انترناسیونال ۲۳۷

پیش به سوی انزوای بین المللی جمهوری اسلامی

گفتگو با خلیل کیوان

به مناسبت برگزاری کنفرانس دوم تشکیلات خارج کشور

انترناسیونال: کنفرانس دوم تشکیلات خارج در راه است. قبل از هر چیز لازم است خوانندگان از  کنفرانس در تشکیلات خارج تصویری داشته باشند. کنفرانس سراسری خارج کشور چگونه برگزار میشود و چه نقش و جایگاه و اهمیتی دارد؟

خلیل کیوان: روال کار به این صورت است که ابتدا نمایندگانی از سازمان های حزب در کشورهای مختلف  انتخاب میشوند. سپس این نمایندگان در مجمعی که کنفرانس خارج کشور حزب نام دارد، حضور می یابند تا در باره جنبه های مختلف فعالیت حزب  در خارج کشور به بحث و تبادل نظر بپردازند. نمایندگان، فعالیت های انجام شده و وضعیت تشکیلات را بررسی میکنند. بهترین تجارب را برجسته میکنند. ایرادات را مشخص میکنند. در باره جهت گیریها و اساسی ترین سیاست های حزب در خارج بحث و تبادل نظر میکنند. اسنادی را که در مورد فعالیت حزب در خارج به کنفرانس ارائه میشود را بررسی و در صورت لزوم تصویب میکنند. در باره آرایش و شکل رهبری تشکیلات حزب در خارج تصمیم میگیرند. و بالاخره رهبری مورد نظر را انتخاب و بکار خود پایان میدهد.

این دومین کنفرانس تشکیلات خارج کشور حزب است. کنفرانس اول که حدود سه سال قبل برگزار گردید، سنگ بنا و دست مایه ای شد که با اتکا به آن، قدم هائی اساسی به جلو برداریم. این کنفرانس با اتکا به تجارب کنفرانس قبلی و مسیری که  در سه سال گذشته در زمینه ها ی مختلف طی کرده ایم، میتواند جهشی در کار و فعالیت ما در خارج کشور ایجاد کند. کنفرانس بر تلاش در جهت انزوای بین المللی جمهوری اسلامی ایران باید تاکید و تمرکز کند. کنفرانس به  سبک کار موثرتر باید توجه داشته باشد. روش های کاری که بواسطه آن، طیف وسیعتری از مخالفین جمهوری اسلامی ایران در خارج را بتوان بحرکت درآورد. باید بر ابتکاراتی که همراهی فعال سازمانها و مردم آزادیخواه و بشر دوست جهان با مردم ایران را گسترش دهد، انگشت گذاشت. باید  رئوس کارزارها و کمپین های قدرتمندی را مشخص کنیم. برای رشد سازمانی حزب و عضوگیری وسیع در خارج کشور طرح و نقشه ارائه دهد. بنظر من اینها اساسی ترین موضوعاتی است که کنفرانس لازم است به آنها بپردازد. این کنفرانس باید به جعمبندی پیشروی ها  بپردازد، آنها را تثبیت کند و تصویر روشنی از چگونگی تنگ کردن عرصه به رژیم اسلامی و انزاوای بین المللی آن ارائه کند. کنفرانس باید سازمان حزب در خارج را هم خط تر، هم افق تر و مصمم تر در جهت این اهداف بسیج کند.

انترناسیونال: حزب کمونیست کارگری، اگر چه یک حزب انترناسیونالیست است اما بلافاصله برای یک انقلاب سوسیالیستی در ایران تلاش میکند. لطفا نقش تشیکلات خارج کشور را تا آنجاییکه مشخصا به این هدف مربوط است توضیح دهید.

خلیل کیوان: درست است که ما یک حزب انقلابی انترناسیونالیستی هستیم و پایان دادن به همه مشقات ناشی از نظام سرمایه داری و رهائی انسان، هدف ماست. اما درعین حال واقفیم که رهائی انسان و استقرار سوسیالیسم یکباره در جهان شدنی نیست. و در دنیای سیاه کنونی که ارتجاع نئو لیبرالیسم و مذهب و ناسیونالیسم و راسیسم در سراسر جهان سرنوشت تلخی را به میلیاردها نفرتحمیل کرده است، هیچ چیز به اندازه سرنگون کردن  یک رژیم بغایت ارتجاعی مثل جمهوری اسلامی ایران و صدور فرمان آزادی مردم ایران و استقرار سوسیالیزم در آن کشور، انترناسیونالیسم و حس نوع دوستی را، در جهان تقویت نمیکند. ما و سایر آزادیخواهان و مردم ایران با سرنگونی جمهوری اسلامی و استقرار سوسیالیسم خدمت بزرگی به بشریت خواهیم کرد. مردم ایران میتوانند پیشقروال یک دوره جدید در جهان شوند. تاریخ در دوره هائی این نقش را بعهده مردم یک کشور گذاشته است. انقلابات جهان هر یک در دوره ای یک افق و آرمانی را نمایندگی کرده اند. اینبار انقلاب مردم ایران طلیعه آزادی را با خلاصی خود به مردم جهان هدیه خواهد کرد. این انترناسیونالیسم ماست. از اینرو یک رکن فعالیت ما در خارج، بیان حقایق جاری در ایران، کسب حمایت از مبارزات مردم ایران و تنگ کردن عرصه به جمهوری اسلامی در خارج کشور، انزوا و طرد آن از مجامع بین المللی و تسریع سرنگونی جمهوری اسلامی در داخل است. به این معنی فعالیت ما در خارج مستقیما در خدمت تحقق انقلاب سوسیالیستی در ایران میباشد.

در تاریخ نو، در دویست سال گذشته، همواره نیروهای اپوزیسیون در سراسر جهان بر اثر سرکوب و خفقان و پیگرد بخارج کشور آمده و از آنجا فعالیت سیاسی خود را بصورت متمرکز ادامه داده اند. در مورد ما هم مساله به همین صورت است. ما هم در قدم اول پایگاهی برای تمرکز و هدایت مبارزه سوسیالیستی ایجاد کرده ایم و در جهت سرنگونی جمهوری اسلامی  مبارزه میکنیم.

رشد تکنولوژی ارتباطی، اعم از فرستنده های تلویزونی و رادیوئی و اینترنت که جهان را بطرز خارق العاده ای بهم متصل کرده است، وجود میلیونها نفر مهاجر ایرانی که دائما در حال رفت و آمد به ایران هستند  و مبادلات روزمره اطلاعاتی و فرهنگی مردم جهان با یکدیگر، یک زمینه کار گسترده ای در خارج کشور ایجاد شده است. به این دلایل، فعالیت در خارج کشور فوق العاده تعیین کننده تر از پیش هم شده است. ما با آگاهی از این، از همان ابتدای کارمان، فعالیت در خارج را نه یک فعالت پشت جبهه، بلکه یک عرصه کار و فعالیت قائم به ذات در جهت اهداف سوسیالیستی و  مبارزه برای سرنگونی رژیم اسلامی، تعریف کرده ایم.

علیرغم این، برخی از موضوعات و عرصه های نبردی که ما در خارج به آن مشغولیم مستقیما خصلتی بین المللی دارند. اسلام سیاسی یک جنبش بین المللی است و مبارزه ما در مقابل آن، چه علیه جمهوری اسلامی ایران باشد و چه برای خلاصی از نکبتی که کل این جنبش و نیروهای آن به همه جای جهان پاشیده اند، جهانی است. مبارزه با مذهب و دفاع از ارزش های سکولار، افشای نسبیت فرهنگی و دول مماشاتگر با این جنبش، یک امر ما در سراسر جهان شده است. امروز نقش ما در مبارزه ای جهانی در دفاع از سکولاریسم غیر قابل کتمان است. ما در جدال قطب های  تروریسم  دولتی آمریکا و متحدین آن و تروریسم اسلامی در کمپ و جبهه سوم قرار داریم و این خود مستقیما امری بین المللی است.

اینها و موضوعات دیگری که ما به آنها مشغول هستیم  همه در خدمت تقویت صف سوسیالیسم و آزدادیخواهی در جهان و در ایران است. ما هر جا که هستیم و در جبهه های نبرد مختلف، راه حل سوسیالیستی را به پیش میبریم. از اینرو کل فعالیت ما  در خارج کشور سوسیالیستی است و مستقیما در خدمت استقرار سوسیالیسم در ایران است. هیج تقسیم بندی سوسیالیستی و غیر سوسیالیستی در کارمان وجود ندارد.

انترناسیونال: ویژگی کنفرانس دوم چیست؟ این کنفرانس میخواهد تشکیلات خارج را به چه سمتی ببرد؟ شما به عنوان دبیر تشکیلات خارج مایلید و میخواهید کنفرانس از لحاظ سیاسی چه نقشی داشته باشد؟

خلیل کیوان: کار ما در خارج تا همینجا تاثیرات ملموس و قابل توجهی در بیان حقایق جاری در ایران و در جلب حمایت از مبارزات مردم ایران، داشته است. انعکاس این فعالیت ها و تاثیرات آن کاملا مشهود و اساسی است. در نتیجه این تلاش ها همبستگی با مردم ایران روز بروز گسترده تر شده است. راه طولانی را طی کرده ایم. اما کارهای بیشتری پیش رو داریم. امروز از تجارب غنی برخورداریم. موقعیت خوبی داریم. تلاش مان این است که کنفرانس این تاریخ و تجارب را مرور کند. بر اهمیت و جایگاه فعالیت در خارج در شرایط حاضر تاکید بگذارد. راه کارهای مناسب تر و کارآمدتری را پیش رو بگذارد، بطوریکه پس از کنفرانس شاهد جهشی در نحوه کار و فعالیت مان در خارج باشیم. باید برای انزوای بین المللی جمهوری اسلامی از مجامع بین المللی، راه کارها را بررسی کنیم. کنفرانس تاکید کند که طرد جهانی جمهوری اسلامی ایران بخاطر تحمیل آپارتاید جنسی  به زنان، یک محور کار دائم ما در خارج باید باشد. باید با هدف تبدیل این خواست به یک امر فراگیر بین المللی خیز برداریم. کمپین ها ی تا کنونی برای آزادی دانشجویان زندانی، کارگران زندانی و همه زندانیان سیاسی باید مورد تاکید قرار گیرد و با قدرت پیش برده شوند.

انترناسیونال: کنفرانس باید چه اولویتهای سیاسی و تشکیلاتی را در مقابل تشکیلات خارج بگذارد؟

خلیل کیوان: از نظر سیاسی انزوای بین المللی جمهوری اسلامی ایران قطب نمای کار ماست. شناساندن رژیم اسلامی بعنوان برپاکننده آپارتاید جنسی، بنحوی که در جهان همردیف رژیم نژادپرست آفریقای جنوبی شناخته شود. و تاکید بر بکارگیری روش های کارآمدتری که جلب حمایت گسترده از مبارزات مردم ایران را تسریع کند و مردم آزادیخواه و سازمان های کارگری و دانشجوئی و مدافعین حقوق بشر را در ابعاد وسیعتری در حمایت از مردم ایران، بسیج و بمیدان بیاورد. در زمینه سازمانی عضو گیری وسیع و گسترش سازمان حزب از اولویت های سازمانی ماست. روشن است برای تحقق این اهداف، وجود  یک رهبری سیاسی سازمانی پرکار و با اشتها در راس تشکیلات خارج، اهمیت اساسی دارد. کنفرانس باید به این امر هم توجه داشته باشد.

انترناسیونال: در اطلاعیه برگزاری کنفرانس اعلام شده است که کنفرانس علنی است. کنفرنس چرا و به چه معنا علنی است؟ آیا همه احزاب و گروهها و رهبران وفعالین سیاسی میتوانند در این کنفرانس شرکت کنند؟

خلیل کیوان: سالهاست که کنفرانس های ما در خارج کشور علنی برگزار میشود. حتی کنگره های حزب علنی است. فعالیت سیاسی اساسا علنی است. تاثیر گذاری و جابجائی نیرو در جامعه با شفافیت و علنیت رابطه مستقیم دارد. مخفی کاری را اختناق تحمیل میکند. به هر میزان که تعادل قوا ایجاب کند، باید به کار علنی روی آورد. این بنفع ارتقا فرهنگ سیاسی جامعه است. ما تلاش داریم خودمان را هر چه بیشتر در دسترس مردم قرار دهیم. روند شفاف سازی و به قضاوت نهادن پروسه های بحث و تصمیم گیری را نباید از جامعه پنهان داشت. مردم باید مطلع باشند تا بتوانند ما را انتخاب کنند و اگر مخالف  سیاسی ما هستند، مخالفت شان نیز مبنای روشنی  داشته باشد.

علنیت به این معنی نیست که محل کنفرانس اعلام میشود. به این معنی است که هر کس که مایل باشد در کنفرانس شرکت کند، میتواند با  تماس با آدرس ای میل یا شماره تلفنی که اعلام شده است ثبت نام نماید تا ترتیب حضورشان در کنفرانس داده شود. تاریخ کنفرانس را اعلام کرده ایم.  هر حزب سیاسی و گروه و سازمان و هر فعال سیاسی در صورت تمایل میتواند در کنفرانس حضور یابد. حتی تهیه خبر از کنفرانس آزاد است. هر خبرنگاری که مایل باشد میتواند در کنفرانس شرکت نماید. *‏