İran’daki Vahşet Durdurulmalıdır!

BM Genel Sekreteri Ban Kim-moon’a,

Avrupa Parlamentosu Başkanı Hans-Ger Pöttering’e

Uluslararası Af Örgütü’ne,

Açık Mektup

Aşağıdaki korkunç haberi üzüntüyle sizlere bildiririm. İran’da, Sanendec Üniversitesi’nde öğrenci Ebrahim Lotfollaahi, bir sınava girdikten sonra 6 Aralık 2007’de İran İslam Cumhuriyeti İstihbaharat Bakanlığı ajanlarınca kaçırıldı. Tutukevinde onunla kısa bir görüş dışında, öldürüldüğü haberinin hapishanede yayıldığı 16 Ocak 2008’e kadar ailesinin nerede olduğu konusunda bir bilgisi olmadı. İstihbaharat Bakanlığı’nca mezar yeri ailesine bildirildi. Aynı zamanda, aile cesedi mezardan çıkarmamaları ve ölüm haberini yaymamaları konusunda uyarıldı. Ebrahim, suçsuz yere, hatta mahkemeye çıkarılmadan işkencede öldürüldü ve ailesi bunu gizli tutması konusunda tehdit edildi.

Ebrahim’in ölüdürülmesi türünün ilk örneği değildir. Maakwaan Mowludizaade’nin, Kürdistan’ın Sakız şehrindeki Ayetullah Hameney’in temsilcisinin bu kentteki gençliğin çok fazla ahlaksız olduğu ve bir ders verilmesi gerektiğini düşünmesi gibi basit bir sebeple idam edildiğinden muhtemelen haberdarsınızdır. Dr. Zahra Baniyaghub’un açık alanda bir parkte nişanlısıyla yürüyüp konuşurken tutuklandıktan sonra öldürülmesinden haberdarsınızdır. İşkence edilen ve sonradan İran rejiminin uluslararası baskıyla itiraf ettiği gibi “İstihbaharat Bakanlığı’ndaki bazı sert ajanlarca“ öldürülen İranlı-Kanadalı gazeteci Zahra Kazemi’nin kaderinden haberdarsınızdır. Bunlar İran İslam rejiminin gençliğe canice davranışının istisnai örnekleri değil, geriletilmezse bir kurala dönüşecek bir eğilimin göstergesidir.

Yukarıdaki endişeleri arttıran ve özellikle korkutuc olan şudur ki, örneğin (bu konudan haberdar olduğunuza eminim) yaklaşık 40 öğrencinin, üniversitelerde barışçıl gösterilerle Öğrenci Günü’nü (7 Aralık) kutlama “suçu“ndan dolayı tek kişilik hücrelerde, kimselerler görüştürülmeden tutulması ve her türden fiziksel ve ruhsal işkencelere maruz kalmasıdır. 29 yıllık bir baskı, idam, işkence, el kesme, göz oyma, taşlama ve sürekli taciz ve cezalandırma sicili yanında bu yukarıda bahsi geçen cinayet örnekleri İslam rejimi yönetiminin en düşünülemez ve sözü edilemez türden muazzam suç işleme potansiyelinin güçlü göstergeleridir. Yalnızca bu olgular, gerek ailelerin gerekse ülkedeki herkesin tutuklu öğrencilerin ve siyasal tutukluların durumundan endişe duymalarının kaynağıdır.

Bu nedenle, bu ölüm saçan duruma karşı savaşan bütün İran gençliği, kadınları ve emekçileri adına, sizleri geçenlerde tutuklanan öğrenciler de dahil olmak üzere bütün siyasi tutukluları derhal ve koşulsuzca serbest bırakması ve ülkede gençlerin öldürümlerinden sorumlu olan herkesin adalet önüne çıkarılması için İslam Cumhuriyeti’ne baskı yapmaya çağırıyorum.

Navid Minaii

Genç Komünist Örgütü

19 Ocak 2008