بازگشت به صفحه اول مقالات اطلاعيه ها صفحات ويژه روزنه آرشيو شماره هاى قبل سايتهاى ديگر گوناگون - شعر و ادبيات

پیام  حمید تقوائی بمناسبت فرا رسیدن سال نو

 

 سال نو را به  مردم آزاده ایران تبریک میگویم!

 در سالی که گذشت حکومت اسلامی تعرض تازه ای را به اعتراضات برابری طلبانه و آزادیخواهانه مردم آغاز کرد و در توحش و شقاوت رکوردهای تازه ای بجا گداشت. اما سال گذشته سال جمهوری اسلامی نبود، سال ما  مردم بود. سال جوانان و کارگران و زنانی بود که با مبارزات و اعتصابات خود بیش از پیش حکومت اسلامی را به مصاف طلبیدند و زمین را زیر پای جانیان حاکم داغ کردند.

 

سال 86 سال خیزش آریاشهر و سال "آزادی، برابری، هویت انسانی" و سال "نه به آپارتاید جنسی" بود. سالی که جنبش علیه اعدام و مبارزه برای آزادی زندانیان سیاسی با پیشگامی و ابتکار خود زندانیان و محکومین به اعدام، گامهای بلندی به پیش برداشت، و سالی که شاهد اعلام همبستگی کارگران جهان در  بیش از 49 کشور دنیا  با جنبش کارگری و کارگران زندانی در ایران بود.

 

حکومت اسلامی در عکس العمل به  این مبارزات زد و بست و شکنجه و اعدام و سنگسار کرد اما نتوانست جامعه را به سکون و سکوت بکشاند. حتی تهدیدات نظامی آمریکا و تقلاهای نیروهای ملی اسلامی و اپوزیسیون راست برای عمده کردن شعار "نه به جنگ" و به عقب راندن مبارزات مردم علیه حکومت اسلامی تحت لوای خطر جنگ، به جائی نرسید. شاخص تحولات سیاسی در سالی که گذشت نه جنگ و صلح و مناسبات حکومت اسلامی با دول غربی، بلکه فریاد حکومت اسلامی نمیخواهیم، به شکست کشیده شدن طرح امنیت اجتماعی جانیان حاکم به قدرت میلیونها زن "بد حجاب" و اوجگیری اعتراض در دانشگاهها و در خیابانها علیه آپارتاید جنسی است. 

   

مردم آزاده!

حکومت اسلامی در یک بحران لاعلاج اقتصادی و اجتماعی و سیاسی دست و پا میزند. توحش این حکومت  ناشی از بن بست و استیصال و هراس او از گسترش و قدرتگیری جنبش آزادیخواهانه و برابری طلبانه ای است که هر روز چپ تر و رادیکال تر میشود و بیشتر و عمیقتر به نقد و اعتراض انسانی و سوسیالیستی به وضعیت موجود روی می آورد. نیروهای اپوزیسیون راست، نیروهائی که مردم را از انقلاب بر حذر میدارند، نیروهائی که به دولت آمریکا و دیگر دولتهای غربی دخیل بسته اند، و یا به بهانه خطر حمله آمریکا بیرق حمایت مشروط و غیر مشروط از حکومت اسلامی را بلند کرده اند، در آینده جامعه جائی ندارند. شعار "آزادی، برابری، هویت انسانی" و "جمهوری اسلامی نمیخواهیم" و "سوسیالیسم یا بربریت" پاسخ جامعه به این نیروها نیز هست.

 

آنچه امروز به مضمون و جهت جنبشهای اعتراضی در ایران شکل میدهد افق سوسیالیسم و نقد و اعتراض انسانی و آزادیخواهانه و برابری طلبانه سوسیالیستی به کل وضع موجود است. حکومت اسلامی در مقابل این جنبش و در هراس از این جنبش است که با تمام ظرفیت جهنمی سرکوب خود بمیدان آمده است. این در نهایت نبردی است میان جبهه انسانیت و سوسیالیسم، یعنی برنامه و آلترناتیوی که حزب کمونیست کارگری در برابر جامعه قرار میدهد، با نظام اختناق و سرکوب و فقر و استثمار سرمایه  داری که جمهوری اسلامی حافظ و نماینده آن است. سوسیالیسم یا بربریت! راه دیگری وجود ندارد. به جبهه سوسیالیسم، به حزب کمونیست کارگری بپیوندید! پیروزی از آن ما است!  

 

 یک بار دیگر فرارسیدن نوروز را به همه شما عزیزان تبریک میگویم و برایتان سالی مملو از شادی و پیشروی و پیروزی را آرزومندم.

 

حمید تقوائی

دبیر کمیته مرکزی حزب کمونیست کارگری ایران

27 اسفند 1386     


بازگشت به صفحه اول