندارد. اسلام سیاسی یک جنبش سیاه ارتجاعی    و ضد زن و و دارای تفکرات فاشیستی و ضد انسانی که جنایانت بزرگی را به جهانیان نموده  نمیتواند تکراری از مدلهای بیگانه با خودش باشد که گاها کنشهای مترقی را پشت سر گذاشته اند و با همه نقدهایی که که میتوان به انها داشت .