مردم عقب نمی نشینند!جمهوری اسلامی باید برود!

سرعت تحولات  و روند  مبارزات مردم بر علیه کلیت رژیم هر روز شکل و ابعاد دیگری به خود می گیرد. بعضا تغییرو تحولات در سیاستها و تاکتیک های رویا روریی مردم با حکومت ساعت به ساعت عوض می شود. اوضاع بسیار متحول تر این روزها شکی در این نمی گذارد که مردم سیاست عبور روزانه و عقب زدن روزانه حکومت و سیاستهایشان را در پراتیک انقلابی هر ساعت و هر روز خود چک کرده و بسته به تحرکات حکومتیان، سیاست ها و تاکتیک های روزانه رهبری و سازماندهی اعتراضات جاری را اتخاذ می کنند.رهبران مبارزات توده ای، از اقشار و  گروههای مختلف مردم هر روز که می گذرد روشنتر و  شفاف تر مطالبات و خواست های خود را در اعتراضات روزانه و بعضا  حتی شبانه اتخاذ و در کوچه و خیابان و در تظاهراتهای خیابانی با صدای رسا اعلام می کنند.

 بعد از عربده کشی های خامنه ای و شمشیر چراخانی ولی فقیه، که مردم جواب دندان شکن بهش دادند، مردم در عمل نشان دادند که این تهدیدات رهبر رژیم نه فقط تاثیری در روحیه مبارزاتی مردم در مبارزه بر علیه حکومت و دار و دسته ها و باندهای ترورش نداشته،  بلکه اتفاقا روحیه مبارزاتی و مصمم بودن ادامه مبارزات مردم را صد چندان کرده است. مردم احساس قدرت کرده و در برابر چشمان حیران و بی افق حکومتیان این نقظه ضعف و در هم ریختگی صفوف حکومت را دیده و لمس کرده و با قدرت بیشترو با شعارهای به مراتب رادیکالتری پا به میدان گذاشتند. مردم دارند مزه پیروزی ها هر چند مقطعی بر علیه حکومت را می چشند. احساس شورو شعف و قدرت می کنند. عربده کشی های حکومتی حتی بخشا نتوانست صف در هم ریخته حکومتیان و به معنای صف ضد انقلاب اسلامی را انسجام بدهد. این یک نقطه عطف بزرگ و بخشا یک پیروزی برای مردم بود. اما مردم  تاکجا آمده اند؟ و وضعیت حکومت چگونه است؟

در خبر ها آمده بود که مردم دیشب هم در خیابان بودند. شعار مرگ بر دیکتاتور و مرگ بر خامنه ای را سر داده اند. حتی آیت الله بی بی سی  و خیل مدیای غربی تا سی ان ان هم به این امر اعتراف کرده اند، که شعار الله اکبر در اعتراضات جاری دارد زنگ می بازد. مردم شبها در خیابان هستند. گزارشات  حاکی هست که بخشا مردم محلاتی را آزاد کرده اند. نیروی های سرکوبگر جرات وارد شدن به این محلات را ندارند. مردم بعد از پایان تظاهراتها و مبارزات روزانه شان شبها در محلات و سر کوچه و خیابان در باره کارهایی که کرده اند و کارهای که باید فردا در دستور بگذارند سرگرم بحث هستند. روحیه ها بالاست. در کنار این روحیه بالای مبارزاتی مردم حکومت و تحرکاتش را هم بشدت دنبال  می کنند. وضعیت حکومت چگونه است؟

در عرض 24 ساعت گذشته سران نظام چندین و چند جلسه فوق العاده برگزار کرده اند. رئیس شورای امنیت ملی رژیم ناچار شد اعتراف بکند که حمله کنندگان به تظاهراتهای مردم لباس شحضی بوده و جزو بسیج نبوده و به جاهای دیگری وابسته اند. ایشان مجبور شدند حتی برای آرام کردن مردم هم ک ه شده  اعلام کند که این موضوع را پیگیری و در مورد تیراندازی به صف تظاهراتهای مردم کمیسیون تشکیل داده است. فرماندهان ناجا و سران باندهای رنگارنگ سرکوب رژیم دارند در برابر مردم وا می روند. حتما فیلم عقب نشینی نیروی انتظامی در تهران  در برابر مردم را همگان دیده اند. اینها فقط یک نمونه نیست. دارد تبدیل به نرم های شرایط انقلابی می شود. در اقدامی دیگر اخیرا تلویزیون رژیم که رو به خارج پخش می شود قسمت هایی از تظاهرات روز شنبه را پخش کرده تا به جهان خارج وا نمود نماید  که در ایران "آزادی تجمعات" وجود دارد. بلافاصله خبرگزاریهای معتبر جهان این گزارشات رژیم را تکذیب کرده و ناچار شدند اعلام بکنند که وضعیت رژیم بسیارخرابتر از اینهاست که بخواهد برای خودش  سمپاتی در  خارج دست و پا نماید.

در صفوف حکومتیان آثار و تبعات  و تاثیرات مبارزات مردم را می شود دید. رژیم و سران آن در 24 ساعت گذشته علیرغم تهدید مردم به سرکوب که جزو سیاست همیشگی شان بوده، اینجا و آنجا  مجبور به عقب نشینی هایی برابر مردم  شده اند. دو دستگی و بی افقی در اعلام مواضع متناقض از طرف مقامات رژیم و ادعاهای دروغین کنترل اوضاع در نقاط مختلف کشور، ظاهر شدن فرماندهان نظامی و هشدار به مردم در مدیای حکومتی، بویژه صدا و سیما و رادیو های محلی رژیم در استانها و شهرهای بزرگ، تائیدها و تکذیب های مکرر از طرف مقامات حکومتی در باره اخبار و گزارشات مبارزات مردم، همه و همه نشانگر یکدست نبودن حکومت و سردرگمی شان در برابر موج اعتراضات مردم می باشد. وزارت کشور اطلاعیه می دهد. نیروی انتظامی تکذ یب می کند. شهرداری تهران آمار خسارات وارده به اموال شهرداری را اعلام می کند، قالبیاف جور دیگری حرف می زند. پاسدار رادان و رجب زاده عربده کشی می کنند و مردم را تهدید به سرکوب می کنند. فرماندهی ناجای تهران بزرگ و ونک به خبرگزاری حکومتی ایرنا می گوید که اوضاع در این  دو منطقه از کنترل خارج شده است. در این میان دعواهای مجلسی های حکومت هم دارد شکل حاد به خود می گیرد. مجلس عملا کار روتین خودش را تعطیل کرده و مشغول کمیسیون و کمیته درست کردن برای  چگونگی رویارویی حکومت با مردم  و "بحران مدیریت" می باشد.

پا به پای این تحولات در داخل کشور، در خارج کشور هم اوضاع دارد بر علیه رژیم و مشخصا بر علیه سیاستهای جمهوری اسلامی در سرکوب مبارزات جاری مردم تغییر می کند. سران و وزاری کشورهای اروپایی طی یکی دو روز گذشته به سرکوب اعتراضات مردم توسط حکومت اعتراض کرده اند. سفارت خانه های برخی کشورهای اروپایی در داخل ایران اعلام کرده اند که حاضرند مجروحین را مداوا نمایند. تمام این اوضاع حکومت را مردم ساعت به ساعت زیر ذره بین گذاشته و همه این وضعیت درهم ریخته  و بی افق حکومت را نشانه قدرت اعتراض و مبارزه خود دانسته و دستمایه تعرضات بعدی به حکومت قرار می دهند. امروز هم قرار است مردم به خیابان بیایند. مردم قرار برنامه های روز بعدشان را گذاشته اند. علیرغم سانسور شدید گزارشات و اخبار مبارزات روزانه مردم انعکاس وسیعی در مدیای جهانی پیدا کرده است. روند فعلی اوضاع برای رژیم  قابل پیش بینی نیست. بخش هایی از دار و دسته های حکومتی  مجبور شده اند ادبیات و نوع برخوردشان را به مردم  تغییر بدهند. صدا و سیمای  اسلامی جانیان تبلیعات مسمو کننده بر علیه مبارزات مردم را کماکان در دستور خود دارد. حضور نظامیان کت و شلواری و فرماندهان سپاه و بسیج و سران گله های حزب الله در برنامه های سراسری و برنامه های استانی تلویزیون های حکومتی محسوس تر شده است. دوفاکتور اعلام حکومت نظامی کرده اند. همین دوساعت پیش فرماندهی سپاه پاسداران با دادن یک اطلاعیه  دوباره بر علیه مردم عربده کشیده و  مردم را تهدید کرد. جواب این عربده کشی ها را مردم امروز در خیابانها می دهند. خلاصه فعلان فرجی برای حکومت جانیان نیست. سیاست سرکوب وحشیانه و وقت خریدن توام با عقب نشستن در جاهایی در برابر مردم تاکتیکی است که پیش گرفته اند. این سیاست از موضع قدرت نبوده و نیست. مردم هم این را می دانند. دارند وقت می خرند. مردم  می توانند سیاستهای رژیم را خنثی کرده و مانور بدهند و قدرت سرکوبگری جانیان اسلامی را نهایتا پراکنده، تصعیف و بر هم بزنند. جنگ و گزیریز روزهای اخیر بین مردم و حکومت نشان داد که مردم فکر شده کار می کنند. سازماندهی روزانه عوض می شود. تاکتیک ها عوض می شود و مردم هوشیارانه تر از هفته گذشته  مرزبندیهایشان را با دار و دسته های هوادار خارج حکومت  روشن کرده اند. شعار الله اکبر دارد به کلی حذف می شود. شال سبز گم شده. مرگ بر خامنه ای،  جمهوری اسلامی نمی خواهیم، نمی خواهیم در کنار خواست آزادی فوری زندانیان سیاسی و دستگیرشدگان اعتراضات اخیر تقریبا در شهرهای بزرگ و در تظاهراتها جا افتاده و همه گیر شده است. تلاش های جریانات و دار و دسته های موسوی برای کنترل اوضاع به جایی نرسیده است. شعارهای انقلابی و قاطعیت در برابر کل حکومت برای به زیر کشیدن بساط ننگین جمهوری اسلامی تبدیل به مطالبه و خواست عمومی مردم شده است. انقلاب و مبارزه مردم دارد راه خودش را هموار کرده و به پیش می رود. مردم راهی به غیر از به زیر کشیدن کل بساط حکومت جانوران اسلامی ندارند. و تا دیر نشده باید این کار را کرد.

محمد شکوهی

اول تیر 1388، 22 ژوئن 2009