انترناسیونال ٣٠٢

شهلا دانشفر

کارگران بر میخیزند

روزهای پر جنب و جوشی را پشت سر میگذاریم. جنگی تمام عیار بین مردم و نیروهای سرکوب  رژیم اسلامی را شاهدیم. در هفته ای که گذشت مردم در صفوف میلیونی به خیابانها آمده و فریاد مرگ بر دیکتاتور سر دادند. شعار حکومت اسلامی نمیخواهیم سر دادند و گفتند کوتاه نمی آییم. گفتند جمهوری اسلامی باید برود و خواستهای خود را فریاد زدند و این مردم به خیابانها آمده را دیگر نمیتوان به خانه برگرداند. روزهای انقلاب فرارسیده است. مردم در کوچه و خیابان با نیروهای سرکوب این رژیم درگیرند و خواستهای خود را طلب میکنند. انقلابی  که انسانیت را فریاد میزند و باید با تمام قوا به میدان آییم. انقلابی که خواستند رنگ سبز مخملی به آن بزنند اما رادیکالیسم آن و عزم راسخ مردم برای به زیر کشیدن این رژیم خط بطلانی بر همه این خیالبافی ها کشید. انقلابی که توجه جهانیان را بخود جلب کرده است و دارند از رادیکالیسم و ابعاد انسانی اش سخن میگویند. ندا آقا سلطان دختر جوانی که بدست جانیان اسلامی جان سپرد و معلوم شد که همه آرزویش رسیدن به آزادی بود به سمبل این انقلاب و آزادیخواهیش در برابر حکومت اسلامی تبدیل شد و آوایش به جهان کشیده شد و برایش ترانه ها ساختند.  انقلابی که ادامه اول مه ها، هشت مارس ها، جشن آدم برفی ها در دفاع از حقوق کودکان و مبارزه هر روزه  جوانان و زنان و مردان آزادیخواه علیه  قوانین ارتجاعی اسلامی این رژیم جنایتکار است. انقلابی که پرجم آن نه به اعدام است و زنان در آن با حجاب برگیران خود آزادی و برابری را فریاد زدند. انقلابی که امروز چنین قدرتمند به جلو آمده است و رهایی جامعه از شر  جمهوری اسلامی را نوید میدهد .

 در دل چنین تحولی تاریخی کارگران به جلو می آیند. این را در اول مه امسال و در قطعنامه ده تشکل و نهاد کارگری و مدافع حقوق انسانی دیدیم . قطعنامه ای که کیفرخواست خود را علیه سرمایه داری و فقر و فلاکت حاکم بر جامعه اعلام داشت و در آن گفته شد  که کوتاه نمی آییم و بر خواستهای خود که خواستهای کل جامعه است تاکید گذاشت و کوتاه هم نیامد.  این را در بیانیه کارگران سندیکای شرکت واحد در قبال مضحکه انتخابات رژیم دیدیم که به روشنی اعلام داشتند ما کارگران در این انتخابات کاندیدایی نداریم و همانجا بر خواستهای برحق کارگران  و زندگی ای انسانی تاکید گذاشتند و با این کار به کل جامعه راه نشان دادند. این را همین امروز در پیام اتحادیه آزاد کارگران خطاب به کارگران ایران در رابطه با تحولات سیاسی اخیر و بیانیه کارگران سندیکای شرکت واحد که در آن هر گونه سرکوب و تهدیدی را محکوم کرده اند به روشنی میتوان دید. در این بیانیه ها بوضوع میتوان دید که چگونه این انقلاب میرود تا متعین شود و با خواستهای خود به جلو بیاید. پیام اتحادیه آزاد کارگران ایران، مناظره بین کاندیدهای ریاست جمهوری اسلامی را جدالی بر سر ربودن قدرت از رقیب اعلام میکند. جدالی که ربطی به کارگران و مردم و خواستهای برحقشان ندارد و همانجا با اعلام خواستهای برحق خود، بر آزادی فوری تمامی زندانیان سیاسی، آزادی بیان و قلم و حق اعتراض و اعتراض به عنوان حقوق مسلم خود و خاتمه دادن بر تبعیض جنسیتی ، کار کودکان و اخراج کارگران مهاجر تاکید میگذارد و اعلام میدارد که ما کارگران موظفیم همراه با بخشهای دیگر جامعه برای رسیدن به حقوق انسانی مان دست به کار شویم.  همچنین در همین رابطه کارگران سندیکای شرکت واحد در بیانیه شان با تاکید بر بیانیه قبلی خود بر سر انتخابات رژیم، و با تاکید بر اینکه  خواسته های قریب به اتفاق جامعه ایران بسیار فراتر از خواسته های صنفی است، اعلام میدارد که سندیکای کارگران شرکت واحد خود را در کنار تمامی انسانهایی میداند که برای عدالت و آزادی مبارزه میکنند و هرگونه سرکوب و تهدیدی را محکوم میکند و پیشنهاد میدهد که روز ٥ تیر که از سوی چهار کنفدراسیون بزرگ جهانی با ١٧٠ میلیون عضو، بعنوان روز همبستگی کارگران جهان با کارگران و  مردم ایران اعلام شده است را به روز حقوق بشر انسانی در ایران تبدیل کنیم.   در ادامه همین تلاش است که کارگران این سندیکا و دهها مرکز و تشکل کارگری دیگر نظیر اتحادیه آزاد کارگران ایران، کمیته پیگیری برای ایجاد تشکلهای آزاد کارگری، انجمن صنفی برق و فلز کار کرمانشاه و کارگرانی از چندین کارخانه در شهر سنندج و لاستیک البرز و صنایع فلزی تهران و غیره به اقدام جهانی اتحادیه های کارگری برای ٥ تیر پیام همبستگی میدهند.

اینها همه نشانه جلو  آمدن طبقه کارگر با قطعنامه ها و بیانیه هایشان است. اینها همه متعین شدن انقلابی است که دارد شکل میگیرد و در برابر کل جامعه راه نشان میدهد.

امروز وقت آنست که همچون کارگران اتحادیه آزاد کارگران ایران، همچون سندیکای کارگران شرکت واحد و همچون دهها تشکل و مرکز کارگری ای که به فراخوان همبستگی اتحادیه های بین المللی در دفاع از حقوق کارگران و مردم ایران روز ٥ تیر را روز اعتراض جهانی اعلام کردند، با بیانیه ها و قطعنامه هایمان به جلو گام برداریم و به این جنبش عظیم انقلابی که به حرکت افتاده است بپیوندیم. امروز وقت آنست که  نه تنها  تمامی مراکز کارگری بلکه همه بخش های جامعه با قطعنامه و بیانیه هایشان به مبارزه خود تعین بیشتری بخشند و با گرد آمدن حول این خواستها و با اعتصابات اعتراضی و تجمعات خود به جلو بیایند و این جنبش عظیم انقلابی را که براه افتاده قدرت بخشند. امروز وقت آنست که با اعلام تشکل ها و نهادهای خود در دفاع از حقوق انسان و در عرصه های مختلف به جلو گام برداریم و بگوییم که آمرین و عاملین کشتار اخیر باید معرفی و محاکمه شوند. بگوییم که تمامی زندانیان سیاسی و دستگیر شدگان اخیر باید فورا و بدون قید و شرط از زندان آزاد شوند. بگوییم که آزادی بیان و عقیده و حق تشکل و اعتصاب و برپایی تجمع از حقوق مسلم و پایه ای ماست، بگوییم که ماخواهان جدایی مذهب از دولت و آموزش و پرورش هستیم و  اعلام کنیم که ما دیگر نمیخواهیم زیر خط فقر زندگی کنیم و امروز در گام اول بر دستمزد و حقوق دریافتی حداقل یک میلیون تومان تاکید داریم. و با اعتصابات و مبارزات خود قدرتمند به جلو بیاییم. امروز وقتش است و فردا دیر است. با تمام قوا به میدان آییم.

***

ضمیمه بیانیه سندیکای شرکت واحد

پیام اتحادیه آزاد کارگران ایران

پیام همبستگی کارگران در ایران با اقدام جهانی اتحادیه کارگری

بیانیه سندیکای شرکت اتوبوس رانی تهران وحومه

هرگونه سرکوب و تهدید نهاد های مدنی محکوم است

  در روزهاى اخير ما شاهد تلاش و حضور پرشور میلیونها زن، مرد، پیر و جوان، اقلیتهای ملی و مذهبی در ایران هستیم که از دولت میخواهند که پایه ترین حقوق اولیه شان را به رسمیت بشناسد یعنی بررسمیت شناختن حق انتخاب آزاد، مسقل و بدون تقلب. حقی که در اکثر جوامع دنیا نه تنها به رسمیت شناخته شده بلکه برای حفظ آن از هیچ کوششی فروگذاری نمیشود. در بطن چنین اوضاعی ما شاهد تهدید، دستگیری، کشتن و سرکوب عریانی هستیم که بیم آن می‌رود تا بر ابعادش افزوده شود و خون انسانهای بیگناهی ریخته شود که نتیجه آن اعتراضات بیشتر مردم است نه عقب نشینشان. 

جامعه ایران با یک بحران عمیق سیاسی و اقتصادی روبرو است، اعتراضات میلیونی که گاها" با سکوتی که سرشار از ناگفتنی ها است خود را نمایان کرده و به یک الگو تبدیل شده است و هر روز بر دامنه و ابعاداش افزوده می‌شود، که در این میان عکس العمل هر نهاد و فرد مسئولی را میطلبد. 

 سندیکای کارگران شرکت واحد در اطلاعیه ای که قبل از انتخابات ریاست جمهوری در اردیبهشت ماه انتشار یافته بود نوشت که ” در نبود آزادی احزاب ، بالطبع تشکل ما نیز  از نهادی اجتماعی که حامیش باشد محروم است ، حال آنکه سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی دخالت گری و فعالیت سیاسی را حق مسلم تک تک افراد  جامعه دانسته و برآن است که کارگران سراسر ایران در صورت ارائه منشور کارگری کاندیداهای ریاست جمهوری و دادن تضمین عملی به شعارهای انتخاباتی در این رابطه ، می توانند در انتخابات شرکت کنند یا نکنند.” 

این موضوع که خواسته‌های اکثریت قریب به اتفاق جامعه ایران بسیار فراتر از خواسته‌های صنفی میباشد برهمگان روشن است و ما هم در سالهای گذشته بر آن تأکید کردیم که تا اصل آزادی تشکل و انتخاب بوجود نیاید صحبت از هر نوع آزادی اجتماعی و حقوق صنفی بیشتر شبیه طنز میباشد تا واقعیت.

 براساس این واقعیت سندیکای کارگران شرکت واحد خود را در کنار تمامی ایثارگرانی میداند که برای ساختن نهاد مدنی آزاد و مستقل مبارزه میکنند و هر نوع سرکوب و تهدید را محکوم میکند.

 در راستای به رسمیت شناختن حقوق صنفی و اجتماعی در ایران نهادهای کارگری جهانی پنجم تیرماه روز جهانی حمایت از کارگران زندانی و نهاد صنفی ایران اعلام شده است، ما از همه میخواهیم که این روز را فراتر از خواستهای صنفی بشمار بیاورند و این روز را تبدیل کنیم به روز حقوق بشر انسانی در ایران و از همقطاران خود بخواهیم در این روز در سراسر دنیا برای حقوق پایمال شده اکثر مردم ایران حرکت کنند.

 با آرزوی گسترش عدالت و آزادی 

سندیکای کارگران شرکت واحد 

خرداد 1388

پیام اتحادیه آزاد کارگران ایران خطاب به کارگران ایران

48 روز از سرکوب و دستگیری تجمع کارگران در پارک لاله به مناسبت روز جهانی کارگر در 11 اردیبهشت – اول ماه مه – می گذرد. در این مدت اتفاقات مهمي رخ داده و باعث تحولات وسیع و شگفت انگیزی در جنبش اجتماعی کشور شده است. کاندیداهای ریاست جمهوری در جريان مناظره های تلويزيوني همدیگر را به نقض حقوق شهروندان، اختلاس، دزدی، سوء مدیریت و ناکارآمدی متهم می کردند. اما هيچ يك به قوانيني كه اين مصائب را بر اكثريت جامعه روا داشته است مخالفتي نكردند، هيچكدام به قانوني كه حق اعتصاب را از كارگر سلب كرده، حقوق او را چهار برابر زير خط فقر مشروع مي داند، حق تشكل را از او گرفته، اخراجهاي دسته جمعي و قرادادهاي سفيد امضاء و موقت يك ماهه بر او تحميل كرده اعتراضي نداشتند، نسبت به آزاديهاي بيان، پوشش و دهها و صدها موارد غير انساني ديگر كه امروز بر جامعه حاكم است سخني به ميان نياوردند و اگر هم به مواردي به طور خيلي سطحي اي  اشاره اي شد هر يك فقط براي تبرئه خود ديگري  را محاكمه مي كرد گویا رقیبش بيشتر ازخودش سختگيري كرده است. درهمه آن مناظرات آشكارا و رودر رو، خود كانديداها ثابت كردند كه همه قوانين و شرايط موجود را قبول دارند و تنها جدالشان بر سر ربودن قدرت از رقيب است.   

 بنابراين ما کارگران در این شرايط كه اعتراضات اجتماعي به شكل يك جنبش توده اي و عظیم  براي طرح و رسيدن به مطالبات خود به ميدان آمده است، حق خود مي دانيم كه طومارمطالبات طبقاتيمان را به شرح زيربه پرچم خود تبديل كرده و به اهتزاز در آوریم.

1-     افزايش فوري حداقل دستمزد به بیشتر از یک میلیون تومان در ماه

2-     برچیده شدن قراردادهای موقت کار و فرم های جدید قرارداد کار

3-   انحلال خانه کارگر و شوراهای اسلامی کار به عنوان تشکیلات دولتی در کارخانه ها و کارگاه ها و برپایی شوراها وسایر تشکلات كارگري مستقل از دولت

4-     پرداخت فوری دستمزدهای معوقه کارگران بی هیچ عذر و بهانه

5-     توقف اخراج کارگران و پرداخت بیمه بیکاری مکفی به  تمام کارگران بیکار

6-   آزادی فوری تمام زندانيان سياسي از جمله کارگران زندانی  دستگیر شده اول ماه مه، جعفر عظیم زاده، غلامرضا خانی، سعید یوزی، سعید رستمی، مهدی فراهی شاندیز، کاوه مظفری، منصور اسالو و ابراهیم مددی و پایان دادن به تعقیب و آزار کارگران و رهبران کارگری

7-     اعتصاب، اعتراض، تجمع و آزادی بیان و قلم حق مسلم ما کارگران است.

8-     خاتمه دادن به تبعیض جنسیتی، کار کودکان و اخراج کارگران مهاجر

  کارگران! ما امروز موظفيم با طرح مستقلانه خواسته های خود و با تکیه بر نیروی متحدانه مان، همراه با بخشهاي ديگر جامعه براي رسيدن به حقوق انسانیمان دست به كار شويم.

  اتحادیه آزاد کارگران ایران

28 خرداد 88

پيام همبستگي كارگران ايران با اقدام جهاني اتحاديه هاي كارگري (26 ژوئن)

چهار اتحاديه بزرگ بين المللي  (ITUC - ITF – IUF – EI ) روز 26 ‍ژوئن – پنجم تيرماه را به عنوان روز حمايت جهاني از حقوق پايه اي كارگران در ايران و مبارزات آنان اعلام كرده اند و قرار است در اين روز اعضاي اين اتحاديه ها در سراسر جهان اقدام به حمايت عملي از مبارزات كارگران در ايران بنمايند .اين همبستگي جهاني با  كارگران در ايران يك اقدام تاريخي و بزرگ در مبارزه  طبقه كارگر جهاني براي دستيابي به حقوق انساني كارگران در ايران و سراسر جهان است و بي ترديد نقش تاريخي در پيشبرد مبارزات كارگران ايران ايفا خواهد كرد و از سوي ديگر اتحاد و همبستگي جهاني طبقه كارگر را عمق و دامنه بيشتري خواهد بخشيد .ما امضا كنندگان اين بيانيه خود را دوشادوش و همراه اين حركت متحدانه جهاني مي دانيم و از اين طريق ضمن قدرداني عميق از سازماندهي چنين اقدامي از سوي ITUC - ITF – IUF – EI دست سازماندهندگان اين حركت متحدانه جهاني را به  گرمي مي فشاريم و درودهاي گرم و بي پايان خود را نثار تمامي كارگران جهان و يكايك اعضاي اين اتحاديه ها مي كنيم. زنده باد همبستگي جهاني طبقه كارگرچهارم تيرماه 1388 - سنديكاي كارگران شركت واحد اتوبوسراني تهران و حومه- سنديكاي كارگران نيشكر هفت تپه اتحاديه آزاد كارگران ايران - كميته پيگيري براي ايجاد تشكل هاي آزاد كارگري - انجمن صنفي برق و فلزكار كرمانشاه - جمعي از كارگران نساجي خامنه- کارگران کارخانه پرریس سنندج - كارگران کارخانه بافندگی شین بافت سنندج - کارگران کارخانجات شاهو - كارگران نساجی کردستان -كارگران فرش غرب بافت- كارگران آجر شیل - كارگران شیرپاک آرا-  كارگران گونی بافی سما- كارگران آرد فجر- كارگران نیرو رخش- کارگران بخش خدماتی بیمارستان توحید سنندج -جمعی از بازنشستگان شهرستان سنندج -کارگران شرکت فرش غرب کرمانشاه-جمعی از کارگران کارخانه صنایع فلزی شماره 2- جمعي از كارگران لاستيك البرز- جمعی از کارگران شهرستان مریوان- جمعی از کارگران وفعالین شهر کامیاران - جمعی از کارگران و فعالین شهر مشهد- كارگران شرکت کارگلاس تهران– کارگران یراق آلات قم