انقلاب شروع شد، رهبری می خواهد!

از: سعید صالحی نیا

15 ژوئن 2009

مقدمه:

با همه مختصاتش، این یک انقلاب است که جلوی چشمهای ماست.قدمش مبارک!

حکومتی که دو شقه شده و مستاصل از همیشه است، مردمی که در حد ملیونی به خیابان ریخته اند و حزبی مثل حزب کمونیست کارگری ایران که سر پا در مقابل مردم ایران ایستاده و آنها را قدم به قدم در مسیر از چاه و چاله عبور می دهد و به پیش می خواند.

طی سه روز، جامعه ایران راهی بسیار طولانی را طی نمود. اینهم از مختصات ویژه انقلاب که روزش دیگر روز معمولی نیست. دقیقه اش را نباید از دست داد. سر را بگردانی عقب افتاده ای. چشم بر هم بزنی وقایع گذشته است. اینها همه به ما اثبات می کند که با انقلاب مواجهیم. همان که سالها و سالها ما و همه آزادیخواهان که بسیاریشان نیستند و کشته شده اند و عاشقانه در انتظارش بودند حالا در مقابل ماست!

انقلاب یعنی حرکت ماهوی مردم برای تغییر ماهوی حکومت، سیاست و فرهنگ و روابط اقتصادی. بنا به تعریف هم این انقلاب حرکتش می تواند و باید به پائین کشیدن همه ظلم و ستم و نابرابری و دیکتاتوری بینجامد. این انقلاب ماهیتا اگر پبروزی داشته باشد باید سوسیالیستی باشد و رهبریش را باید کمونیستهای کارگری بدست بگیرند تا پیروز شود.

بحران اجتماعی که وارد مرحله انقلابی می شود قابل سرکوب است. می شود انقلاب را سرکوب کرد، می شود انقلاب را به انحراف کشانید و به خاموشی کشاند. حرکت انقلاب لزوما به جلو نیست. اگر رهبری سیاسی انقلاب با موتور اجتماعیش پیوند نخورد و جامعه حول این رهبری سیاسی گرد نیاید، ادامه کاری نیابد، سرکوب خونین پشتش خواهد بود و ناامیدی. درک جبری از انقلاب هم باید شکسته شود و انقلاب را به پیش برد.

صف بندی جدید نیروهای سیاسی در مرحله انقلابی

متعاقب شروع حرکت انقلابی جامعه، حضور بی سابقه و ملیونی مردم، جنگ طبقاتی و سیاسی در مرحله جدیدی شروع می شود و صف بندیها باید باز تعریف شوند تا انتخاب نهائی مردم شکل بگیرد. انقلاب را باید شفاف برای مردم تعریف کرد. اهدافش را باز شمرد و مردم را برای تمام کردن کامل رژیم و زیر بنایش به پیش راند.

ایستادن مردم بعنی نابودی جامعه.

راست جامعه در دو قطب جدید صف آرائی می کند:

الف- حفظ نظام موجود ، حد اکثر "تجدید انتخابات" و تجدید آرایش رژیم بمنظور شروع سرکوب سراسری جامعه.

ب- چرخاندن و کانالیزه کردن حرکت انقلابی موجود بسمت رفرم مدل "مخملی". این مدل "مخملی" در ایران راهش به همان بن بست حافظان رژیم می انجامد. در ایران اساسا انقلاب مخملی مدل غربی امکان ندارد. برای انقلاب مخملی کردن. جناحی "غربی" در حکومت نیست که بشود جامعه را حولش بر علیه حکومت اسلامی سازمان داد. انقلاب که حرکت کرد، قرار است پاسخ بدهد به خواستهای مردم. موج بیکارسازیها، دیکتاتوری طبقه سرمایه فقط مربوط به رژیم اسلامی نیست. درون یا حاشیه حکومت اسلامی هم جریانی غرب گرا ننشسته.

این جریان "مخملین" چاره ای ندارد که توسط مدیای غرب به ایران صادر شود. اما پایه مادیش را مجبور می شود با پرچم سبز موسوی 67 گره بزند و این یعنی بن بست "مخملین"!

صف مقابل این جریانها هم قطبی است که حزب کمونیست کارگری ایران ساخته است. یک ماه نیست که رهبری حزب ما بحث مرحله گذار و تبدیل حزب به دولت موقت را مطرح کرده. این یعنی دیدن درست نقطه موجود و جدی گرفتن همانکه امروز جلوی ما قرار دارد.

حزب کمونیست کارگری ایران در حال ساختن ستاد رهبری انقلاب است. باید از درون خود دولت موقت را بیرون دهد و دستور العملهای مشخص را روز به روز جلوی جامعه قرار دهد. برنامه دوران گذار باید تدوین شود و به جامعه عرضه شود.

همانکه بحثش در پلنوم 31 مطرح شد یعنی دو قطبی شدن جامعه و در دست گرفتن قطب انقلابی توسط حزب به دستور روز ما تبدیل شده است.

رمز پیروزی انقلاب، تداوم آنست. حزب ما رهبر این تداوم است

انقلاب بنا به تعریف اگر بایستد، مثل رودی است که در خاک فرو خواهد رفت. همه تلاش راست و رژیم اسلامی این خواهد بود که این انقلاب را ابتدا به بیراهه بکشد و مردم را چند شقه کند تا در مرحله بعد سرکوب خونینش را شروع کند. ورود ملیونی مردم اگر به حضور همین ملیونها در خیابان تداوم نیابد، پشتش سرکوب خواهد آمد.

برای مردم باید برنامه روزانه ارائه داد. هر روز روزی مشخص باشد. یک روز روز حمله به زندانهای سیاسی و آزاد سازی همه زندانیان. معمولا انقلابها از اینجا شروع می شوند. از انقلاب فرانسه بگیر که با خراب کردن باستیل شروع شد تا همین انقلاب 57.

زنجیره حرکتها در همین بازپس گیری دستگیر شده ها و تظاهرات و اعتراض به زخمی شدنها و کشته دادنها توسط رژیم به جلو خواهد رفت. جامعه را باید از داستان "رای گیری مجدد دیاست جمهوری" عبور داد.

بعدش و در کنارش ماجرای اعلام اعتصاب عمومی و به میان کشیدن طبقه کارگر و مزد بگیر است برای بالا بردن دستمزدها تا سطح یک ملیون تومان در ماه. دستگیر کردن تمام جانیان امروز و دیروز رژیم.

در خواست عمومی جامعه برای معرفی و دستگیری تمام دزدان درون رژیم.

باید قبل از سرنگونی کامل رژیم حد اکثر این جانیها را توسط همکارانشان به زندان انداخت! اینهم تجربه انقلابهاست!

بجای آزادیخواهان، جانیان خود رژیم باید به زندانها انداخته شوند. پرونده های اعدامهای 67 و سرکوبها باید بیرون کشیده شود و رژیم را در مقابل خواست بازگشائی همه این پرونده ها قرار داد.

سازمانهای علنی مطالباتی باید گسترش بایند. شوراها در محلات باز سازی شوند. حزب ، همانطور که در اسناد پلنوم 32 هم مطرح شده، برود برای علنی شدن در همه جاهائی که امکانش پیش می آید.

رهبری انقلاب دیگر از تلویزیون کانال جدید بتدریج باید به سطح محله و شهر و کارخانه و دانشگاه منتقل شود.

باید جامعه حزب را در همسایگیش ببیند. این یعنی بالا بردن روحیه انقلابی و پس زدن روحیه امنیتی که رژیم سالهاست به مردم تحمیل کرده است.

سازمانهای شورائی که بعد از پیروزی انقلاب قرار است رهبری جامعه را بعهده بگیرند ، از همین امروز باید در دستور سازماندهندگان انقلاب قرار گیرند. از مردم خواسته شود برای دفاع از تداوم انقلاب خود را در شوراها سازمان دهند.

مراسم دور ریختن چادرها و و روسریها و رقصهای حمعی و پایکوبیهای جوانان باید سرساسری و ملیونی شود. روزها تظاهرات خیابانی و شبها رقص و پایکوبی.

رژیم را باید با صدای موسیقی شاد و رقص و پایکوبی فلج کرد!

همه نکات بالا و خیلی از نکات دیگر، وظایفی است که دستهای ما کمونیستهای کارگری را می بوسد!

انقلاب یعنی کمونیزم کارگری!

سالها پیش، پایه گذار حزب ما، منصور حکمت، تئوری انقلاب کنونی را روی میز سیاست گذاشت. او به درستی تایید کرد که انقلاب بر علیه رژیم اسلامی نمی تواند انقلاب سوسیالیستی نباشد. نمی تواند به رهائی انسان از قید و بند مذهب و سرمایه و پایه گذاری نظام شورائی نینجامد. انقلاب رسما باید آزاد کننده انسان باشد.

حالا این انقلاب و این ما! چنان بسرعت وارد صحنه شده که برخی از عاشقانش هم بجایش نیاورده اند!

بسیار آشناست اما برای ما کمونیستهای کارگری! همان است که آنرا فریاد می زدیم.

این جشن پیروزی تودهاست. جشن پیروزی ما کمونیستهای کارگری است.

مقدمش را گرامی بداریم. جلویش گل بپاشیم.

دو روز پیش گفتم: زنده باد انقلاب!

امروز بیشتر و شادتر می گویم" زنده باد انقلاب"!

زنده باد منصور حکمت!

زنده باد حزب انقلاب، حزب کمونیست کارگری ایران!

سرنگون باد رژیم اسلامی سرمایه!

منابع:

زنده باد انقلاب علیه جمهوری اسلامی! حزب کمونیست کارگری ایران

http://www.rowzane.com/0000-2009/e-m06/14-hezb.htm