نگاهی به موقعيت احزاب در كردستان ايران و تحولات پيش رو                  محمد آسنگران   هركس بخواهد به اين عرصه بپردازد علاوه بر جنبشهاي اجتماعي با يك دوجين احزاب، سازمان، گروه و دسته جات مختلف و متفاوت روبرو ميشود. من در اين خصوص تلاش ميكنم به تحولات جامعه كردستان ايران و موقعيت جريانات و احزابي بپردازم كه جايگاهي در جنبش ناسيوناليستي يا سوسياليستي دارند. تلاش ميكنم نگاه مختصري به هر كدام از اينها داشته باشم و موقعيت اينها را در تحولات آتي منطقه و به تبع كردستان ايران دست نشان كنم. تحليل روندهاي آتي و جايگاه اين جريانات در كردستان براي مردم و حزب ما مهم است. مهم است زيرا ما در يك نگاه كلي دو جنبش اجتماعي ناسيوناليستي و سوسياليستي را در تقابل با هم ميبينيم. مهم است زيرا هر كدام از اين جنبشها و احزاب منبعث از آنها تلاش ميكنند سير آتي جامعه را آنطور كه ميخواهند شكل بدهند. جنبش كمونيسم كارگري در كردستان فقط با رژيم اسلامي و سرمايه داران درگير نيست بلكه در عين حال با جنبشي ناسيوناليستي روبرو است. تعدادي از احزاب منبعث از اين جنبش در ميان بخشي از جامعه به اعتبار مخالفتشان با جمهوري اسلامي جايگاه و پايگاهي دارند. بخشي از اين احزاب اگر چه دست ساز و بي ريشه هستند اما به اعتبار تحولات منطقه اي و نقشي كه آمريكا و احزاب حاكم بر كردستان عراق دارند ميتوانند به عنوان دارو دسته هايي مسلح براي جنبشهاي آزاديخواهانه مزاحمت ايجاد كنند. به اين اعتبار سرمايه داري در كردستان با اتكا به اين احزاب ميخواهد رنگ خود را به جنبشهاي اعتراضي مردم بزند. اين احزاب تلاش ميكنند از مسله وجود ستم ملي در كردستان براي خود نانداني درست كنند. همه اين جريانات ناسيوناليستي و قومپرست تمام مدينه فاضله شان چيزي شبيه همان حكومت كردستان عراق است. همه آنها به حاكميت ناسيوناليستهاي كرد در كردستان عراق افتخار ميكنند. آنرا پشتوانه اي براي خود ميدانند. احزاب حاكم بر كردستان عراق هم پول و امكانات در اختيار اين احزاب ميدهند كه در آينده تحولات كردستان ايران بتوانند از آنها براي تحكيم حاكميت خود استفاده كنند.   من قبلأ در خصوص احزاب ناسيوناليست و قومپرست كرد و همچنين جريانات چپي كه در كردستان فعاليت ميكنند نظر و تحليلم را در يك جزوه اي ۵۰ صفحه اي تحت عنوان "حيزشهاي شهري در كردستان و شيوه برخورد كمونيستها" نوشته ام. اين نوشته در سپتامبر ۲۰۰۵ در چند قسمت در نشريه كميته كردستان حزب (ايسكرا ) چاپ شد و بعدأ به شكل يك جزوه منتشر گرديد. علاقه مندان ميتوانند در سايت ايسكرا www.iskraa.net به آن مراجعه كنند. بعد از اين چند سال صحت آن نوشته و نقد ما به اين جريانات مسجل به نظر ميرسد. اكنون با فاكت ميتوان نشان داد كه اين جريانات همان سيري را طي كرده اند كه قبلأ پيش بيني كرده بوديم.    اما امروز بعد از شكستهايي كه جريانات قومپرست و ناسيوناليست در پي شكست آمريكا در عراق با آن مواجه شدند،  يك بار ديگر شاهد تحرك تازه اي از جانب آنها هستيم. جريانات قومپرست و ناسيوناليست بعد از اشغال عراق و اعلام سياست آمريكا براي مقابله با جمهوري اسلامي به آمريكا دل بستند. حزب دمكرات كردستان ايران دور دوم رياست جمهوري بوش را تبريك گفت و آرزو كرد كه بوش آنها را براي رسيدن به "دمكراسي" كمك كند و اينرا رسمأ اعلام كردند. با شكست آمريكا در عراق و باز شدن باب مذاكره آمريكا و جمهوري اسلامي اميد اين جريانات به ياس تبديل شد. احساس كردند كه بوش به آنها خيانت كرده است. سرخوردگي آنها از اين اتفاق باعث و باني انشعابات و بروز شكست سياستهايشان شد. اما اخيرأ با توجه به تغييراتي در روش آمريكا عليه جمهوري اسلامي و برجسته شدن دوباره احتمال جنگ، يك بار ديگر جريانات قومپرست و ناسيوناليست كرد به همان سياق دوره قبل به تحرك افتاده اند. سرشاخ شدن آمريكا و جمهوري اسلامي را يك فرصت ميدانند تا از اين نمد براي خود كلاهي بدوزند.  حزب دمكرات كردستان ايران، حزب دمكرات كردستان، پژاك و سازمان زحمتكشان و جدا شدگان از آن، از جمله جرياناتي هستند كه هيچ اميدي بجز كمك آمريكا براي پيروزي خود نميبينند. به همين دليل هر آن احتمال جنگ و اختلاف جمهوري اسلامي و آمريكا بالا ميگيرد اين جريانات قند در دلشان آب ميشود و به فكر همگرايي و تشكيل جبهه و كنگره "مليتها" و تماس با مقامات آمريكايي ... مي افتند. تحركات تازه اين جريانات و تلاش براي "استفاده از اين فضا" در متن اوضاعي كه يك بار ديگر تنش ميان جمهوري اسلامي و آمريكا بالاگرفته است بايد مورد نقد و بررسي قرار گيرد.    اما در متن چنين شرايطي تحركات ناسيوناليستهاي درون كومله سازمان كردستان حزب كمونيست ايران و همچنين طيفي كه سالهاي قبل، از كومله فاصله گرفته و اخيرأ به تحرك افتاده اند ديدني است. اين طيف هم فكر ميكنند كه بايد بر كومله فشار بياورند تا به اين سمت حركت كند. تلاش اين طيف براي آماده شدن و تاثير گذاري بر كنگره ۱۳ كومله كه در آينده قرار است برگزار شود در اين چهار چوب قابل توضيح است. اقدامات ضد كمونيستي و نفرت از تاريخ حزب كمونيست ايران در ميان اين طيف براي آماده شدن و شريك شدن در همين پروسه است. اينها ميخواهند شريك سفره اي بشوند كه گويا قرار است جلو هر دو حزب دمكرات و سازمان زحمتكشان و پژاك و ديگر جريانات قومي پهن شود. در بخشهاي بعدي جداگانه به همه اين احزاب و جريانات مذكور خواهيم پرداخت. سعي ميكنم ابتدا تحولات اجتماعي در كردستان را مروي بكنم و در متن اين تحولات نشان دهم كه چرا سياستها و اقدامات جريانات قومپرست و ناسيوناليست، برخلاف منافع مردم كردستان و تنها در خدمت سهم بري خود آنها است. در پايان به نقش جايگاه و استراتژي جنبش كمونيسم كارگري و حزب كمونيست كارگري و  نيروهايي كه خود را چپ ميدانند ميپردازم.                                                                                         ادامه دارد