گزارشی از آزاده مقدم به کانال جدید

٩ آوریل ٢٠٠٨، ٢١ فروردین ١٣٨٧

گزارشی از اعتراض کارگران و کارکنان دفتر مركزی شركت نفت تهران

مدتی است كه در شرکت نفت مديريت و نوذري وزير نفت تلاش ميکنند يکسري از مزاياي کارگران و کارکنان را حذف کنند. از جمله مديريت اعلام کرده است که مهد کودک را تعطيل ميکند كه بعدا با اعتراض کارگران و زنان کارگري که دارای فرزند خردسال هستند و احتیاج به مهد كودك دارند روبرو شد و عقب نشست. کارفرما نتوانست مهد کودک را ببندد ولي پولي را که بابت سوبسيد به مادران این كودكان داده ميشد قطع كرد.

همچنین اخيرا بحث زدن مزاياي ديگري به ميان آمد از جمله: خصوصي شدن رستوران و محروميت کارگران و کارکنان پيماني از استفاده از رستوران و پول غذا. با خصوصي شدن رستوران کارگران و کارکنان پيماني از امکان استفاده از ناهارخوري محروم ميشوند. بعلاوه بحث از محروم شدن کارگران و کارکنان پيماني از سرويس اياب و ذهاب و قطع کمک هزینه بود که با بلند شدن زمزمه اعتراض روز ٢٠ فروردين، مديريت به ميان کارگران آمد و آن را شايعه خواند و بدين ترتيب عقب نشيني کرد.

اين يک موفقيت براي کارگران بود. در کل بين کارگران رسمي و پيمانکاري و قراردادي به لحاظ مزايا تفاوت بسيار است. با کارگران پيماني مثل برده رفتار میشود. نوذري تيپي است که به ميان کارکنان ميآيد و با آنها صحبت ميکند و ميخواهد نشان دهد که به صحبت آنان گوش ميدهد و به آنها وعده و وعيد میدهد و وقتي جوابي ندارد ميگويد مصوبه دولت است. اما کارکنان دست او را خوانده‌اند. در هر حال اينها در مقابل جو اعتراض همه اين مسايل را تکذيب کردند و در مورد سرويس اياب و ذهاب و نهار تا کنون ابلاغيه‌اي نيامده و اوضاع تغييري نکرده است. اما بهرصورت در میان کارگران فضای اعتراضی بالائی وجود دارد و کارگران آماده اند که با کوچکترين تعرضي از طرف مدیریت و وزیر نفت اعتراض خود را نشان دهند. بطور مثال يکروز سرويس ساعت ٦ کارکناني را که برای اضافه کاري مي مانند را بر نداشت كه باعث اعتراض زيادي شد و از فرداي آن دوباره سرويس را برقرار کردند، ولي گفتند موقت است.  

الان قيمت غذا روزي ٢٥ تومان است ولي گفته شده است که بعدا ٢٠٠٠ تا ٣٠٠٠ تومان میشود که ١٥٠٠ تومان آن را اداره ميدهد آنهم صرفا به کارمندان رسمي و به کارگران قراردادي و پيمانکاري تعلق نميگيرد. سال گذشته ميخواستند اين کار را بکنند که وزير نفت آنموقع از ترس اعتراض کارگران با آن مخالفت کرد.

در کل کارکنان نفت، حدود صد هزار نفر میشوند که آنهايي که جنوب و روي سکوي نفتي کار ميکنند حقوق نسبتا بهتری ميگيرند ولي آنهايي که در بخش اداري کار ميکنند حساب و کتابشان جداست. در بخش اداري در تهران٬ بخش زيادي از کارگران و کارمندان بصورت پيماني به کار اشتغال دارند که دائما در هراس از بيکار شدن هستند.