سخني با دانشجويان چپ و سوسياليست دردانشگاههاي کردستان
عبدل گلپريان
روز دوشنبه پنجم اسفند
ساعت سه بعداظهر دانشجويان رشته هاي مکانيک و عمران در دانشگاه آزاد سنندج دست به
تحصن زدند. علت تحصن دانشجويان دانشگاه آزاد سنندج اعتراض به مدرسيني است که تحت
عنوان استاد دانشگاه سر کلاسها حضور پيدا مي کنند. دانشجويان مي گويند اين مدرسين
از افراد و عناصر سپاه وبسيجي هستند که حتي سواد درست و حسابي هم ندارند و هيچ
تناسبي با معيارهاي استاد دانشگاه را هم ندارند و خواهان کنار گذاشته شدن عوامل
رژيم هستند . بدنبال اين اعتراض و شروع اين تحصن،حراست دانشگاه با اداره اطلاعات
تماس مي گيرد و نيروي اطلاعات را به پشت درب دانشگاه گسيل ميدارند
دانشجويان دانشگاه آزاد
سنندج حق دارند و بايد به حضور عوامل رژيم در دانشگاهها اعتراض کنند.اما سئوال اين
است که چرا فقط دانشجويان رشته مکانيک و عمران؟ و چرا فقط اعتراض به حضور عوامل
رژيم تحت عنوان استاد و غيره؟
آيا دست درازي به حريم دانشگاه فقط به گسيل نيروهاي اطلاعاتي و گماردن بسيجي ها تحت
عنوان مدرس در دانشگاه خلاصه مي شود؟
دانشجويان دانشگاههاي
مختلف کشور طي چند سال گذشته در يک نبرد عريان و رو در رو با کل اين حکومت درگير
هستند. خواست و مطالبات متعددِي بر پرچم مبارزات و اعتراضات دانشجويان نقش بسته است
. بخشا اين مطالبات، خواستهاي عمومي تري هستند که به جنبشهاي ديگر اعتراضي در جامعه
مربوط است.
به نظر نمي رسد که دانشجويان دانشگاههاي کردستان از اين اعتراض و مبارزه بي اطلاع
باشند. سرکوب دانشجويان نه تنها در 16 آذرها بلکه در تمام طول سال توسط عوامل و
نيروهاي رژيم براي ساکت و خفه کردن صداي آزاديخواهي و برابري طلبي به امر روزمره اي
تبديل شده است. از ضرب و شتم دانشجويان گرفته تا زندان، شکنجه، وثيقه و تهديد هاي
مکرر، از جداسازيها گرفته تا تجاوز به دختران دانشجو توسط اين اوباشان، تا کنون
توان خفه کردن اين اعتراضات که مدام شدت و حدت بيشتري مي گيرد را نداشته اند.
دانشجويان در کنار اين سرکوب ها و در مقابل اين توحش رژيم اسلامي ذره اي کوتاه
نيامده اند و براي تحقق خواستهايشان اين اعتراضات قوي تر از قبل همچنان ادامه دارد.
طي 30 سال حاکميت رژيم
جنايتکار اسلامي، جنبشهاي اعتراضي در شهرهاي کردستان تجارب با ارزشي را عليه بي
حقوقي کارگران، زنان و کودکان از خود بجاي گذاشته است که بعضا الگويي براي بخشهاي
ديگر کشور و در اعتراض عليه هر گونه تعرض به زندگي مردم بوده است. اما نبض جنبش
دانشجويي در شهرهاي کردستان با جنبشهاي اعتراضي ديگر در کردستان و جنبش سراسري
دانشجويان نمي زند. بايد جنبيد و اعتراض و مبارزات دانشجويي در دانشگاههاي کردستان
را با مبارزات دانشجويان سراسر کشور هماهنگ کرد.
خبر زيرگوشه اي از فساد و جنايات کاربدستان حکومتي در دانشگاه علوم پزشکي در
کردستان است.
” خانه فساد رئيس علوم
پزشکي کردستان ”
بنا به گزارش دريافتي : "دکتر طيب ق رئيس علوم پزشکي کردستان با دستياري دکتر ک
متخصص بيهوشي و دکتر مهدي ط معاون آموزشي از سال 1385 در شهرک بهاران سنندج خانه اي
تحت پوشش واحد فرهنگي حراست دانشگاه اجاره نموده و دختران بي پناه دانشجو را در
ازاء نمره مورد تجاوز قرار داده اند. در اين مدت 3 نفر دانشجوي دختر به نام هاي
کريمي و بهشتي و کرباسي که حامله شده بودند از ترس خانواده شان خود کشي کرده اند.
در هفته گذشته يکي ديگر از دانشجويان پزشکي بنام ”م ا ” که دست بخودکشي زده بود در
بيمارستان توحيد از مرگ نجات يافته واين خانه فساد را لو داده است. پدر دختر موضوع
را به دادگستري کشانيده و دکتر ک و دکتر طيب ق فراري شده و حراست دانشگاه در حال
ماست مالي کردن جريان است. اما دکتر طيب ق همکلاسي وزير بهداشت بوده مورد حمايت او
مي باشد."
اين هم نمونه ديگري از تجاوز رئيس و روساي اين حکومت ومسببين خودکشي دختران دانشجو
است.
مسئولين و روساي دانشگاهها در تهران، همدان، سنندج و ديگر شهرها، با خلق کردن اين
جنايات عليه دانشجويان، زندگي آنان را اينگونه به تباهي کشانيده اند. رژيم جمهوري
اسلامي و عوامل فاسد آن در دانشگاهها، تنها به فقر و فلاکت کشانيدن مردم اکتفا
نکرده و در نهايت وحشيگري جان و زندگي دختران جوان دانشجو را بدينسان تباه مي کنند.
براي جلو گيري از اينگونه تعرضات ضد بشري، خودکشي راه حل نيست، سکوت و بي تفاوتي
چاره ساز نيست. بايد با مبارزه و اعتراض وسيع و قدرتمند عليه موجوديت پر از فساد
اين رژيم و کاربدستان دانشگاهي آن بپا خواست. فقر و فلاکت بي حد و حصر، زندان، شلاق
و شکنجه، اعدام و سنگسار و تجاوز و به خاک سياه نشاندن اميد و آرزوهاي دانشجويان
بويژه دختران، جزئي از ماهيت 30 ساله اين حکومت و مسئولين دانشگاهي اش بوده است.
بايد اعتراض کرد. بايد اعتراض و مبارزه متحد و راديکال عليه اين حکومت و عناصر جيره
خوار آن را سازمان داد وبه ميدان آورد. دانشجويان مبارز و آزاديخواه دختر و پسر در
دانشگاههاي کردستان بايد در صفي متحد، وسيع و توده اي در مقابل هر گونه دست درازي
به حريم زندگي خود و جامعه بايستاند. همگام شدن با جنبش دانشجويي در شهرهاي ايران و
مبارزه عليه سياستهاي حکومت در محيط دانشجويي يکي از وظايف مهم دانشجويان در
دانشگاههاي کردستان است. اين روزها مردم سراسر کشور به مبارزات و اعتراضات
دانشجويان، کارگران و معلمان چشم دوخته اند. خلاصي از جهنم حکومت اسلامي در گرو به
ميدان آمدن وسيع و قدرتمندتر براي مبارزه اي سازمان يافته است. دانشجويان
دانشگاههاي کردستان و در هماهنگي و همراهي با اعتراض و مبارزه دانشجويان و ديگر
جنبشهاي اعتراضي در سراسر کشور بايد به ميدان بيايند.
دانشجويان چپ و سوسياليت
بايد از خود بپرسند که آيا در مقابل احکام ضد بشري رژيم عليه کارگران چه وظيفه اي
بر عهده دارند؟ بايد از خود بپرسند در مقابل احکام شلاق به کارگران در دوسال گذشته
و اخيرا عليه دو فعال کارگري " سوسن رازاني و شيوا خيرآبادي " کجا ايستاده اند؟
عليه قوانين ارتجاعي حاکم بر دانشگاه، عليه جدا سازي ها، عليه نيروهاي حراست و عليه
سرکوب و زنداني کردن دانشجويان، زنان و کارگران، چه مسئوليت و چه رسالتي براي خود
قائل هستند؟
علاوه بر اينها آيا دانشجويان دانشگاه آزاد کردستان در مقابل دائر کردن خانه فساد
توسط رئيس علوم پزشکي کردستان چه واکنشي از خود نشان دادند؟ دانشجويان چپ و کمونيست
در دانشگاههاي کردستان وظيفه خطير و مهمي بر عهده دارند.
بايد تلاش کرد تا
دانشجويان مبارز، چپ و آزاديخواه و کل توده دانشجويان در همه رشته ها را متحد و
متشکل کرد. خواستها و مطالبات زيادي در جنبش دانشجويي مطرح است که امروز ديگر به
خواست عمومي تري تبديل شده است. هماهنگي و ارتباط نزديک با جنبش دانشجويي در سطح
سراسري، دفاع روشن و قاطع از خواست و مطالبات دانشجويان تهران، مشهد، تبريز،
اصفهان، همدان و ديگر دانشجويان دانشگاههاي کشور. دفاع پرشور از خواست و مطالبات
کارگران، از مبارزه، تجمع و اعتراضات آنان عليه دولت و کارفرمايان در شهرهاي
کردستان، پشتيباني از مبارزه و اعتراض زنان و جوانان و همچنين ايفاي نقش موثر و
برجسته در تقويت اين اعتراضات وظيفه هر انسان آزاديخواه و بويژه دانشجويان چپ،
آزاديخواه و برابري طلب است.
8 مارس روز جهاني زن در راه است، اول مه و مناسبتهاي مختلف ديگر هم همينطور.
دانشجويان چپ در دانشگاههاي کردستان بايد تلاش کنند نقش و مسئوليت خود را در قبال
حرکتهاي اعتراضي در جامعه و براي پيشبرد و به سرانجام رسانيدن اين رسالت مهم و
تاريخي از خود به نمايش بگذارند.
1 مارس 2009 |